Λυκόφως

Μετά από εβδομάδες που κάθονται σε απόσταση ενός θρανίου σε παγωμένη σιωπή, ο Έντουαρντ συστήνεται σαν να μην έχουν ξανασυναντηθεί. Κάνουν μαζί ένα εργαστήριο Βιολογίας, τελειώνοντας πρώτοι, και εκείνος τη ρωτά γιατί μετακόμισε στο Φορκς. Όταν η Μπέλα παραδέχεται ότι αυτοεξορίστηκε για την ευτυχία της μητέρας της, εκείνος παρατηρεί ότι υποφέρει περισσότερο απ' όσο αφήνει κανέναν να δει. Εκείνη προσέχει ότι τα μάτια του έχουν αλλάξει από κατάμαυρα σε χρυσαφί μέλι. Κι όμως η σύνδεση παραμένει ασταθής — της λέει ότι θα ήταν καλύτερα να μην ήταν φίλοι, κι ύστερα εμφανίζεται στο φορτηγάκι της για να την πειράξει για μια απορριφθείσα πρόσκληση χορού από συμμαθητή. Τρία αγόρια καλούν τη Μπέλα στον εαρινό χορό· εκείνη αρνείται τον καθένα. Ο Έντουαρντ προσφέρεται να την πάει στο Σιάτλ, την προειδοποιεί ξανά να μείνει μακριά του, και παραδέχεται ότι κουράστηκε να προσπαθεί.

Σε μια ομαδική εκδρομή στην παραλία του καταυλισμού των Κουίλιουτ, η Μπέλα κάθεται σε ένα κούτσουρο θαλασσόξυλου με τον Τζέικομπ Μπλακ — δεκαπέντε χρονών, ψηλό, με ζεστό χαμόγελο και επικίνδυνα εύκολο στη συζήτηση. Κατασκευάζει ένα αδέξιο φλερτ για να αποσπάσει πληροφορίες, και πετυχαίνει. Ο Τζέικομπ χαμηλώνει τη φωνή του και της λέει τους παλιούς θρύλους: τα ψυχρά πλάσματα, χλωμοί αιμοπότες που είναι οι φυσικοί εχθροί των πολεμιστών με πνεύμα λύκου στην καταγωγή των Κουίλιουτ. Ο προπάππος του έκανε μια συνθήκη με μια συγκεκριμένη φυλή ψυχρών πλασμάτων που ισχυρίζονταν ότι δεν κυνηγούσαν ανθρώπους — επιτρέποντάς τους να ζουν κοντά στο Φορκς αρκεί να μην πατούσαν ποτέ σε γη των Κουίλιουτ. Η εξαιρετική λεπτομέρεια: οι Κάλεν που φοιτούν στο λύκειο του Φορκς δεν μοιάζουν απλώς με εκείνους τους βρικόλακες της εποχής της συνθήκης. Είναι οι ίδιοι, αναλλοίωτοι στο πέρασμα των γενεών.

Η Μπέλα περνά μια άυπνη νύχτα, κι ύστερα ένα πρωινό σκυμμένη πάνω από μια σύνδεση dial-up, διαβάζοντας μύθους για βρικόλακες από κάθε ήπειρο. Σχεδόν τίποτα δεν ταιριάζει — εκτός από έναν μοναδικό ιταλικό θρύλο για έναν βρικόλακα που λεγόταν ότι ήταν με το μέρος του καλού. Μπαίνει στο δάσος πίσω από το σπίτι του Τσάρλι και αναγκάζει τον εαυτό της να αντιμετωπίσει δύο ερωτήματα. Πρώτον: μπορεί οι Κάλεν να είναι βρικόλακες; Η ταχύτητα, η δύναμη, τα μάτια που αλλάζουν χρώμα, το κρύο δέρμα, το ότι δεν τρώνε ποτέ — η απάντηση πρέπει να είναι ναι, ή κάτι εξίσου αδύνατο. Δεύτερον: τι θα κάνει γι' αυτό; Η επιλογή φτάνει με εκπληκτική ευκολία. Έχει ήδη τραβηχτεί πολύ βαθιά προς τον Έντουαρντ για να γυρίσει πίσω. Ακόμα κι αν η λέξη βρικόλακας ισχύει, προτιμά να είναι κοντά του παρά ασφαλής. Η απόφαση, μόλις παρθεί, τη γεμίζει γαλήνη.

Η Μπέλα χάνεται στο Πορτ Άντζελες και τέσσερις άντρες την οδηγούν σε ένα αδιέξοδο. Το ασημί Volvo του Έντουαρντ στρίβει με τρίξιμο στη γωνία, με την πόρτα του συνοδηγού ανοιχτή. Την απομακρύνει τρέμοντας από μετά βίας συγκρατημένη οργή, εξομολογούμενος ότι χρειάστηκε τα πάντα για να μην γυρίσει πίσω και σκοτώσει εκείνους τους άντρες. Πάνω από δείπνο σε ιταλικό εστιατόριο, αποκαλύπτει πώς τη βρήκε: διαβάζει σκέψεις — όλων εκτός της Μπέλα. Την εντόπισε μέσα από τις σκέψεις της Τζέσικα, κι ύστερα ακολούθησε το άρωμά της. Στο δρόμο για το σπίτι, η Μπέλα λέει τη λέξη δυνατά: βρικόλακας. Ο Έντουαρντ δεν το αρνείται. Οι μύθοι είναι ως επί το πλείστον λάθος — δεν μπορεί να κοιμηθεί καθόλου, το ηλιακό φως δεν τον καίει, και η οικογένειά του επιβιώνει με αίμα ζώων. Αλλά το αίμα της Μπέλα τον καλεί πιο δυνατά από οποιονδήποτε άνθρωπο έχει συναντήσει σε έναν αιώνα ύπαρξης.

Ο Έντουαρντ οδηγεί τη Μπέλα μέσα από πέντε μίλια αχαρτογράφητου δάσους σε ένα κρυμμένο λιβάδι πνιγμένο σε αγριολούλουδα. Βγαίνει στο άμεσο ηλιακό φως, και το δέρμα του εκρήγνυται σε πρισματικό φως — χιλιάδες έδρες σαν διαμάντια ενσωματωμένες σε μάρμαρο. Καθισμένος στο γρασίδι, εξηγεί τι είναι εκείνη γι' αυτόν: αν οι περισσότεροι άνθρωποι είναι μπαγιάτικη μπίρα για έναν αλκοολικό σε ανάρρωση, το αίμα της είναι το σπανιότερο κονιάκ. Περιγράφει το πρώτο τους μάθημα Βιολογίας — πώς φαντάστηκε εκατό τρόπους να την παρασύρει έξω από την αίθουσα, πώς δραπέτευσε στην Αλάσκα για δύο μέρες. Εξομολογούνται τον έρωτά τους. Εκείνος ακουμπά το μάγουλό του στο στήθος της, ακούγοντας τον χτύπο της καρδιάς της. Εκείνη χαράζει τα περιγράμματα του αδύνατου προσώπου του. Όταν τα χείλη τους τελικά ενώνονται, η ορμητική αντίδρασή της τον αναγκάζει να τραβηχτεί βίαια. Ο αυτοέλεγχός του αντέχει. Μετά βίας.

Ο Έντουαρντ γεννήθηκε στο Σικάγο το 1901 και μεταμορφώθηκε από τον Κάρλαϊλ κατά τη διάρκεια της πανδημίας γρίπης του 1918, αφού πέθαναν οι γονείς του. Ο ίδιος ο Κάρλαϊλ μεταμορφώθηκε στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1640 — κι ύστερα πέρασε δύο αιώνες κατακτώντας την άρνησή του να πιει ανθρώπινο αίμα πριν δημιουργήσει μια οικογένεια που μοιραζόταν τη φιλοσοφία του. Στο σπίτι των Κάλεν, ένα αρχοντικό με γυάλινους τοίχους κάτω από αιωνόβιους κέδρους, η Μπέλα τους γνωρίζει. Ο Κάρλαϊλ και η Έσμι την υποδέχονται θερμά. Η Άλις — μικροκαμωμένη, ενθουσιώδης, προικισμένη με οράματα πιθανών μελλόντων — πετάγεται μπροστά για να φιλήσει τη Μπέλα στο μάγουλο. Ο Τζάσπερ, ο πιο πρόσφατος χορτοφάγος της οικογένειας, κρατά προσεκτική απόσταση. Η Ρόζαλι παραμένει επιδεικτικά ψυχρή. Ο Έντουαρντ παίζει πιάνο για τη Μπέλα, συμπεριλαμβανομένου ενός νανουρίσματος που συνέθεσε για εκείνη. Σιγανά, αποκαλύπτει ότι η Άλις έχει δει σε όραμα άλλους βρικόλακες να πλησιάζουν στην περιοχή — βρικόλακες που δεν μοιράζονται τη διατροφή των Κάλεν.

Οι Κάλεν παίζουν μπέιζμπολ κατά τη διάρκεια καταιγίδας — χρειάζονται τον κυλιόμενο βρόντο για να καλύψει τον κρότο των υπεράνθρωπων χτυπημάτων τους. Η Μπέλα παρακολουθεί καθώς ο Έμετ εκτοξεύει μπάλες πέρα από τη γραμμή των δέντρων και ο Έντουαρντ τρέχει αρκετά γρήγορα για να τις πιάσει. Τότε τρεις φιγούρες αναδύονται από το δάσος: ο Λοράν, σκουρόδερμος και διπλωματικός· η Βικτόρια, κοκκινομάλλα και άγρια· και ο Τζέιμς, ασήμαντος στην εμφάνιση και παρατηρητικός, με βυσσινί μάτια που μαρτυρούν διατροφή ανθρώπινου αίματος. Όταν ο αέρας αλλάζει, ο Τζέιμς πιάνει το άρωμα της Μπέλα και πέφτει σε στάση θηρευτή. Ο Έντουαρντ γρυλίζει, τοποθετώντας τον εαυτό του ανάμεσά τους. Ο Κάρλαϊλ εκτονώνει την αντιπαράθεση, δηλώνοντας ότι η Μπέλα είναι μέλος της οικογένειάς τους. Αλλά ο Έντουαρντ έχει διαβάσει το μυαλό του Τζέιμς: η ιχνηλασία είναι η εμμονή του, και η προστασία ενός μόνο ανθρώπου έχει κάνει αυτό το κυνήγι το πιο συναρπαστικό της ύπαρξής του.

Οι Κάλεν κινητοποιούνται: η Έσμι και η Ρόζαλι θα οδηγήσουν το φορτηγάκι της Μπέλα ως δόλωμα, με την Έσμι να φοράει τα ρούχα της Μπέλα για να αποσπάσει τη γυναίκα ιχνηλάτη μακριά από τον Τσάρλι. Η Άλις και ο Τζάσπερ θα μεταφέρουν τη Μπέλα νότια με τη Mercedes. Ο Έντουαρντ, ο Έμετ και ο Κάρλαϊλ θα καταδιώξουν τον Τζέιμς. Αλλά πρώτα, η Μπέλα πρέπει να στήσει μια σκηνή που θα εμποδίσει τον Τσάρλι να καλέσει το FBI. Στην κουζίνα του, εκστομίζει τα πιο καταστροφικά λόγια που ξέρει — αντηχώντας τον αποχαιρετισμό της μητέρας της χρόνια πριν, λέγοντάς του ότι μισεί το Φορκς, δεν μπορεί να μείνει ούτε λεπτό ακόμα, αρνείται να καταλήξει παγιδευμένη όπως η μητέρα της. Ο Τσάρλι παγώνει στο κατώφλι, σοκαρισμένος. Η Μπέλα τρέχει στο φορτηγάκι της κλαίγοντας, με τον Έντουαρντ κρυμμένο μέσα. Φωνάζει ότι θα τηλεφωνήσει αύριο, αλλά η σκιά του ιχνηλάτη τους ακολουθεί ήδη στον σκοτεινό αυτοκινητόδρομο.

Σε ένα ξενοδοχείο στο Φοίνιξ, η Άλις σκιτσάρει οράματα: ένα μακρύ δωμάτιο με καθρέφτες και χρυσά στολίδια, ο Τζέιμς να παρακολουθεί βιντεοκασέτα στο σκοτάδι. Η Μπέλα αναγνωρίζει τη σχολή μπαλέτου της παιδικής της ηλικίας κοντά στο σπίτι της μητέρας της. Ο Έντουαρντ τηλεφωνεί από το Βανκούβερ — ο Τζέιμς τους ξέφυγε και επιβιβάστηκε σε αεροπλάνο προς νότο. Τότε χτυπά το τηλέφωνο της Μπέλα. Ακούει τη φωνή της μητέρας της πανικοβλημένη, κι ύστερα τον ήρεμο τενόρο ενός άντρα: ο Τζέιμς ισχυρίζεται ότι κρατά τη μητέρα της. Έλα μόνη στη σχολή μπαλέτου, τη διατάζει, αλλιώς η Ρενέ πεθαίνει. Η Μπέλα γράφει ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα στον Έντουαρντ — τον αγαπά, λυπάται, παρακαλώ μην ακολουθήσεις — και το σφραγίζει σε φάκελο πάνω στην τσάντα της Άλις. Στο αεροδρόμιο του Φοίνιξ, περιμένοντας την πτήση του Έντουαρντ, λέει στον Τζάσπερ ότι χρειάζεται την τουαλέτα, γλιστράει από μια δεύτερη έξοδο, πιάνει ένα λεωφορείο μεταφοράς και εξαφανίζεται νότια σε ένα ταξί.

Η Μπέλα φτάνει στη σχολή μπαλέτου και ακούει τη φωνή της μητέρας της πανικοβλημένη να φωνάζει το όνομά της. Τρέχει προς τα εκεί — και βρίσκει μια τηλεόραση να παίζει ένα οικογενειακό βίντεο από τη Γιορτή των Ευχαριστιών όταν ήταν δώδεκα. Η μητέρα της δεν αιχμαλωτίστηκε ποτέ· η Ρενέ είναι ασφαλής στη Φλόριντα. Ο Τζέιμς βρήκε τις ηχογραφήσεις στο σπίτι της μητέρας της και τις μετέτρεψε σε όπλο. Αποκαλύπτει κάτι ακόμα: κάποτε κυνηγούσε ένα κορίτσι κλεισμένο σε άσυλο που είχε οράματα, αλλά ένας άλλος βρικόλακας τη μεταμόρφωσε πρώτος, κλέβοντάς του το θήραμα. Εκείνο το κορίτσι ήταν η Άλις. Ο Τζέιμς βάζει μια βιντεοκάμερα να γράφει — ένα μήνυμα για τον Έντουαρντ — κι ύστερα επιτίθεται. Πετά τη Μπέλα στον καθρεφτένιο τοίχο, σπάει το πόδι της, χτυπά το κεφάλι της πάνω σε σπασμένα γυαλιά. Αίμα απλώνεται στο ξύλινο πάτωμα. Τη δαγκώνει στο χέρι, και το δηλητήριο αρχίζει να καίει μέσα στις φλέβες της σαν υγρή φωτιά.

Ένα γρύλισμα σκίζει το στούντιο — βαθύτερο, αγριότερο από οτιδήποτε η Μπέλα έχει ακούσει ποτέ. Ο Έντουαρντ αρπάζει τον Τζέιμς και τον τραβά μακριά της. Οι ήχοι που ακολουθούν — σπάσιμο, θρήνος, απότομη σιωπή — σημαίνουν ότι ο Έμετ και ο Τζάσπερ έχουν καταστρέψει τον ιχνηλάτη. Αλλά το δηλητήριο εξακολουθεί να εξαπλώνεται στο χέρι της Μπέλα, και κάθε δευτερόλεπτο τη φέρνει πιο κοντά στη μεταμόρφωση. Ο Κάρλαϊλ θέτει στον Έντουαρντ μια αδύνατη επιλογή: να αφήσει το δηλητήριο να ολοκληρώσει το έργο του και η Μπέλα γίνεται βρικόλακας, ή να προσπαθήσει να το ρουφήξει — πράγμα που σημαίνει να γευτεί το μοναδικό αίμα στον κόσμο που πιθανότατα θα κατανικήσει τον αυτοέλεγχό του. Ο Έντουαρντ πιέζει τα χείλη του στην πληγή. Η φωτιά στις φλέβες της Μπέλα αρχίζει να υποχωρεί, συρρικνώνεται σε ένα σημείο, κι ύστερα εξαφανίζεται. Πίνει μέχρι το αίμα της να τρέχει καθαρό. Και κάπως — από αγάπη ή θέληση ή και τα δύο — σταματά.

Η Μπέλα ξυπνά σε νοσοκομείο του Φοίνιξ με σπασμένο πόδι, τέσσερα ραγισμένα πλευρά, κατάγματα κρανίου και μια ιστορία κάλυψης για πτώση από σκάλες ξενοδοχείου. Η Ρενέ φτάνει και προσκαλεί τη Μπέλα στο Τζάκσονβιλ — ο Φιλ υπέγραψε συμβόλαιο με ομάδα στη Φλόριντα. Η Μπέλα αρνείται. Επιλέγει το Φορκς. Όταν μένουν μόνοι, ο Έντουαρντ εξομολογείται ότι σκέφτηκε να εξαφανιστεί εντελώς από τη ζωή της, για την ασφάλειά της. Η Μπέλα πανικοβάλλεται και τον κάνει να ορκιστεί ότι θα μείνει. Ύστερα τον ρωτά γιατί δεν άφησε το δηλητήριο να ολοκληρώσει τη δουλειά του — θα μπορούσε να είναι σαν κι αυτόν τώρα. Εκείνος της λέει ότι δεν θα τερματίσει την ανθρώπινη ζωή της. Εκείνη αντιτείνει ότι θα γεράσει και θα πεθάνει ούτως ή άλλως. Εκείνος επιμένει ότι έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα. Φτάνουν σε ένα αδιέξοδο που κανείς τους δεν μπορεί να λύσει: εκείνη θέλει την αιωνιότητα μαζί του, κι εκείνος αρνείται να της τη χαρίσει.