Baruch Spinoza
Baruch Spinoza (ook bekend als Benedict de Spinoza) was een Nederlandse filosoof en theoloog uit de 17e eeuw die een controversiële pantheïstische leer ontwikkelde, waarin hij het intellectuele liefhebben van God centraal stelde.
Zijn postume meesterwerk Ethica (1677) keerde zich tegen René Descartes’ dualisme tussen geest en lichaam en vestigde hem als een groot rationalist.
Omdat zijn opvattingen als onorthodox werden beschouwd, werd Spinoza uit de Joodse gemeenschap van Amsterdam verbannen.
Hij leefde bescheiden als slijper van lenzen terwijl hij zijn filosofisch systeem uitwerkte.
Zijn werk legde de basis voor de Verlichting in de 18e eeuw en voor de moderne bijbelkritiek.
Hegel verklaarde beroemd dat men “ofwel een Spinozist is, of helemaal geen filosoof.” Pas jaren na zijn overlijden in 1677 werd zijn omvang en betekenis volledig erkend.
