نکات کلیدی
۱. تضاد بنیادین پیشروگرایی: تمرکزگرایی در برابر تمرکززدایی
در اصل، حرکتی که ظاهراً به دنبال گسترش دولت است، با بررسی دقیقتر، بیشتر تمایل دارد آن را محدود کند.
دو نیروی متضاد. پیشروگرایی که اغلب بهعنوان یک حرکت یکپارچه برای اقدام دولت دیده میشود، در واقع میان دو نیروی مخالف تقسیم شده است: هامیلتونی و جفرسونی. نیروی هامیلتونی به دنبال تمرکز قدرت در نهادهای تخصصی برای حل مشکلات بزرگ و ایجاد نظم از دل آشوب است، مانند ساخت زیرساختها یا تنظیم صنایع. در مقابل، نیروی جفرسونی خواهان تمرکززدایی قدرت و حفاظت از افراد و جوامع محلی در برابر استبداد و اقتدار بیش از حد است.
تنش نادیده گرفتهشده. این شکاف ایدئولوژیک داخلی اغلب توسط خود پیشروها نادیده گرفته میشود و منجر به مواضع سیاستی متناقض میگردد. برای مثال، حمایت همزمان از اقدام ملی در زمینه تغییرات اقلیمی (هامیلتونی) و حقوق باروری (جفرسونی) ناشی از این روایتهای متفاوت درباره قدرت است. اولی به دنبال توانمندسازی یک مرجع مرکزی برای عمل است، در حالی که دومی میکوشد دامنه اجبار دولت بر افراد را محدود کند.
ریشههای تاریخی. این تنش جدید نیست؛ بازتاب مناقشات بنیادین میان الکساندر هامیلتون، که از آشوب میترسید و خواهان دولت مرکزی قوی بود، و توماس جفرسون، که از استبداد بیم داشت و دموکراسی محلی را حمایت میکرد، است. درک این تضاد عمیق برای فهم چرایی ناکامیهای مکرر تلاشهای پیشروگرایانه ضروری است، چرا که این حرکت اغلب با کشیدن به دو سوی مخالف، اهداف خود را تضعیف میکند.
۲. ظهور پیشروگرایی هامیلتونی: نظم از دل آشوب
کشور در حال گذر از وضعیتی بود که بعدها خبرنگار جورج پکر آن را «باز شدن گره» توصیف کرد.
اختلال صنعتی. اواخر قرن نوزدهم، «جوامع جزیرهای» و ساختارهای قدرت غیرمتمرکز آمریکا تحت تأثیر صنعتی شدن سریع، بهویژه ظهور انحصارات قدرتمند راهآهن، از هم پاشیدند. دادگاهها و ماشینهای سیاسی محلی که زمانی قادر به تعادل منافع بودند، در برابر این غولهای قارهای ناتوان شدند و این امر به آشفتگی اقتصادی و ناآرامیهای اجتماعی گسترده انجامید.
پاسخ پیشروگرایانه. در واکنش به این آشوب، نوعی پیشروگرایی جدید، عمدتاً هامیلتونی، شکل گرفت. اصلاحطلبان خواستار تقویت قدرت عمومی متمرکز برای مقابله با قدرت خصوصی بیحد و حصر شدند. اقدامات کلیدی شامل:
- کمیسیون تجارت بین ایالتی (ICC): برای تنظیم راهآهنها و جلوگیری از رفتارهای استثمارگرانه.
- اصلاح خدمات مدنی: جایگزینی انتصابات سیاسی با انتصابات مبتنی بر شایستگی و حرفهایسازی دولت.
- کمیسیونهای تخصصی: مدیریت وظایف پیچیده عمومی مانند بنادر و خدمات عمومی، به دور از سیاستهای محلی.
«وسایل هامیلتونی برای اهداف جفرسونی.» در این دوره، شخصیتهایی مانند تئودور روزولت و وودرو ویلسون، با وجود تفاوتهایشان، بر این باور بودند که دولت قوی و تخصصی برای پیشرفت اجتماعی ضروری است. جنگ جهانی اول این روند را تقویت کرد و اثربخشی برنامهریزی و مدیریت متمرکز را نشان داد و زمینه را برای چشمانداز گسترده نیودیل فراهم ساخت.
۳. اوج قدرت نهادها و بذرهای ناامیدی
دیدگاه او صراحتاً پدرسالارانه بود؛ دیدگاهی که در آن طبقات پایین باید توسط دولتی پدرسالار متمدن شوند.
نمونه TVA. سازمان دره تنسی (TVA) به رهبری فرانکلین روزولت، نماد پیشروگرایی هامیلتونی بود که نشان داد چگونه قدرت عمومی متمرکز میتواند منطقهای فقیر را از طریق برنامهریزی بالا به پایین، ساخت سد و برقرسانی متحول کند. این رویکرد پدرسالارانه، به رهبری افرادی چون دیوید لیلینتال، هدف داشت تا فقرا را متمدن کرده و در اقتصاد مدرن ادغام کند، اغلب بدون توجه به مخالفتهای محلی.
احترام پس از جنگ. پس از رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم، «گرایش فرهنگی به اقتدار» غالب شد. «نهادها» — گروهی از کارشناسان آموزشدیده در مدارس خصوصی و دانشگاههای آیوی لیگ — به طور گستردهای برای مدیریت امور ملی و بینالمللی مورد اعتماد بودند. این دوره شاهد اوج پیشروگرایی هامیلتونی بود، با پروژههای عظیمی مانند سیستم بزرگراههای بین ایالتی و گسترش برنامههای اجتماعی مانند تأمین اجتماعی، مدیکر و مدیکید.
ترکهای نمایشی. اما در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰، بذرهای ناامیدی شروع به رشد کردند. رسواییهای شهری، ناکارآمدی بوروکراتیک (مانند «شکاف موشکی») و نفوذ روزافزون «نخبگان قدرت» (سی. رایت میلز) اعتماد عمومی را تضعیف کردند. این شک و تردید نوظهور، به ویژه در میان نسل جوان بیبی بومر، نیکخواهی و شایستگی نهادها را زیر سؤال برد و زمینه را برای تغییر ایدئولوژیک مهمی فراهم ساخت.
۴. انزجار فرهنگی از قدرت: از آشوب تا استبداد
در اینجا باید بدنهایتان را بر چرخدندهها، چرخها و اهرمها بگذارید و آنها را متوقف کنید!
تغییر در ترس. دهه ۱۹۶۰ نقطه عطفی در روایت بود: ترس پیشروگرایی از آشوب جای خود را به ترس از استبداد داد. رویدادهایی مانند جنگ ویتنام، ناآرامیهای شهری، نقض حقوق مدنی و تخریب محیط زیست، جنبه تاریک قدرت متمرکز را آشکار ساختند. «شکاف اعتبار» میان سخنان دولت و واقعیت، همراه با افشاگریهایی مانند قتلعام مایلای و اسناد پنتاگون، بیاعتمادی عمیقی ایجاد کرد.
نقد چپ نو. دانشجویان برای جامعه دموکراتیک (SDS) و چپ نو به شدت «لیبرالیسم شرکتی» را رد کردند و نهادها را به مثابه «اختاپوس» سرکوبگری میدیدند که باید نابود شود. افرادی مانند ماریو ساویو خواستار اقدام مستقیم برای «متوقف کردن آن» بودند و معتقد بودند که خود نظم ریشه مشکلات آمریکا است. این نیروی صریحاً جفرسونی میخواست افراد را از چنگال اجبار نهادهای قدرتمند آزاد کند.
تحول دائمی. اگرچه اغلب به عنوان انحرافی موقتی دیده میشود، دهه ۱۹۶۰ آغازگر تحولی دائمی در پیشروگرایی بود. انزجار فرهنگی از قدرت عمیقاً نهادینه شد و بر روزنامهنگاری (وودوارد و برنشتاین)، دانشگاه (فوکو) و فرهنگ عامه (فیلمهایی مانند چاینا تاون و پرواز بر فراز آشیانه فاخته) تأثیر گذاشت. کتاب قدرتپخشکن رابرت کارو که سوءاستفادههای رابرت موزس را افشا کرد، روایت فساد قدرت و فساد مطلق قدرت را تثبیت کرد.
۵. زنجیر کردن اختاپوس: انقلاب حقوق و فلج مقرراتی
تخصص، قدرت دولت مدرن، میتواند به هیولایی تبدیل شود که بدون محدودیت عملی بر اختیار خود حکومت میکند.
قوه قضائیه به عنوان متحد. با تثبیت انزجار فرهنگی از قدرت، پیشروها تلاش کردند «اختاپوس» را با اعطای حقوق جدید به افراد و بهرهگیری از قوه قضائیه مهار کنند. تغییر جهت دیوان عالی پس از لوشنر، به ویژه «پانوشت» قاضی استون، راه را برای تبدیل دادگاهها به متحدان در حمایت از اقلیتها و حقوق قانون اساسی باز کرد. قانون رویه اداری (APA) ۱۹۴۶ که در ابتدا یک تضمین رویهای ساده بود، به ابزاری قدرتمند برای به چالش کشیدن تصمیمات نهادها بدل شد.
«مالکیت جدید.» چارلز رایخ در کتاب «مالکیت جدید» (۱۹۶۴) استدلال کرد که مزایای دولتی (مانند کمکهای رفاهی یا گواهینامه رانندگی) مانند مالکیت شخصی هستند و محرومیت خودسرانه از آنها حقوق فردی را نقض میکند. این مفهوم انقلاب حقوق را به دنبال داشت که منجر به:
- قوانین حقوق افسران پلیس (LEOBORs): که ابتدا به عنوان کنترلهای پیشرو بر روسای پلیس سوءاستفادهگر دیده میشدند، بعدها به سپری برای سوءرفتار تبدیل شدند.
- اصلاح رفاه: پرونده گلدبرگ علیه کلی (۱۹۷۰) حقوق دادرسی عادلانه را به دریافتکنندگان رفاه اعطا کرد و مزایا را به حقوقی تبدیل کرد که اختیار پدرسالارانه مددکاران اجتماعی را محدود ساخت.
- قانون محیط زیست: قانون کیفیت محیط زیست ملی (NEPA) ۱۹۷۰، گزارشهای تأثیر زیستمحیطی را الزامی کرد که گروههای مدافع منافع عمومی (مانند CLASP و EDF) از آن برای چالش حقوقی پروژهها بهره بردند.
قفس مقرراتی. این گسترش حقوق و نظارت قضائی، هرچند با نیت خوب، به «سختگیری در قانونگذاری» انجامید. بوروکراسیها در پیچ و خم موانع رویهای، چالشهای حقوقی و دستورالعملهای متضاد گرفتار شدند. حجم ثبت فدرال افزایش یافت و نهادهایی مانند EPA با دادخواهیهای مکرر مواجه شدند که آنها را «واقعاً ناتوان» و کارکنانشان را دلسرد کرد.
۶. بحران مسکن: وقتی کنترل محلی به تبعیض بدل میشود
سیستم جدید کار نمیکرد.
دوگانگی منطقهبندی. منطقهبندی شهری اوایل قرن بیستم (هامیلتونی) برای ایجاد نظم در رشد شهری و تفکیک کاربریهای مسکونی، تجاری و صنعتی طراحی شده بود. اگرچه در ابتدا ابزاری برای برنامهریزی منطقی بود، به سرعت برای اهداف تبعیضآمیز به ویژه پس از پرونده یولید علیه امبلر (۱۹۲۶) که منطقهبندی تکخانواری را تأیید کرد، مصادره شد و عملاً جداسازی نژادی و طبقاتی را ممکن ساخت.
شکست نوسازی شهری. «نوسازی شهری» پس از جنگ جهانی دوم (هامیلتونی) با هدف پاکسازی زاغهها و بازسازی شهرها، اغلب به «پاکسازی سیاهپوستان» و ایجاد زمینهای بایر انجامید. این شکست، همراه با افزایش ارزش خانهها و مهاجرت سفیدپوستان به حومهها، واکنش جفرسونی را علیه برنامهریزی از بالا به پایین برانگیخت. جوامع خواستار حفظ «شخصیت» و ارزش املاک خود در برابر توسعه ناخواسته شدند.
«وتوی با صدا.» اصلاحطلبان با بهرهگیری از ابزارهای حقوقی جدید و انزجار فرهنگی از قدرت، منطقهبندی را به ابزاری قدرتمند برای کنترل محلی و تبعیض تبدیل کردند. این منجر به:
- پرونده فازانو علیه هیئت کمیسرهای شهرستان (۱۹۷۳): الزام به فرآیندهای باز و رسمی برای تغییرات منطقهبندی و افزایش قدرت حقوقی ساکنان متأثر.
- قانون کیفیت محیط زیست کالیفرنیا (CEQA): استفاده از نگرانیهای زیستمحیطی برای مسدود کردن توسعه، حتی برای مسکن مقرون به صرفه یا حمل و نقل عمومی.
- هیئت کنترل مقامات عمومی (PACB) در نیویورک: وتوی قانونگذاری بر پروژههای ایالتی که به طور مشهور برای متوقف کردن دفتر مرکزی آمازون HQ2 به کار رفت.
نتیجه، کمبود شدید مسکن و افزایش سرسامآور قیمتهاست، چرا که «نه در حیاط من»های محلی عملاً قدرت وتو دارند و ساخت خانههای جدید تقریباً غیرممکن شده است.
۷. بنبست زیرساختی: وتوی با صدا
فرد باید در این امور به کل کشور و منافع و نیازهای اکثریت مردم تن دهد.
بزرگراهها به عنوان پیشرفت. در میانه قرن بیستم، سیستم بزرگراههای بین ایالتی (هامیلتونی) دستاوردی عظیم بود که جوامع منزوی را به هم متصل و رشد اقتصادی را تسریع کرد. افرادی مانند توماس مکدونالد و رابرت موزس، نمایندگان نهادها، قدرت عظیمی برای برنامهریزی و ساخت داشتند و اغلب مخالفتهای محلی را به نام «خیر عمومی» نادیده میگرفتند.
«جنگهای بزرگراه.» تا دهه ۱۹۶۰، این رویکرد از بالا به پایین با مقاومت شدید جفرسونی مواجه شد. منتقدانی چون جین جیکوبز و هلن لیویت تخریب محلهها و پارکها را برجسته کردند. «جنگهای بزرگراه» شاهد بسیج جوامع علیه استبداد فرضی بود که منجر به:
- بخش ۴(f) (قاعده یاربورو): ممنوعیت تأمین مالی فدرال برای پروژههایی که فضاهای سبز عمومی را مختل میکنند مگر اینکه جایگزین «ممکن و معقول» وجود نداشته باشد.
- پرونده اوورتون پارک علیه ولپه (۱۹۷۱): حکم دیوان عالی که به شهروندان اجازه داد پروژههای بزرگراه را از نظر رویهای به چالش بکشند و نهادها را مجبور به مطالعات جامع و بررسی گزینهها کرد.
«پروژههای آماده کلنگزنی وجود ندارد.» تأثیر تجمعی این موانع رویهای، بررسیهای زیستمحیطی و حقوق گسترده دادخواهی، بنبست زیرساختی ایجاد کرده است. پروژهها با تأخیرهای بیپایان، افزایش هزینهها و چندین نقطه وتو مواجهاند و ساخت پروژههای بزرگ عمومی تقریباً غیرممکن شده است. ناامیدی اوباما از «پروژههای آماده کلنگزنی» بازتاب همین واقعیت بود که اصلاحات نیتخیرانهای که برای جلوگیری از سوءاستفاده طراحی شده بودند، اکنون پیشرفت را فلج کردهاند.
۸. پارادوکس انرژی سبز: نیتهای خوب، پیشرفت متوقف
حتی اگر اراده غلبه بر اعتیاد به سوختهای فسیلی را داشته باشیم، آیا واقعاً راهی وجود دارد؟
آشوب اولیه برق. اوایل قرن بیستم بازار برق بینظم و بدون مقررات بود. پیشروها که از سوءاستفاده خصوصی میترسیدند، کمیسیونهای خدمات عمومی (هامیلتونی) را برای تمرکز کنترل و تضمین خدمات قابل اعتماد و نرخهای معقول تأسیس کردند. این «اجماع خدمات عمومی» رشد شبکه برق کشور را تسهیل کرد.
شکست اجماع. تا دهه ۱۹۷۰، بحرانهای نفتی و نگرانیهای زیستمحیطی این اجماع را شکست. پیشروها که اکنون از «نهادهای اسیر شده» و «اختاپوس انرژی» بیمناک بودند، خواستار آزادسازی بازار (جفرسونی) برای افزایش رقابت و سبز کردن شبکه شدند. اما این پارادوکس را ایجاد کرد: در حالی که تمایل به انرژی پاک افزایش یافت، توانایی ساخت زیرساختهای انتقال لازم کاهش یافت.
فلج انتقال. برخلاف خطوط لوله گاز طبیعی که از قدرت مصادره اموال فدرال بهرهمندند، خطوط انتقال برق با ولتاژ بالا برای انرژیهای تجدیدپذیر با هزارتوی تأییدیههای ایالتی و محلی، بررسیهای زیستمحیطی و مخالفت عمومی مواجهاند. پروژههایی مانند NECEC در مین با:
- مخالفت محلی: نگرانیهای «نه در حیاط من» درباره تأثیر بصری، ارزش املاک و تخریب محیط زیست.
- منافع تثبیتشده: شرکتهای سوخت فسیلی و خدمات عمومی موجود که اغلب از مخالفت با خطوط انتقال جدید حمایت مالی میکنند.
- موانع رویهای: نهادهای متعدد ایالتی و فدرال با قدرت وتو که منجر به تأخیرهای بیپایان و دعاوی حقوقی میشود، هزینهها را افزایش داده و پروژهها را غیرعملی میسازد.
نتیجه، «تراژدی مشترکالمنافع معکوس» است: همه بر نیاز به انرژی پاک توافق دارند، اما هیچ کس قدرت متمرکز لازم برای غلبه بر مقاومت محلی
خلاصه نقدها
کتاب «چرا هیچ چیز کار نمیکند» به بررسی تضاد میان حکومت متمرکز و غیرمتمرکز در پیشروگرایی آمریکایی میپردازد. دانکلمان در این اثر استدلال میکند که تمرکززدایی بیش از حد منجر به فلج شدن دولت شده است. خوانندگان از دیدگاه تاریخی و تحلیل جامع مسائل پیچیده استقبال میکنند، اما برخی کتاب را تکراری و کمعمق در ارائه راهحلها میدانند. بسیاری این کتاب را سهمی مهم در فهم ناکارآمدیهای سیاسی معاصر، بهویژه در حوزه زیرساختها و اجرای سیاستها، تلقی میکنند. منتقدان نیز به کمتوجهی به دیدگاههای محافظهکارانه و سادهسازی برخی موضوعات اشاره کردهاند. در مجموع، این کتاب اثری برانگیزانندهی فکر است که گاهی ممکن است خواننده را دچار ناامیدی کند.
دیگران نیز خواندهاند
سؤالات متداول
What is Why Nothing Works: Who Killed Progress―and How to Bring It Back by Marc J. Dunkelman about?
- Core thesis: The book investigates why progress in America has stalled, focusing on how progressivism’s cultural aversion to centralized power has led to governmental dysfunction and paralysis.
- Historical narrative: Dunkelman traces the ideological conflict between centralizing (Hamiltonian) and decentralizing (Jeffersonian) impulses within progressivism from the early 20th century to today.
- Contemporary relevance: Through case studies in infrastructure, housing, energy, and regulation, the book shows how well-intentioned reforms have created a fragmented system unable to address major public challenges.
Why should I read Why Nothing Works by Marc J. Dunkelman?
- Insight into dysfunction: The book provides a nuanced, historically grounded explanation for why American government often fails to deliver progress, moving beyond simplistic partisan blame.
- Understanding progressivism’s dilemma: Readers gain a deep understanding of the internal conflict within progressivism that has shaped American politics and policy for over a century.
- Practical implications: The analysis connects historical patterns to current crises like housing shortages and climate change, offering a framework for thinking about how to restore effective governance.
What are the key takeaways from Why Nothing Works by Marc J. Dunkelman?
- Dual impulses in progressivism: Progressivism is defined by a persistent tension between centralizing power to solve big problems and decentralizing power to prevent abuse.
- Cultural aversion to power: Since the 1960s, progressivism’s skepticism of authority has contributed to government paralysis and public frustration.
- Need for balance: Dunkelman argues that restoring effective governance requires rebalancing Hamiltonian and Jeffersonian impulses, embracing both expert authority and community empowerment.
- Historical continuity: Understanding today’s dysfunction requires tracing progressivism’s evolution from the Progressive Era through the New Deal, Great Society, and into contemporary politics.
How does Marc J. Dunkelman define the Hamiltonian and Jeffersonian impulses within progressivism?
- Hamiltonian impulse: Advocates for centralized, expert-driven authority to solve large societal problems, believing concentrated power can bring order and progress.
- Jeffersonian impulse: Fears centralized power as inherently tyrannical, seeking to push authority down to individuals and communities to prevent abuse.
- Coexistence and tension: Both impulses have coexisted within progressivism, but their conflicting prescriptions often undermine each other, leading to policy paralysis and frustration.
- Historical examples: Figures like Robert Moses and programs like the TVA exemplify the Hamiltonian approach, while civil rights activism and community action programs reflect the Jeffersonian side.
How did the Progressive Era shape the centralization vs. decentralization debate in American government?
- Early schism: The 1912 Progressive Party platform debate highlighted the divide between radicals wanting to break up trusts (Jeffersonian) and moderates advocating regulation through centralized authority (Hamiltonian).
- Policy implications: The era saw efforts to build expert bureaucracies while also empowering ordinary citizens, setting the stage for ongoing struggles between these impulses.
- Legacy: This foundational tension has influenced American governance ever since, shaping debates over how much power should be centralized versus distributed.
What is the “vetocracy” concept in Why Nothing Works and how does it affect government action?
- Definition: Vetocracy describes a system where multiple actors have veto power over government decisions, leading to gridlock and an inability to act decisively.
- Origins: It emerged from progressive reforms that expanded individual rights, procedural safeguards, and judicial review to check centralized authority.
- Consequences: While protecting against abuse, vetocracy makes it difficult to build infrastructure, enact reforms, or deliver public goods, fueling perceptions of government incompetence.
How does Why Nothing Works explain the failure to build infrastructure projects like transmission lines and transit?
- Excessive veto points: Environmental laws, local opposition, multiple regulatory agencies, and judicial reviews create a gauntlet that delays or kills projects, even those with broad public benefits.
- Lack of centralized authority: No single figure or agency has the power to balance competing interests and push projects forward, leading to paralysis despite widespread agreement on the need.
- Case studies: Projects like the New England Clean Energy Connect (NECEC) and Clean Line illustrate how local opposition and legal challenges can stall or kill critical infrastructure.
What role did the Administrative Procedure Act (APA) and judicial reforms play in government dysfunction, according to Marc J. Dunkelman?
- APA’s original intent: Enacted in 1946, the APA was designed to impose procedural fairness on federal agencies, requiring public notice, comment, and judicial review.
- Unintended consequences: Over time, procedural requirements and expansive judicial review have limited bureaucratic discretion, making government decision-making slow and vulnerable to litigation.
- Judicial empowerment: Courts have increasingly intervened in agency decisions, expanding standing and demanding detailed administrative records, contributing to regulatory gridlock.
How does Why Nothing Works describe the impact of progressivism on housing policy and urban development?
- Centralized planning origins: Early progressives favored expert-driven zoning and urban renewal to impose order and improve living conditions, often displacing poor and minority communities.
- Rise of exclusionary zoning: Later reforms empowered local residents and courts to block development through procedural challenges and environmental laws, leading to supply constraints and soaring housing costs.
- Political dilemma: Progressives struggle to balance protecting vulnerable communities from displacement with addressing the housing shortage, as Jeffersonian rights and local control often hinder new construction.
What is the “tragedy of the commons in reverse” as described in Why Nothing Works?
- Concept definition: Instead of individuals overusing a shared resource, the tragedy here is that too many stakeholders with veto power block projects that serve the greater good, leading to collective inaction.
- Application: This dynamic is evident in energy infrastructure, where local communities, utilities, regulators, and interest groups each protect their own interests, preventing necessary projects.
- Consequences: The result is a system where everyone pursues their own priorities, but the broader societal need—such as combating climate change—is neglected, illustrating a systemic failure of governance.
What solutions or reforms does Marc J. Dunkelman propose in Why Nothing Works to overcome governmental paralysis?
- Empowering responsible officials: Grant public officials the discretion to make trade-offs and decisions in the public interest, balancing competing concerns without being paralyzed by vetoes.
- Streamlining processes: Support reforms to reduce redundant environmental reviews, expedite permitting, and clarify jurisdictional authority, as seen in recent legislative efforts.
- Changing progressive mindset: Urge progressives to embrace a more nuanced view of power, accepting some centralized authority as necessary to achieve their goals while maintaining protections against abuse.
What are the best quotes from Why Nothing Works by Marc J. Dunkelman and what do they mean?
- “You could have Robert Moses come back from the dead and he wouldn’t be able to do shit.” This quote highlights the contemporary difficulty of completing large public projects due to diffused authority and competing interests.
- “We want fast trains without having to cut straight rights-of-way. We want the benefits of Robert Moses without the drawbacks.” This encapsulates the progressive dilemma of desiring effective government action but fearing centralized power’s potential for abuse.
- “Progressives need to change course not only because it’s bad policy, but because it’s bad politics as well.” This underscores the political imperative for progressives to restore government competence to maintain public support and counter populist backlash.
دانلود PDF
دانلود EPUB
.epub digital book format is ideal for reading ebooks on phones, tablets, and e-readers.
