ظهیرالدین محمد بابر
ظاهرالدین محمد بابر یک فاتح مغول بود که امپراتوری مغول را در هند تأسیس کرد.
او در سال 1483 در فرغانه (ازبکستان امروزی) به دنیا آمد و از نسل هر دو چنگیز خان و تیمور بود.
بابر در سال 1504 نخستین پادشاهی خود را در کابل تأسیس کرد و سپس به هند حمله کرد.
او در سال 1526 دهلی و آگره را تصرف کرد و پایهگذار سلطنت مغول شد.
زمینه فرهنگی بابر ترکیبی از تأثیرات ترک و فارسی بود.
او خاطرات خود را در کتابی به نام بابرنامه به زبان ترکی چغتایی نوشت که بینشهای ارزشمندی از زندگی و دوران خود ارائه میدهد.
میراث بابر به عنوان یک رهبر نظامی و شخصیت فرهنگی تأثیر ماندگاری بر تاریخ جنوب آسیا گذاشت.
