Onder je littekens

Christian neemt Elena mee naar zijn filantropische kroonjuweel — het weeshuis dat hij bouwde op de plek waar zijn ouders werden vermoord toen hij zes was. Een vierjarig meisje genaamd Caroline geeft hun plastic spinnenringen en staat erop dat ze onmiddellijk trouwen. Elena bowlt een perfect spel en wint een kantoor naast dat van Christian. Ondertussen drijft de Silencer Elena in het nauw en eist inlichtingen over Franks club, waarbij hij haar een zilveren armband geeft met een verborgen paniekknop die haar GPS uitzendt. Ze stemt in op één voorwaarde: hij mag Christian Reeves nooit kwaad doen. De Silencer bekent dat hij zichzelf opzettelijk verwondde de nacht nadat hij haar had gered, wachtend in haar steeg zodat zij hem zou vinden en dichtbij zou brengen. Hij noemt haar belangrijk. Ze bevestigt het alarm om haar enkel, vermoedend dat ze het nodig zal hebben.

Christian vliegt Elena naar Mykonos met zijn privéjet en onthult een verrassing in de haven: een jacht van honderd miljoen dollar met haar naam in parelmoerkleurige verf over de romp. Ze dansen op het maanverlichte dek en hij vertelt haar dat hij catastrofaal verliefd op haar is. Ze wil het terugzeggen. De woorden komen niet — niet omdat ze het niet voelt, maar omdat alles nog te nieuw en rauw is. Zijn gezicht verandert in de stilte die volgt. Iets breekt achter zijn ogen. Hij vrijt met haar die nacht alsof hij elke seconde in zijn geheugen prent, en wanneer hij klaarkomt, verbergt zijn kreun het versplinteren van zijn hart niet. Hij vertelt haar dat hij iets ergs moet bekennen, maar ze vraagt hem te wachten tot ze thuis zijn — zodat ze kan vluchten als het werkelijk verschrikkelijk is.

Terug in Meridian City vindt Elena Christian in zijn badkamer, omringd door gebroken spiegelglas, bloed druppelend uit verse snijwonden op zijn polsen. Zijn shirt is uit en ze ziet zijn bovenlichaam bedekt met littekens — oud en nieuw. Vijf grillige letters boven zijn hart spellen haar naam. Hij vertelt haar de waarheid: de nacht dat ze elkaar ontmoetten, hield hij een geladen pistool tegen zijn slaap. Haar schreeuw stopte zijn vinger op de trekker. Daarom noemt hij haar engel — ze redde zijn leven. De onthulling treft Elena als een fysieke klap, want als Christian die nacht op dat dak zat met een pistool, dezelfde nacht dat de Silencer drie mannen doodde in de steeg eronder, is er maar één mogelijke verklaring. Ze fluistert het hardop. Hij ontkent het niet. Ze slaat hem in zijn gezicht en rent weg, rijdend in zijn McLaren richting het politiebureau.

Elena bereikt de politie nooit. Neil, verbonden met Frank Valenti, ramt haar auto op een kruispunt. Ze wordt wakker in Franks privésuite, gehavend door het ongeluk. Ze willen één ding: de echte naam van de Silencer. Elena weigert. Frank verkracht haar terwijl Neil een pistool tegen haar hoofd houdt. Daarna is Neil aan de beurt. Wanneer Christian arriveert in volledige Silencer-uitrusting, vindt hij Elena naakt op een verlicht podium achter kogelvrij glas — Franks veilinghuis voor mensenhandel. Hij leegt elk wapen dat hij heeft op het glas terwijl Frank haar opnieuw verkracht aan de andere kant en hem uitdaagt. Elena schudt haar hoofd wanneer Christian haar smeekt om ze gewoon te geven wat ze willen. Ze telt ramen van het gebouw aan de overkant om het te overleven.

Christian injecteert zichzelf met een onbekende substantie van het dark web, en het glas barst eindelijk onder zijn bijl. Frank vlucht via een achteruitgang. Neil is met handboeien vastgemaakt aan een koperen pijp op het podium. Kate, Elena's collega, helpt Elena naar het ziekenhuis te dragen terwijl Christian achterblijft met Neil. Wat volgt is de meest brute moord uit zijn carrière — tong eruit gesneden, geslachtsdelen verwijderd, darmen als decoratie gebruikt. Hij hangt Neils lichaam ondersteboven aan het dak van de Lounge, overgiet het met benzine en gebruikt lichtspoormunitie om zowel het lijk als het gebouw in brand te steken. De Hellfire Lounge wordt een vuurzuil die over het hele eiland zichtbaar is. Frank Valenti verdwijnt in de stad.

Elena schreeuwt om Christian vanuit de spoedeisende hulp, zo in paniek dat ze haar infuus eruit trekt en de verpleegkundigen bedreigt met een naald. Hij arriveert nog met de groene contactlenzen van de vermomming van de Silencer, en ze springt in zijn armen. Voor het eerst sinds ze de waarheid ontdekte, gewikkeld in zijn omhelzing, snikt ze in zijn nek terwijl hij belooft dat ze veilig is. Wanneer hij vraagt waarom ze weigerde hun zijn naam te geven — waarom ze doorstond wat ze doorstond om een man te beschermen van wie ze net had ontdekt dat hij een seriemoordenaar was — is haar antwoord datgene waarop hij maanden heeft gewacht. Ze houdt van hem. Niet ondanks wat hij is, maar omdat haar liefde de enige kracht was die sterk genoeg was om de pijn te overleven. Christian houdt haar zo stevig vast dat zijn eigen tranen door haar ziekenhuisschort heen weken.

Het herstel is wreed en niet-lineair. Elena wordt elke nacht schreeuwend wakker, deinst terug bij Christians aanraking en verdwijnt twee dagen in een kast met een zakmes en opengesneden polsen. Ze wordt opnieuw opgenomen. Christian slaapt nauwelijks en waart rond bij haar bed. Wanneer ze stabiliseert, begint hij haar gevoel van eigen regie te herbouwen met één zorgvuldig gebaar tegelijk — haar haar wassen in de badkuip zonder haar lichaam aan te raken, haar door de stad rijden op zijn motor zodat ze hem in haar eigen tempo kan vasthouden. Op een cruciaal moment bindt hij zijn eigen polsen met tie-wraps aan een bedstijl, geeft haar een ongeladen pistool en zegt dat ze moet nemen wat ze nodig heeft. Ze beweegt tegen zijn schoot terwijl ze de loop tegen zijn slaap houdt. Hij haalt zelf de trekker over — als bewijs dat controle altijd slechts een illusie was die zij vrij was om op te eisen.

Thanksgiving bij Elena's ouderlijk huis in Texas. Na middernacht overhandigt haar vader Elliot Christian een manilla-envelop en twee glazen scotch. Erin: het ongeredigeerde politierapport van de moord op Elliots eerste vrouw, Diana, en hun tweelingdochters in 1989. De naam van de moordenaar is Thomas Caledon Reeves — Christians vader. Thomas stalkte Diana op haar werk, viel haar aan, en toen ze zijn avances afwees, schoot hij haar en haar kinderen dood. Elliot doodde Thomas en Elizabeth uit wraak voor een restaurant terwijl de zesjarige Christian toekeek. Christian duwt Elliots eigen pistool onder zijn kin. Hij haalt de trekker niet over — alleen omdat Elena boven slaapt. Ze bereiken een broos staakt-het-vuren: geen van beiden zal Elena vertellen dat moord de draad is die hun families verbindt.

Op kerstavond bedekt Elena de hal van het landhuis met witte rozenblaadjes en theelichtjes. Ze draagt een eenvoudige witte satijnen jurk en vraagt Christian om een fatsoenlijk aanzoek te doen. Hij zakt op één knie met de ring van zijn moeder, opnieuw gezet met een paarse diamant van elf karaat. Ze zegt ja. Ze trouwen in januari op het stadhuis en dienen binnen enkele weken een verzoek in om Caroline uit het weeshuis te adopteren. Een brief van de vierjarige — waarin ze uitlegt dat ze hen mama en papa wil noemen — overtuigt de rechter ondanks Christians strafblad. De rechter draagt hen op Caroline mee te nemen naar Disney World, en Christian neemt de instructie letterlijk. In februari heeft hij een dochter die in een met kristallen bezette elektrische auto het zwembad in rijdt en cupcakes steelt voor het avondeten.

Christian arriveert op zijn kantoor en vindt twee vreemden vermoord en geënsceneerd om op zijn ouders te lijken — de vrouw in een zwarte pruik met rode lippenstift, de man in een pak, namen aan hun borst geniet. Buiten het gebouw verschijnen twee chirurgisch aangepaste personen vastgebonden in de menigte voordat ze worden neergeschoten door een onzichtbare schutter. Een derde kogel treft Christian in zijn bovenlichaam. Zijn hart stopt twee keer — één keer in Elena's armen op de stoep en opnieuw tijdens de operatie. Acht dagen lang ligt hij in coma terwijl Elena naast hem zit, gekweld door de vraag of ze de stekker eruit moet trekken. De ochtend dat ze de artsen vertelt hem te laten gaan, opent hij zijn ogen en vraagt waarom ze zou vertrekken zonder afscheidskus.

Kate verschijnt bij Reeves Enterprises en beweert te weten waar Frank Valenti zich schuilhoudt — een scheepshaven aan de oostkant. Christian is achterdochtig, maar Elena's vertrouwen in haar oude vriendin stuurt hem de stad door om het te onderzoeken. Terwijl hij weg is, dringt een man verkleed als de Silencer — met een goedkoop imitatiemasker — het landhuis binnen, schiet Christians lijfwacht Gavin neer, bedreigt Edwins leven en sleurt Elena mee. Ze klikt haar diamanten paniekknop om Carolines enkel voordat ze wordt meegenomen, zodat Christian hun dochter veilig zal vinden maar de enige elektronische verbinding verbreekt die hem naar haar zou kunnen leiden. Christian keert terug naar met bloed doordrenkte vloeren, vindt Caroline verstopt in een keukenkastje en spoort Kate op om haar keel door te snijden voor het verraad.

Elena wordt wakker in een smerige motelkamer met tralies voor de ramen. De bedrieger brengt Frank Valenti binnen, vastgebonden en toegetakeld, en overhandigt haar een pistool met één kogel — een keuze tussen het doden van de man die haar echtgenoot neerschoot of de man die haar verkrachtte. Ze vuurt in de matras boven Franks hoofd en weigert iemands beul te zijn. Frank knaagt door zijn boeien en valt haar aan. De bedrieger schiet Frank dood, maar wanneer Elena probeert te vluchten, springt ze op de rug van de bedrieger, bijt door de huid van zijn nek en steekt hem vijf keer in zijn buik met gebroken glas. Hij wordt slap. Ze loopt zelf naar huis door de straten van Meridian City, bloedend uit haar handen en bedekt met het bloed van twee mannen, en zakt in elkaar bij de poorten van het landgoed.

De bedrieger overleefde Elena's glas. Het is Elliot Young — tot waanzin gedreven door terminale kanker, PTSS en drie decennia haat jegens de naam Reeves. Hij infiltreert het landhuis en wurgt Bethany dood in de keuken. Christian tackelt hem maar vangt kogels op in beide benen en zijn arm. Elena verschijnt en schiet op haar vader. Elliot fluistert dat de enige manier om haar te redden was door haar los te laten — grijpt dan het gevallen pistool en vuurt door de slaap van zijn dochter. Christian vermorzelt Elliots schedel met zijn blote vuisten totdat bot tot stof wordt. Caroline verschijnt in de deuropening en vraagt naar pannenkoeken. Hij zegt haar zich om te draaien en zo hoog te tellen als ze kan. Wanneer ze tien bereikt, vindt het pistool zijn slaap — en dit keer is er geen schreeuw om het te stoppen.