زنان کلام

1. کتاب مقدس در درجه اول درباره خداست، نه شما

ما باید کتاب مقدس را با گوش‌هایی که برای شنیدن اعلام خدا از خود آماده شده‌اند، بخوانیم و مطالعه کنیم.

تمرکز بر خدا. هدف اصلی کتاب مقدس، آشکار کردن شخصیت و اراده خداست و نه به عنوان یک راهنمای خودیاری. نزدیک شدن به متن مقدس با این سؤال که "من کیستم؟" نادرست است؛ بلکه باید بپرسیم: "این آیه چه چیزی درباره خدا به من می‌آموزد؟" این تغییر در تمرکز برای تحول واقعی بسیار حیاتی است.

مثال موسی. مانند موسی در بوته آتشین، ما اغلب می‌پرسیم: "من کیستم؟" و "باید چه کار کنم؟" اما پاسخ خدا همواره تمرکز را به سمت خود بازمی‌گرداند: "من هستم." این نکته نشان می‌دهد که هویت و اعمال ما بهترین شکل را از طریق لنز هویت و اعمال خدا درک می‌شود. کتاب مقدس آینه‌ای نیست که تصویر ما را منعکس کند، بلکه پنجره‌ای است که جلال خدا را نمایان می‌سازد.

خودشناسی از طریق خدا. خودشناسی واقعی نتیجه شناخت خداست. وقتی صبر خدا را می‌بینیم، بی‌صبری خود را درک می‌کنیم؛ وقتی عدالت او را می‌بینیم، بی‌عدالتی خود را می‌شناسیم. این تضاد گناه ما را نمایان می‌سازد و عشق ما به او را افزایش می‌دهد و به توبه واقعی و هم‌سویی با تصویر او منجر می‌شود.

2. ذهن قبل از قلب: دانش عشق را تغذیه می‌کند

قلب نمی‌تواند آنچه را که ذهن نمی‌شناسد، دوست بدارد.

عقل و ایمان. کتاب مقدس ما را به عشق به خدا با تمام ذهن‌مان دعوت می‌کند، نه فقط با قلب‌مان. در حالی که احساسات مهم هستند، باید تحت تأثیر عقل ما قرار گیرند. ما در زمانی زندگی می‌کنیم که ایمان و عقل اغلب به عنوان متضاد دیده می‌شوند، اما کتاب مقدس ما را به درگیر شدن با هر دو دعوت می‌کند.

تحول از طریق دانش. رومیان 12:2 بیان می‌کند که ما از طریق تجدید ذهن‌مان دگرگون می‌شویم، نه قلب‌مان. این نکته اهمیت درگیری عقلانی با متن مقدس را نشان می‌دهد. همان‌طور که عشق ما به همسرمان با یادگیری بیشتر درباره او افزایش می‌یابد، عشق ما به خدا نیز با رشد در دانش او عمیق‌تر می‌شود.

لذت از طریق مطالعه. تحقیقات نشان می‌دهد که لذت زمانی افزایش می‌یابد که ما تاریخ، منشاء و ماهیت عمیق‌تری از چیزی را یاد بگیریم. این موضوع در رابطه ما با خدا نیز صدق می‌کند. ما با شناخت بهتر او از طریق مطالعه کلامش، لذت بیشتری از خدا خواهیم برد.

3. سواد کتاب مقدس ما را در برابر خطا محافظت می‌کند

سواد کتاب مقدس مهم است زیرا ما را از افتادن به خطا محافظت می‌کند.

آسیب‌پذیری در برابر تعلیمات نادرست. ناآگاهی از کتاب مقدس ما را در برابر تعلیمات نادرست و انسان‌گرایی سکولار آسیب‌پذیر می‌سازد. وقتی کتاب مقدس را نمی‌شناسیم، به راحتی می‌توانیم تحت تأثیر پیام‌هایی قرار بگیریم که با کلام خدا در تضاد است. به همین دلیل است که کلیسای مدرن به زمین حاصل‌خیزی برای خطا تبدیل شده است.

عادات غیرمفید. بسیاری از ما عادات غیرمفیدی را در هنگام "صرف زمان در کلام" اتخاذ کرده‌ایم، مانند رویکرد زاناکس (جستجوی آرامش)، رویکرد پینبال (خواندن تصادفی)، رویکرد توپ جادویی (جستجوی پاسخ‌ها)، رویکرد خریدار شخصی (مطالعات موضوعی)، رویکرد بازی تلفنی (خواندن درباره کتاب مقدس به جای خود کتاب مقدس) و رویکرد جک اسپرات (فقط خواندن آنچه را که دوست داریم). این رویکردها سواد کتاب مقدس را تقویت نمی‌کنند.

نمک و نور. وقتی زنان در پیگیری سواد کتاب مقدس سست می‌شوند، تأثیر آن‌ها در خانه‌ها، کلیساها، جوامع و کشورهایشان کاهش می‌یابد. ما به زنانی نیاز داریم که بدانند چرا به آنچه باور دارند، باور دارند و در کلام خدا ریشه‌دار باشند تا در جهان نمک و نور باشند.

4. داستان بزرگ کتاب مقدس: آفرینش، سقوط، رستگاری، بازسازی

از پیدایش تا مکاشفه، کتاب مقدس درباره سلطنت و حاکمیت خدا به ما می‌گوید.

روایت کلی. کتاب مقدس یک مجموعه از داستان‌های جداگانه نیست، بلکه یک روایت واحد و گسترده از آفرینش، سقوط، رستگاری و بازسازی است. هر یک از شصت و شش کتاب آن به این داستان بزرگ کمک می‌کند و شخصیت و برنامه خدا برای بشریت را آشکار می‌سازد.

متاناراتیو. درک متاناراتیو کتاب مقدس به ما کمک می‌کند تا داستان‌ها و آیات فردی را به درستی تفسیر کنیم. به عنوان مثال، داستان نوح فقط یک داستان قهرمانانه نیست، بلکه داستانی از بازآفرینی، رستگاری و سقوط است. به همین ترتیب، مثل معروف سامری نیکو فقط یک داستان اخلاقی نیست، بلکه داستانی درباره کار رستگاری خدا از طریق مسیح است.

همه ژانرها به داستان بزرگ اشاره دارند. چه در حال خواندن روایت تاریخی، شعر، ادبیات حکمت، قانون، نبوت یا مثل‌ها باشیم، هر ژانر به درک ما از داستان بزرگ کمک می‌کند. قانون نیاز ما به رستگاری را نشان می‌دهد، شعر رابطه ما با خدا را بیان می‌کند، ادبیات حکمت ما را در زندگی خدایی راهنمایی می‌کند و نبوت به قطعیت وعده‌های خدا اشاره می‌کند.

5. تفسیر: کشف معنای اصلی

یک متن نمی‌تواند معنایی داشته باشد که هرگز نمی‌توانسته برای نویسنده یا خوانندگان او داشته باشد.

زمینه تاریخی و فرهنگی. مانند باستان‌شناسان، ما باید زیر سطح متن حفاری کنیم تا زمینه تاریخی و فرهنگی اصلی آن را درک کنیم. این شامل پرسیدن پنج سؤال کلیدی است: چه کسی آن را نوشته است؟ چه زمانی نوشته شده است؟ به چه کسی نوشته شده است؟ به چه سبکی نوشته شده است؟ چرا نوشته شده است؟

تفسیر در مقابل ایزژز. تفسیر فرآیند استخراج معنا از متن است، در حالی که ایزژز فرآیند خواندن ایده‌های خود در متن است. ما باید برای تفسیر تلاش کنیم و اجازه دهیم متن خود را بیان کند و نه اینکه تعصبات خود را بر آن تحمیل کنیم.

تفسیر ادبی. کتاب مقدس ادبیات است و درک ژانرهای ادبی آن (روایت تاریخی، شعر، قانون و غیره) برای تفسیر صحیح آن بسیار مهم است. هر ژانر زبان را به شیوه‌های مختلفی به کار می‌برد و ما باید از این ظرافت‌ها آگاه باشیم تا از تفسیر نادرست متن جلوگیری کنیم.

6. صبر: بازی طولانی درک

درباره [بذر] در زمین خوب، آن‌ها کسانی هستند که کلام را می‌شنوند، آن را در دل خوب و صادق نگه می‌دارند و با صبر میوه می‌آورند.

لذت تأخیری. مطالعه کتاب مقدس یک راه‌حل سریع نیست، بلکه یک سرمایه‌گذاری بلندمدت است. ما باید از تمایل به لذت فوری خودداری کنیم و اجازه دهیم درک ما به تدریج در طول زمان رشد کند. مانند یک دستمال که به آرامی از روی یک اثر هنری می‌افتد، کتاب مقدس زیبایی خود را به آرامی و با وقار نمایان می‌سازد.

پذیرش ناامیدی. احساس گم‌شدگی یا سردرگمی بخشی طبیعی از فرآیند یادگیری است. به جای اینکه تسلیم شویم یا به دنبال میانبرها باشیم، باید این ناهماهنگی را بپذیریم و اجازه دهیم ما را به مطالعه عمیق‌تر سوق دهد. "لحظات آها" اغلب پس از دوره‌هایی از احساس گم‌شدگی به وجود می‌آیند.

اثر تجمعی. مطالعه کتاب مقدس مانند یک حساب پس‌انداز است، نه یک حساب بدهی. ما آنچه را که روزانه یاد می‌گیریم، واریز می‌کنیم و با صبر منتظر می‌مانیم تا ارزش آن جمع شود. مزایای مطالعه ما ممکن است بلافاصله مشهود نباشد، اما برای استفاده در آینده ذخیره خواهد شد.

7. فرآیند: درک، تفسیر، کاربرد

کار خود را در بیرون آماده کن؛ همه چیز را برای خود در میدان آماده کن و بعد خانه‌ات را بساز.

سه مرحله درک. مطالعه صحیح کتاب مقدس شامل سه مرحله متمایز است: درک (این چه می‌گوید؟)، تفسیر (این چه معنایی دارد؟) و کاربرد (این چگونه باید مرا تغییر دهد؟). هر مرحله بر اساس مرحله قبلی بنا می‌شود و هر سه برای درک کامل متن ضروری هستند.

ابزارهای درک. درک شامل خواندن مکرر، حاشیه‌نویسی، استفاده از دیکشنری انگلیسی، مقایسه ترجمه‌ها و ترسیم ساختار است. این ابزارها به ما کمک می‌کنند تا ساختار، زبان و جزئیات متن را درک کنیم.

ابزارهای تفسیر. تفسیر شامل استفاده از ارجاعات متقابل، پارافرایز کردن و مشاوره با تفسیرها است. ما باید تلاش کنیم تفسیر را به تنهایی انجام دهیم قبل از اینکه به تفسیرها مراجعه کنیم و اجازه دهیم متن خود را بیان کند.

سؤالات کاربرد. کاربرد شامل پرسیدن سه سؤال فرعی است: این آیه چه چیزی درباره خدا به من می‌آموزد؟ این جنبه از شخصیت خدا چگونه دیدگاه من درباره خودم را تغییر می‌دهد؟ در پاسخ چه باید بکنم؟

8. دعا: دعوت به روح‌القدس در مطالعه

اگر کسی از شما حکمت کم دارد، از خدا بخواهد که به همه به فراوانی می‌دهد و بر او خشم نمی‌گیرد و به او داده خواهد شد.

دعا قبل، حین و بعد. دعا باید بخشی جدایی‌ناپذیر از زمان مطالعه ما باشد، قبل، حین و بعد از اینکه با متن درگیر می‌شویم. ما باید خدا را برای کلامش ستایش کنیم، ضعف‌های خود را اعتراف کنیم، برای درک دعا کنیم و از او برای هدایایش تشکر کنیم.

چارچوب PART. اختصار PART (ستایش، اعتراف، درخواست، تشکر) می‌تواند دعاهای ما را راهنمایی کند و به ما کمک کند بر شخصیت خدا، گناهان خود، نیازهایمان و تأمین او تمرکز کنیم. دعا یک فرمول جادویی نیست، بلکه وسیله‌ای برای ارتباط با خداوند است.

نقش روح‌القدس. یادگیری کتاب مقدس تنها یک تلاش انسانی نیست، بلکه کاری از روح‌القدس است. دعا روح‌القدس را دعوت می‌کند تا در زمان مطالعه ما ساکن شود و آن را از یک تلاش عقلانی به وسیله‌ای برای ارتباط با خدا تبدیل کند.

9. معلمان: تجهیز دیگران برای سواد

تمام تلاش خود را بکنید تا خود را به خدا به عنوان یکی تأیید شده، کارگری که نیازی به شرمندگی ندارد، و کلام حق را به درستی به کار می‌برد، ارائه دهید.

زنان معلم زنان. کلیسا به زنان معلم خوب تجهیز شده نیاز دارد که می‌توانند عشق به خدا را با قلب و ذهن خود مدل‌سازی کنند. زنان معلم نمونه‌ها، دیدگاه‌ها و اقتدار منحصر به فردی را به دیگر زنان ارائه می‌دهند.

معلم در مقابل سخنران. یک معلم بر دانش، بینش و آموزش تمرکز می‌کند، در حالی که یک سخنران بر بلاغت، داستان‌گویی و الهام تمرکز دارد. معلم شاگردان را می‌سازد، در حالی که سخنران طرفداران را می‌سازد. ما باید ابزارهای معلم را بر ابزارهای سخنران اولویت دهیم.

آمادگی دقیق. معلمان باید خود دانش‌آموزان کوشایی باشند و از پنج P برای راهنمایی مطالعه خود استفاده کنند. آن‌ها باید تنها پس از تلاش برای درک، تفسیر و کاربرد به مشاوره با تفسیرها بپردازند.

ساختار عاقلانه. معلمان باید مطالعات خود را به‌طور عاقلانه ساختاربندی کنند و تعادل بین ایجاد رابطه و آموزش و بحث را حفظ کنند. تکالیف باید بر درک و درگیری شخصی با متن تأکید کنند.

آموزش مسئولانه. معلمان باید از پرش‌های بی‌مورد، زنانه کردن متن و دیگر دام‌های رایج پرهیز کنند. آن‌ها باید متن را به‌طور مسئولانه آموزش دهند و اجازه دهند خود را بیان کند.

10. جامعه: مطالعه مشترک برای رشد

با تمام دل خود تو را جستجو می‌کنم؛ نگذار از دستورات تو منحرف شوم! کلام تو را در دل خود ذخیره کرده‌ام تا علیه تو گناه نکنم.

یادگیری مشترک. مطالعه با دیگران درک و مسئولیت‌پذیری ما را افزایش می‌دهد. جامعه وسیله‌ای برای بحث، اعتراف، توبه، تشویق و بنای متقابل فراهم می‌کند.

مسئولیت‌پذیری و حمایت. مطالعه با یک شریک یا گروه به ما کمک می‌کند تا به جلو حرکت کنیم و از تفسیرهای نادرست جلوگیری کنیم. همچنین فضایی امن برای پرسیدن سؤالات دشوار و به اشتراک گذاشتن چالش‌های خود فراهم می‌کند.

آموزش و موعظه صحیح. در حالی که مطالعه شخصی ضروری است، ما باید از ثروت آموزش‌های صحیحی که از طریق منابع آنلاین و در کلیساهای خود در دسترس است، بهره‌برداری کنیم. این منابع زمانی مؤثرتر هستند که ما از قبل در متن غوطه‌ور شده باشیم.

از دانش‌آموز به معلم. دانش‌آموزان مشتاق اغلب به معلمان مشتاق تبدیل می‌شوند. آموزش وسیله‌ای برای حفظ ما در برابر مطالعه و به اشتراک‌گذاری ثروت درکی است که کشف کرده‌ایم.