ابوالقاسم فردوسی
ابوالقاسم فردوسی شاعر بزرگ ایرانی در سال ۳۱۴ هجری شمسی (۹۳۵ میلادی) در نزدیکی طوس، خراسان به دنیا آمد.
او بیش از ۳۵ سال از عمر خود را به سرودن شاهنامه، یک شعر حماسی که تاریخ و اسطورههای ایرانی را روایت میکند، اختصاص داد.
این اثر در ابتدا برای شاهزادگان سامانی نوشته شده بود و فردوسی آن را در دوران غزنویان به پایان رساند.
او این اثر را در حدود سال ۴۰۹ هجری شمسی (۱۰۱۰ میلادی) به سلطان محمود غزنوی تقدیم کرد.
با وجود تلاشهای عظیمش، فردوسی در سال ۴۲۰ هجری شمسی (۱۰۲۰ میلادی) در سن ۸۵ سالگی در فقر از دنیا رفت.
با این حال، او به اهمیت ماندگار اثرش اطمینان داشت و بر این باور بود که از طریق این حماسه، زبان و فرهنگ فارسی را احیا کرده است.
امروزه فردوسی به عنوان یکی از بزرگترین شخصیتهای ادبیات فارسی شناخته میشود و شاهنامه او به عنوان اثر بزرگ و سنگ بنای هویت فرهنگی ایرانیان مورد احترام قرار دارد.
