پائولو فریره
پائولو فریره یک معلم و فیلسوف برزیلی بود که در سال ۱۳۰۰ به دنیا آمد.
او ابتدا به عنوان وکیل فعالیت میکرد و سپس به تدریس زبان پرتغالی و آموزش بزرگسالان روی آورد.
فریره به خاطر کارهایش در زمینه سوادآموزی در برزیل به شهرت جهانی رسید، اما پس از کودتای نظامی در سال ۱۳۴۳ به تبعید رفت.
در طول ۱۵ سال تبعید، او در دانشگاه هاروارد تدریس کرد و با شورای جهانی کلیساها همکاری نمود.
مشهورترین اثر فریره، «پداگوژی ستمدیدگان» در سال ۱۳۴۹ منتشر شد.
فلسفه آموزشی او بر یادگیری به عنوان یک عمل آزادی و فرهنگ تأکید دارد و مفاهیمی مانند آموزش «بانکی»، آگاهیبخشی و فرهنگ سکوت را معرفی میکند.
فریره در سال ۱۳۵۸ به برزیل بازگشت و در سال ۱۳۷۶ درگذشت.
