Etkili İnsanların 7 Alışkanlığı

Viktor Frankl bu ilkeyi Nazi toplama kamplarında keşfetmiştir. Her şeyinden edilen Frankl, tutsaklarının çevresini kontrol edebildiğini ama tepkisini kontrol edemediğini fark etmiştir. Herhangi bir uyaran ile tepkimiz arasında bir boşluk vardır — ve bu boşlukta seçme gücümüz yatar. Bu, Alışkanlık 1'dir: Proaktif Olun. Proaktif insanlar değerler tarafından yönlendirilir; reaktif insanlar duygular, hava durumu ve başkalarının ruh halleri tarafından yönlendirilir. Reaktif dil "yapamam" ve "yapmak zorundayım" der; proaktif dil "seçiyorum" ve "yapacağım" der.

Enerjinizi Etki Çemberi'nize — gerçekten etkileyebildiğiniz şeylere — odaklayın; Kaygı Çemberi'nize değil. Bir adam Covey'e artık karısını sevmediğini söylediğinde, Covey basitçe şöyle yanıt vermiştir: "Onu sevin." Sevgi bir fiildir — fedakârlık ve hizmet yoluyla hayata geçirdiğiniz bir seçimdir — başınıza gelen bir duygu değil.

Her şey iki kez yaratılır: önce zihinde, sonra fiziksel olarak. Bir ev bir projeyle başlar; bir iş bir planla başlar. Alışkanlık 2, ilk yaratımın — hayatınızın projesinin — sorumluluğunu almanızı söyler; aksi takdirde başkalarının gündemleri, toplumsal baskılar ve eski senaryolar bunu sizin yerinize yapacaktır. Covey güçlü bir alıştırmayla başlar: bundan üç yıl sonraki cenaze töreninizi hayal edin. Dört konuşmacı hayatınızı anlatıyor. Ne söylemelerini istersiniz? Bu sorunun cevabı en derin değerlerinizi ortaya koyar.

Kişisel misyon bildiriniz anayasanız olur — sürekli değişim ortasında günlük kararlar için sabit bir standart. Covey, liderliği (merdiven için doğru duvarı seçmek) yönetimden (verimli bir şekilde tırmanmak) ayırır. Liderlik olmadan, zirveye ulaşıp bunun tamamen yanlış duvar olduğunu keşfedebilirsiniz.

Covey'in Zaman Yönetimi Matrisi faaliyetleri dört çeyreğe ayırır. Çeyrek I acil ve önemlidir (krizler). Çeyrek III acil ama önemli değildir (başkalarının öncelikleri). Çeyrek IV ne acil ne de önemlidir (zaman öldürme). Çeyrek II — önemli ama acil olmayan — etkililiğin yaşadığı yerdir: ilişki kurma, planlama, egzersiz, önleme ve kişisel gelişim. Çoğu insan bunu ihmal eder çünkü Çeyrek II'deki hiçbir şey dikkat çekmek için bağırmaz.

Alışveriş merkezi yöneticileri, zamanlarının %5'inden azını kiracılarla ilişki kurmaya ayırdıklarını keşfettiler — herkesin sonuçları en çok etkileyeceği konusunda hemfikir olduğu tek faaliyet. Çeyrek I krizleriyle boğulmuş halde önlemeye hiç yatırım yapmıyorlardı. Bu oranı %20'ye çıkardıklarında gelir ve memnuniyet fırladı. Acil olana "hayır" demenin sırrı, içinizde yanan daha büyük bir "evet"e sahip olmaktır — misyonunuz ve değerleriniz.

Covey iki yetki devri tarzını karşılaştırır. "Ayak işi devri" her adımı mikro yönetir — "Git şunu yap, bitince bana söyle." Vekilharçlık devri sonuçlara odaklanır ve yöntemleri kişiye bırakır. Beş net anlaşma gerektirir:
1. İstenen sonuçlar ("tamamlanmış" neye benziyor)
2. Kılavuz ilkeler (sınırlar ve kaçınılması gereken başarısızlık yolları)
3. Kaynaklar (mevcut insanlar, bütçe, araçlar)
4. Hesap verebilirlik (ilerlemenin nasıl ve ne zaman ölçüleceği)
5. Sonuçlar (sonuçlara göre ne olacağı)

Covey yedi yaşındaki oğlunu bahçeyi yönetmesi için sadece iki kelimeyle eğitmiştir: "yeşil ve temiz." Çocuğa yeşilin neye benzediğini (komşunun bahçesi) ve temizin ne anlama geldiğini (pislik yok) göstermiştir. Çocuk başlangıçta günlerce hiçbir şey yapmamıştır — ama kontrolü sahiplendiğinde, o bahçeyi Covey'in hiç yapamadığı kadar iyi bakımlı tutmuştur.

Duygusal Banka Hesabı, Covey'in herhangi bir ilişkideki güven düzeyi için kullandığı metafordur. Bakiye yüksek olduğunda iletişim kolayca akar ve hatalar affedilir. Hesap ekside olduğunda her kelime tartılır ve yanlış yorumlanır. Covey altı büyük yatırım tanımlar:
1. Bireyi anlamak (sizin için değil, onlar için neyin önemli olduğu)
2. Küçük şeylere dikkat etmek (uyuyan çocuğunun üzerine ceketini örten bir baba)
3. Taahhütleri yerine getirmek (bozulan sözler en büyük çekişlerdir)
4. Beklentileri netleştirmek (belirsizlik hayal kırıklığı doğurur)
5. Dürüstlük göstermek (yokluğunda birinin arkasından iyi konuşmak, orada olanlarla güven inşa eder)
6. Bir çekiş yaptığınızda içtenlikle özür dilemek

Süregelen ilişkiler süregelen yatırım gerektirir. Önceki yatırımların hâlâ geçerli olduğu eski dostlukların aksine, eşiniz, çocuklarınız ve günlük iş arkadaşlarınız sürekli ve bilinçli yatırımlar ister.

Bir şirket başkanı iş birliğini vaaz ederken, hangi yöneticinin Bermuda gezisini "kazanacağını" gösteren bir tablo sergiliyordu. Bir çiçeği sulayıp diğerinin büyümesini bekliyordu. Kazan/Kazan saf bir idealizm değildir — hem cesaret (kendi ihtiyaçlarınızı savunmak) hem de saygı (başkalarının ihtiyaçlarına eşit değer vermek) gerektirir. Covey bu dengeye olgunluk der. Çoğu insan varsayılan olarak Kazan/Kaybet'e (çocukluktan beri rekabet tarafından şekillendirilmiş) ya da Kaybet/Kazan'a (bastırılmış kırgınlık doğuran çatışmadan kaçınma) yönelir.

Kazan/Kazan ya da Anlaşma Yok güvenlik supabıdır: her iki taraf da karşılıklı fayda sağlayan bir çözüm bulamazsa, kırgınlığa yol açacak bir uzlaşmaya girmek yerine masadan kalkarlar. Bir yazılım şirketi başkanı, yeni banka başkanı rahatsız olduğunda 84.000 dolarlık bir sözleşmeyi iade etmiş — ve üç ay sonra 240.000 dolarlık bir anlaşma imzalamıştır. Karşılıklı bağımlılık gerçekliğinde, Kazan/Kazan'dan azı eninde sonunda Kaybet/Kaybet'e dönüşür.

Gözlerinizi muayene etmeden size kendi gözlüğünü veren bir göz doktoru düşünün: "Bende harika işe yaradı!" Çoğu insan tam da böyle iletişim kurar — teşhis koymadan reçete yazar. Empatik dinleme, kendi otobiyografinizi yansıtmak değil, karşıdaki kişinin bakış açısına girmek demektir. İletişimin yalnızca %10'u kelimelerdir; %30'u ses tonudur; %60'ı beden dilidir. Covey, anlamayı engelleyen dört otobiyografik tepki tanımlar: yargılama, sorgulama, tavsiye verme ve yorumlama.

Güçlü bir örnekte, ergen oğlu "okul kuş beyinliler için" diyen bir baba, dördünün de döngüsüne girer — tavsiye verir, ders verir, yargılar — asıl sorunu hiç keşfedemez: çocuk dördüncü sınıf seviyesinde okuyor ve dehşete düşmüştür. Empatik dinlemeyle gerçek sorun yüzeye çıkar. Covey buna insanlara "psikolojik hava" vermek der — düşünebilmeleri ya da değişebilmeleri için ihtiyaç duydukları duygusal oksijen.

Sinerji, bütünün parçaların toplamını aşması demektir — bir klişe olarak değil, pratik bir olgu olarak. Doğada, birbirine yakın dikilen iki bitki, tek başlarına olduklarından daha güçlü kökler geliştirir. İnsan etkileşiminde sinerji, güvenin gerçek paylaşımı mümkün kıldığı ve hiçbir tarafın tek başına hayal edemeyeceği çözümler ürettiği zaman ortaya çıkar. Covey üç iletişim düzeyi haritalandırır:
1. Savunmacı (düşük güven): Kazan/Kaybet üretir — 1+1=½
2. Saygılı (orta güven): uzlaşma üretir — 1+1=1½
3. Sinerjik (yüksek güven): atılımlar üretir — 1+1=8 veya daha fazla

Koca balığa gitmek ister; karısı hasta annesini ziyaret etmek ister. Uzlaşma onları ayırır ya da birini kırgın bırakır. Sinerji — Duygusal Banka Hesabı, Kazan/Kazan düşüncesi ve empatik anlayışla beslenen — hiçbirinin önermediği üçüncü bir alternatif üretir: annenin evine yakın, herkesin en derin ihtiyaçlarını karşılayan bir aile gezisi.

Alışkanlık 7, doğanızın dört boyutunu yenileyerek diğer tüm alışkanlıkları sürdürür:
1. Fiziksel: dayanıklılık, esneklik, güç için egzersiz (minimum 30 dakika, günaşırı)
2. Ruhsal: meditasyon, doğa, büyük eserler — temel değerler ve misyonla yeniden bağlantı kurma
3. Zihinsel: okuma, yazma, organize etme — Covey ayda en az bir kitap önerir
4. Sosyal/duygusal: günlük etkileşimlerde Alışkanlık 4-6'yı uygulamak ve anlamlı hizmet vermek

Covey ilk üç boyutu "Günlük Özel Zafer" olarak adlandırır — her sabah fiziksel, ruhsal ve zihinsel yenilenmeye ayrılan birer saat. Başka hiçbir saatin karşılaştırılabilir getiri sağlamadığını savunur. Her boyut diğerlerini sinerjik olarak güçlendirir: fiziksel disiplin proaktifliği inşa eder, ruhsal yenilenme kişisel liderliği derinleştirir ve zihinsel keskinleştirme öz yönetimi geliştirir. Herhangi bir boyutu ihmal etmek diğerlerini de aşağı çeker.