Anatomia alibi

Aubrey przechwytuje Camille przed spotkaniem Junior League i przedstawia swoją propozycję: Ben coś ukrywa — coś, co łączy ich obie — a dowody znikną, jeśli nie zaczną działać razem. Proponuje zamianę: w sobotę, kiedy Ben planuje spotkać się z kimś w domu, Aubrey spędzi dzień w St. Francisville, udając Camille z jej telefonem, samochodem i kartami kredytowymi, tworząc cyfrowy ślad. Camille zakradnie się do domu, żeby szpiegować Bena za pomocą ukrytych kamer. Żadna z kobiet nie ufa do końca drugiej. Camille chce dowodów na przewinienia Bena, żeby uruchomić klauzulę nagannego zachowania w intercyzie i uwolnić się z małżeństwa. Aubrey chce dowodów dotyczących śmierci swoich rodziców. Ale współlokatorzy Aubrey prowadzą własną, równoległą operację, o której Camille nie ma pojęcia: klonują kluczyk do jej samochodu, kopiują pilot do garażu i montują lokalizator GPS w jej Range Roverze.

Podczas gdy Serenity, inna współlokatorka, jeździ z telefonem Camille po St. Francisville, żeby utrzymać cyfrowy ślad, Aubrey i Deacon wyruszają w długą drogę do więzienia Angola. W sali odwiedzin Aubrey siada naprzeciwko Paula Grangera po raz pierwszy od jego skazania. Wygląda o dwadzieścia lat starszy niż na swoje czterdzieści. Naciska go, żeby podał szczegóły dotyczące nowego dowodu, a on w końcu go ujawnia: nagranie z kamery monitoringu na stacji benzynowej na skrzyżowaniu, gdzie zginęli jej rodzice. Ktoś związany ze sprawą odwiedził Paula, żeby go przeprosić, i powiedział mu, że nagranie dowodzi, iż tamtej nocy za kierownicą siedział ktoś inny. Paul nie chce zdradzić, kto go odwiedził, nie wie, kto naprawdę prowadził, i sam nigdy nie widział nagrania. Przed jej wyjściem daje Aubrey ręcznie robioną skórzaną zakładkę do książki — wstrząśnięta, ale teraz pewna, że w jego historii kryje się prawda.

Ze swojego plastikowego krzesła na strychu Camille obserwuje przez ukryte kamery, jak Ben wraca z Nowego Orleanu. Przegląda dokumenty i pendrive'a z nagraniem, na którym Aubrey odwiedza policję w Corbeau, pytając o sprawę Paula. Podczas rozmowy telefonicznej z Vicem omawia plan udania się tego wieczoru do domu Fostera, żeby otworzyć sejf na broń. Ale zanim zdąży wyjść, bez zapowiedzi zjawia się Margaret — szwagierka Camille. Camille obserwuje, jak Margaret ostrzega Bena, że Silas wpada w panikę, przekonany, że Ben użyje dowodów przeciwko rodzinie. Ben wybucha: to nie on popełnił tamtej nocy zbrodnię — to on dostarczył Silasowi alibi, a Randall przez dekadę wykorzystywał ten układ, żeby kontrolować jego karierę. Użyje czegokolwiek, co znajdzie w sejfie Fostera, żeby się uwolnić. Na strychu świat Camille rozpada się na kawałki. Jej rodzina przez cały czas znała prawdę. Tylko ona była trzymana w niewiedzy.

Vic wysyła Benowi zdjęcie Aubrey robiącej zakupy w St. Francisville, przebranej za Camille — a Ben namierza iPada Camille prosto do własnego domu. Znajduje ją w swoim gabinecie, z aparatami porozrzucanymi po podłodze. Po zmieleniu każdej karty pamięci na kawałki w młynku do odpadków Ben porównuje zdjęcie z zakupów ze zdjęciem Aubrey z akt i dokonuje identyfikacji. Jest wściekły, że Camille wprowadziła Aubrey Price — osieroconą córkę pary, którą jego alibi pomogło pogrzebać — w ich prywatny świat. Ostrzega, że jakiekolwiek konsekwencje nadejdą, spadną teraz na nią. Camille wybiega do hondy, którą kupiła na potrzeby intrygi, i w panice dzwoni do Silasa. Brat każe jej wrócić do St. Francisville i pozwolić Aubrey dokończyć dzień zgodnie z planem. Nie zdradzać jej, że ich przykrywka została spalona. Alibi musi się utrzymać — teraz bardziej niż kiedykolwiek.

Dzwoni pod 911, a potem do Hanka Landry'ego — wspólnika Bena w kancelarii, byłego biegacza LSU, którego kontuzja kolana kończąca karierę sportową skierowała ku prawu. Hank przyjeżdża w kilka minut. W gabinecie Bena fioletowoszara skóra mówi mu, że śmierć nastąpiła wiele godzin temu. Jedno z krzeseł dla gości jest przewrócone, kryształowa szklanka leży na boku — ale pokój nie został splądrowany. Najważniejsze jest to, czego brakuje: ozdobne pudełko, w którym znajdował się myśliwski nóż na zamówienie, stoi puste na biurku. Hank zabiera akta klientów Bena, zanim policja zabezpieczy miejsce zbrodni. Przybywa detektyw Sullivan i przesłuchuje Camille, która przedstawia stos paragonów z St. Francisville. Jej cyfrowy ślad wydaje się nieskazitelny. Dla Sullivana wygląda to jak weekendowy wyjazd pogrążonej w żałobie żony. Dla Hanka jest w tym coś aż nazbyt dopracowanego — ale tłumi ten instynkt i skupia się na jej ochronie.

Akta w biurze są czyste — standardowa dokumentacja klientów, strategie procesowe, rozliczenia. Teczki, które Ben trzymał w domu, opowiadają zupełnie inną historię: odręczne notatki szczegółowo opisujące zastraszanie świadków, odniesienia do kogoś nazywanego „Szefem", który pomagał tuszować dowody, oraz listy nazwisk osób wytypowanych do zastraszenia. Kiedy jeden z klientów Bena wpada z żądaniem, by Hank kontynuował nielegalne fałszowanie dowodów, skala procederu staje się boleśnie realna. Głośne uniewinnienie stanowego polityka, które zbudowało karierę Bena, zostało sfabrykowane poprzez usuwanie dowodów. Analityk Hanka identyfikuje „Szefa" jako Kevina Fostera, nieżyjącego szefa policji w Corbeau, a za tym wszystkim stoją pieniądze Randalla Everetta. Hank odkrywa również, że Ben był w trakcie rozwiązywania ich spółki — co oznacza, że za kilka tygodni straciłby wszystko. Morderstwo Bena uczyniło go jedynym właścicielem kancelarii, której fundamenty zbudowane są na zgniliźnie.

Aubrey wraca wcześniej do domu z piątkowej zmiany i zastaje imprezę na podwórku — oraz coś przerażającego w swojej komodzie. Wśród jej ubrań ukryty jest myśliwski nóż na zamówienie z wygrawerowanymi inicjałami Bena, BWB. Shane i Eddie rozpoznają go jako broń, która zniknęła z biurka Bena. Działając szybko, chowają nóż w misce olejowej samochodu odnawianego w garażu. Godzinę później zjawia się policja z nakazem przeszukania jej pokoju. Przeszukanie nie daje żadnych rezultatów. Shane to przewidział: ktoś podrzucił nóż, licząc na to, że policja znajdzie go, zanim Aubrey wróci do domu. Tego wieczoru Deacon dzwoni do Hanka, który przychodzi z wizytą i zauważa listy i prezenty od Paula rozrzucone po jej zdemolowanym pokoju — w tym skórzaną szkatułkę na biżuterię i maszynowy list, który wydaje się dziwnie nie pasować do reszty ręcznie pisanej korespondencji więziennej.

Camille i Silas wyciągają klucz do sejfu z pojemnika na długopisy w jej kuchni — obserwowała przez kamery, jak Ben go tam wrzucił. Jadą do domu Fostera w Corbeau, planując wizytę na czas ceremonii upamiętniającej, która zatrzymuje jego wdowę z dala od domu. Zapasowy klucz pasuje. Rygle się odsuwają. Sejf jest zupełnie pusty. Zanim zdążą przetrawić ślepy zaułek, w drzwiach pojawia się Deacon — namierzył Range Rovera Camille za pomocą urządzenia, które Eddie zainstalował kilka tygodni wcześniej. Z wyciągniętą bronią Silas i Deacon stają naprzeciwko siebie po dwóch stronach pokoju, aż obaj uświadamiają sobie, że gonili ten sam fantom. Deacon pierwszy opuszcza broń, uznaje bezcelowość tego wszystkiego i odchodzi. Każdy, kto chciał tych dowodów — dla przewagi, wolności, prawdy czy zniszczenia — wpatruje się w tę samą pustą przestrzeń, w której miały znajdować się odpowiedzi.

Hank jedzie na rodeo więzienne w Angoli, gdzie Paul sprzedaje ręcznie robione wyroby skórzane zza małego stolika. Hank pyta o napisany na maszynie list i szkatułkę na biżuterię, które otrzymała Aubrey. Paul jest zdumiony: nigdy nie wysyłał żadnej szkatułki, bo przesyłka za dużo kosztuje, a więźniowie nie mają dostępu do maszyn do pisania. Dał jednak Kevinowi Fosterowi identyczną szkatułkę — taką z ukrytą skrytką na spodzie, do której można się dostać, pociągając za maleńką zakładkę w rogu szwu. Hank natychmiast dzwoni do Aubrey. Podważa skrytkę pęsetą i wypada pendrive — dowód, którego wszyscy szukali i dla którego zabijali, ukryty na widoku na jej toaletce przez całe tygodnie. Ale Frank, chłopak Serenity, który potajemnie pracował dla Silasa przez cały czas, chowa pendrive'a do kieszeni pod pretekstem poszukania przejściówki do laptopa i znika z nim.

Silas i Camille oglądają nagranie w biurze ojca na farmie. Ziarnisty czarno-biały obraz pokazuje skrzyżowanie, a potem zderzenie — samochód rodziców Aubrey uderzony z boku przez ciężarówkę Paula. Drzwi od strony kierowcy otwierają się powoli. Kobieta wychodzi, zataczając się: długie blond włosy, zdezorientowana. Margaret. Wyciąga Silasa z fotela pasażera, ociera krew z jego twarzy, a kiedy próbuje podejść do rozbitego samochodu, chwyta go za rękę i odciąga. Przez dziesięć lat Silas wierzył, że zabił dwie osoby. Margaret nigdy go nie wyprowadzała z błędu. Dołączony list Fostera potwierdza, że krył Margaret — nie Silasa — ponieważ to kłamstwo było bardziej dochodowe. Kiedy wkrótce potem Camille spotyka Margaret w rodzinnym sklepie, Margaret rzuca się na nią, rozbijając jej głowę o półkę. Hank przybywa w ostatniej chwili i wiezie Camille do szpitala.

Detektyw Sullivan zjawia się w domu Aubrey pod pretekstem dodatkowych pytań. Gdy znajdzie się w środku, pozory znikają. Wykręca jej rękę za plecy, zaciska dłoń na jej gardle i ujawnia, kim naprawdę jest: siostrzeńcem Fostera, obecnym na przyjęciu Paula w noc wypadku, i skorumpowanym gliną, który przez lata wykonywał zlecenia wuja w całym Baton Rouge. Zabił Bena, bo Ben nie chciał przestać szukać akt Fostera — akt, które zniszczyłyby również Sullivana. To on podrzucił nóż do szuflady Aubrey. Gdy ciemność zaczyna zasnuwać jej wzrok, Deacon wpada przez drzwi, ostrzeżony przez obraz z kamery w dzwonku Franka. W szamotaninie własna broń Sullivana wystrzeliwuje mu w klatkę piersiową. Przybywa Silas i konstruuje narrację: Sullivan prowadził tamtej nocy pickupa Paula, zamordował Bena, by chronić swój sekret, i zaatakował Aubrey, żeby wyeliminować ostatniego świadka.

Kilka dni później Silas wchodzi do tawerny Douga i zamawia piwo. Mówi Aubrey, niemal od niechcenia, że jego żona Margaret zmaga się z demonami sprzed dekady — zrobiła coś strasznego, gdy była młoda, i znów zaczęła pić. Ma nadzieję, że nie siądzie za kierownicą. Wtedy dzwoni jego telefon. Policja z Corbeau. Margaret zginęła w wypadku samochodowym. Silas przeprasza i wychodzi, zatrzymując się w drzwiach, żeby powiedzieć Aubrey, że to może nie jest sprawiedliwość, jakiej pragnęła, ale jedyna, jaka była możliwa. Dopiero gdy znika, dociera do niej prawda: Silas siedział obok niej i Deacona dokładnie w chwili, gdy jego żona ginęła. Historia, która zaczęła się od tego, że Aubrey budowała komuś alibi, kończy się tym, że sama zostaje uwięziona w alibi, którego nigdy nie zgodziła się dać.