Machteloos

In de Bowl Arena kijkt Paedyn toe hoe deelnemers verwoestende vermogens demonstreren — Jax die tussen stoelen teleporteert, Blair die dolken laat zweven, Andy die in een tijger verandert — en staat voor de onmogelijke taak een kracht te tonen die ze niet bezit. Ze improviseert en vraagt de interviewer willekeurige toeschouwers te selecteren voor live lezingen. Met de training van haar vader leidt ze intieme waarheden af uit visuele aanwijzingen: een vervaagde ring aan een ketting onthult een verloren vader, een moddervlek op een knie wijst op een vers huwelijksaanzoek. De menigte barst los bij elke onthulling. Maar wanneer haar gevraagd wordt wat ze van de Proeven verwacht, sterft het ingestudeerde motto op haar tong. Starend naar de koning in zijn glazen loge zegt ze dat ze overleven verwacht. De menigte valt stil en brult dan — maar ze heeft zichzelf zojuist gemarkeerd door het script van het koninkrijk te weigeren.

Paedyn verschijnt op het eerste bal in zilver in plaats van het traditionele groen — een berekende herinnering aan de Zilveren Redder. Ze danst met Kitt, haar partner, terwijl Kai met Blair aan de andere kant van de dansvloer toekijkt. Tijdens een wals met Kai scheuren werpsmessen door de balzaal. Explosies verbrijzelen marmer terwijl gemaskerde figuren in zwart leer naar de uitgangen vechten. Kai beschermt haar lichaam met het zijne en draagt haar vervolgens over zijn schouder naar een veilige kamer, ondanks haar woedende protesten. Daar onthult Kitt dat de aanvallers het Verzet zijn — Ordinaries die zich door heel Ilya verborgen houden, verbonden met verboden Fatals, vechtend tegen de Zuivering van de koning. Paedyn herkent een gemaskerde figuur als de leerling die ze op Loot heeft beroofd, wiens gestolen briefje naar haar ouderlijk huis wees. Ze besluit hen te vinden.

De eerste Proef laat gedrogeerde deelnemers alleen achter in het dodelijke Fluisterbos voor zes dagen om leren banden van tegenstanders te verzamelen. Paedyn maakt een boog van takken en veren, maar Ace de Illusionist overvalt haar met fantomen — beelden van een dode Kitt, uitgehongerde kinderversies van haarzelf die om hulp smeken. Ze schiet hem in zijn been, maar zijn speer kerft een jaap onder haar ribben. Uren later, koortsig en bloedend, strompelt ze Kai's verlichte kamp binnen en zakt in elkaar. Hij vindt een genezende zalf, gebruikt de hele voorraad op haar wond en hecht haar met een meedogenloos botte naald, haar afleidend van de pijn door haar een breekbaar speeltje te noemen — wetende dat de belediging haar woedend genoeg zal maken om de naald te vergeten. Ze mompelt dat hij haar nog nooit bij haar voornaam heeft genoemd. Hij zegt haar hem eraan te herinneren haar glimlach te onthouden wanneer ze niet aan het sterven is.

Ze worden partners en verdelen hun dagen tussen verkenning en kampvuurgesprekken die aan beide kanten maskers afstropen. Paedyn verzorgt Kai's brandwond van een eerder gevecht met Braxton en maakt kruidenzalf van planten langs de beek terwijl hij klaagt dat het erger prikt dan de wond. Hij vertelt haar over de training van zijn vader — gedwongen marteling te ondergaan zodat hij kon leren die toe te brengen, gedwongen in bomen te klimmen tot zijn hoogtevrees brak. Zij deelt verhalen over het Fort, over Adena, over een vader die zijn machteloze dochter trainde om te overleven door observatie als een wapen te hanteren. Die nacht, zonder muziek en zonder excuus, vraagt Kai haar ten dans. Ze wiegen onder de sterren, wisselen lievelingskleuren en jeugdherinneringen uit, terwijl ze allebei doen alsof de Proeven zijn weggevallen. Ze vraagt of hij ooit koning wilde zijn. Hij antwoordt met één woord: nee.

Sadie overvalt hen met tientallen duplicaten. Terwijl Kai tegen de kopieën vecht, drukt Sadie Paedyn tegen de grond en heft een dolk boven haar hart, fluisterend dat ze dit niet wil doen maar moet. Kai's zwaard doorboort Sadie van achteren door haar borst voordat het lemmet kan neerdalen. Hij draagt haar lichaam het bos in en legt met stuifmeel bestoven bloemen op het graf — een vriendelijkheid die alleen Paedyn ooit zal kennen. Op de laatste dag komen alle deelnemers samen aan de bosrand voor een meedogenloos gevecht. Ace gebruikt een illusie om Kai ertoe te verleiden een werpster te slingeren naar wat op Ace lijkt maar in werkelijkheid Jax is — zijn geadopteerde jongere broer zakt ineen met het lemmet in zijn borst. Kai sprint naar de toekijkende menigte, bereikt het bereik van een Genezer en kanaliseert diens kracht om de wond te helen terwijl Jax' ogen dichtvallen. Zeven deelnemers overleven.

Het gestolen briefje volgend dat ze weken eerder buitmaakte, sluipt Paedyn om middernacht naar haar ouderlijk huis. Achter een verborgen boekenkast in haar vaders studeerkamer dalen stenen trappen af naar een kelderhoofdkwartier vol kaarten en veldbedden. Lenny — haar Keizerlijke begeleider — staat daar, onthuld als lid van het Verzet. Net als Finn, de jongen die ze op Loot heeft beroofd. Hun leider, Calum, is een Gedachtenlezer die bevestigt wat Paedyn nooit wist: haar vader Adam was een oprichtend leider van het Verzet, vermoord omdat de koning zijn rol ontdekte. Het Verzet heeft Paedyn nodig om een geheime tunnel van het kasteel naar de Bowl Arena te vinden voor hun plan — zichzelf te onthullen tijdens de laatste Proef en te eisen dat de koning erkent dat zijn beweringen over de ziekte van Ordinaries leugens zijn. Ze stemt in, wetende dat ze Kitt moet manipuleren om de tunnel te vinden.

De tweede Proef dwingt deelnemers in teams die binnen twaalf uur de Plummet-berg moeten beklimmen. Kai draagt de door een slang gebeten Andy op zijn rug terwijl gif langzaam haar zicht vertroebelt. Paedyns teamgenoot Ace probeert haar van de bergwand te stoten met een fantoomslang; Jax teleporteert net op tijd achter haar om haar val te breken. Op de top draaien de regels — slechts één persoon kan een vlag veroveren. Allianties versplinteren. Paedyn beukt Ace neer in een man-tegen-mangevecht en drukt hem onder haar knieën, maar staat zijn leven af aan Kai — hem de wraak gunnend die hij verdient sinds Ace bijna Jax vermoordde. Blair slingert een tak naar Paedyn, maar Kai buigt die af met geleende telekinese. De tak doorboort in plaats daarvan Braxton. Paedyn grijpt de vlag. Vijf blijven over.

Gedurende weken wint Paedyn Kitts vertrouwen door een vriendschap waarvan ze weet dat het berekend verraad is. Ze daagt zijn wereldbeeld uit — dringt er bij hem op aan de sloppenwijken te bezoeken die hij nooit heeft gezien, vraagt of Ordinaries werkelijk ziek zijn, houdt vol dat een koning zijn volk moet kennen. Wanneer ze voorstelt om stiekem naar Loot te gaan, leidt hij haar door een tunnel die begint in de laatste kerkercel, ontsloten door een specifieke sleutel aan zijn persoonlijke ring. De gang splitst: links naar de trainingsgronden, rechts naar de ruimte onder de koninklijke loge in de Bowl — precies de route die het Verzet nodig heeft. Ze memoriseert elk detail. Op Loot laat ze hem het Fort zien, de geselpaal, de hongerige kinderen. Hij belooft een betere koning te zijn. Ze belooft zichzelf dat dit bedrog een hoger doel dient, ook al vreet de schuld als zuur door haar heen.

Hun spanning escaleert door gestolen momenten — Kai die haar boogschieten leert terwijl hij cirkels op haar taille traceert, Paedyn die terugslaat door nauwelijks zijn arm te beroeren tot het gebrek aan haar aanraking hem ontrafelt. Nadat een nachtmerrie Kai schreeuwend achterlaat, klimt Paedyn in zijn bed en blijft de nacht, opgerold tegen zijn borst. 's Ochtends kussen ze bijna voordat ze een schoen tegen zijn keel drukt en vlucht. Dagen later, in de stromende regen buiten het laatste bal, vertelt Kai haar dat hij verwoest is door haar, verdrinkt in haar, snakt naar adem. Ze ontkent hetzelfde te voelen, maar hij vangt haar verklapper op — haar linkervoet tikt wanneer ze liegt. Hij strijkt zijn lippen tegen de hare, nauwelijks een fluistering van contact. Een Keizerlijke onderbreekt hen op bevel van de koning. Het moment versplinert als de regen tegen steen.

Op het derde bal draagt Paedyn middernachtzwart — schaduwdonker satijn, haar vaders dolk vastgegespt aan haar dij. Wanneer Kitt haar dipt tijdens een wals, glijdt haar hand in zijn binnenzak met de precisie van een meisje dat is opgegroeid op de straten van Loot. Ze isoleert de grootste sleutel — die met de verheven krullen die de kerkerpassage ontsluit — en palmt hem in één vloeiende beweging die ze in jaren van overleven heeft geperfectioneerd. Dansend met Lenny minuten later draagt ze de sleutel over tussen hun samengevouwen handen. Hij stopt hem grijnzend in zijn zak. Het plan staat vast: Lenny zal de passage van binnenuit openen, en het Verzet zal door de tunnel de Bowl binnenstromen tijdens de laatste Proef. Aan de andere kant van de balzaal glimlacht Kitt naar haar. De schuld landt als een lemmet tussen haar ribben.

De laatste Proef vult de Kuil van de Bowl met een verschuivend hegdoolhof dat wordt bestuurd door Bloei-Elites. Paedyns voet raakt bekneld tussen sluitende muren, haar huid tot linten gescheurd voordat ze zich losrukt. Blair valt haar telekinetisch aan en wurgt haar in de lucht, maar Paedyn lokt haar uit tot fysiek gevecht door haar afwijzing door beide prinsen te bespotten — en slaat haar vervolgens bewusteloos met een door ringen verzwaarde vuistslag. Strompelend naar het centrum van het doolhof vindt Paedyn de veroordeelde misdadiger die op executie wacht. Het is Adena — vastgebonden, knielend, haar naaivingers gebroken. Voordat Paedyn haar kan bereiken, stuurt Blair een knoestige tak door Adena's borst vanuit de andere kant van de open plek. Paedyn vangt haar op terwijl ze ineenzakt en wiegt haar in het zand. Adena vraagt Paedyn het olijfgroene vest te dragen dat ze heeft genaaid. Ze glimlacht, neemt een laatste adem, en is weg.

Terwijl Paedyn Adena's lichaam vasthoudt, stroomt het Verzet door de tunnels de koninklijke loge binnen. Calum drukt een dolk tegen de keel van koning Edric terwijl Silencers de krachten van de koninklijke familie smoren. Hij richt zich tot de verbijsterde arena en onthult dat Ordinaries al tientallen jaren vreedzaam onder Elites leven zonder verzwakking van vermogens — bewijs dat de ziekte een leugen is. Hij eist acceptatie of dreigt met het leven van de prinsen. De menigte barst los in woede in plaats van sympathie. Maar Kai, vastgepind in het zand door de verpletterende kracht van een Silencer, doet wat geen Wielder ooit eerder heeft gedaan: hij grijpt het vermogen van de Silencer zelf en slingert het terug, waardoor de greep verbrijzelt. Hij barst uit in vlammen geleend van Kitts Duale kracht en ontsteekt de Silencers rond de andere deelnemers. Keizerlijken stromen binnen. Het Verzet wordt overweldigd en uiteengedreven.

Vluchtend uit de Bowl met Adena's vest tegen haar borst geklemd, vindt Paedyn koning Edric wankelend en alleen op de weg, gewond door de chaos. Hij onthult dat hij altijd heeft geweten dat ze een Ordinary en een lid van het Verzet is. Hij valt aan met een zwaard. Het gevecht is meedogenloos — hij kerft een lijn over haar kaak, brandt de letter O boven haar hart, drukt haar onder zijn laars. Ze breekt zijn elleboog, rukt zijn zwaard weg en drijft het door zijn borst. Terwijl hij doodbloedt, fluistert hij een laatste wreedheid: hij was het niet die haar vader doodde. Het was Kai — zijn eerste missie als veertienjarige jongen, de moord die hem tot een monster maakte. Paedyns gebroken herinnering wordt plotseling helder: de wazige figuur van die nacht hervormt zich tot een jongen met zwart haar en doodsbange grijze ogen. Ze werpt haar vaders dolk in de keel van de koning en rent.

Kai komt uit een tunnel tevoorschijn en ziet haar vluchtende gestalte. Haar dolk — dezelfde die ze al tientallen keren tegen zijn keel heeft gedrukt — steekt uit de nek van zijn vader. Hij werpt een mes. Het mist opzettelijk. Hij zegt haar dat hij een lemmet in haar keel zou moeten begraven, dat hij het zal doen, dat hij het moet. Maar zijn handen trillen en zijn zelfbeheersing breekt. Hij geeft toe dat hij een dwaas is om haar, een lafaard vanwege haar. Hij kan het meisje op wie hij verliefd is geworden niet doden, zelfs wetende dat ze een Ordinary is, een lid van het Verzet, een koningsmoordenaares. Hij geeft haar een voorsprong en belooft dat wanneer hij haar inhaalt, hij niet opnieuw zal missen. Paedyn rent door regendoorweekte bossen richting Loot, Adena's vest dragend, bloedend uit het brandmerk van de koning, langs vergeet-mij-nietjes die herinneren aan Kai's tederheid uit een wereld die niet meer bestaat.