Nienasycona

Poprzez narrację Kade'a czytelnik poznaje jego sekretny świat. Kilka tygodni po rozstaniu kobieta imieniem Bernadette — wysoka rangą funkcjonariuszka Police Scotland, która rządzi szkockim podziemiem — zwróciła się do zdruzgotanego nastolatka z obietnicami dotyczącymi sprawy jego ojca. Odurzała go narkotykami, zaciągnęła do swojego łóżka i rozpoczęła szantaż. Jej mąż Archie uczestniczył w wykorzystywaniu. Wysłali Kade'a do Rosji, na Łotwę i dalej na szkolenie z broni, przekształcając go w płatnego zabójcę o pseudonimie Nāve. Jeśli odmówi zlecenia, jego rodzina ponosi konsekwencje: widzenia z ojcem zostają cofnięte, jego siostra jest zastraszana, nawet jego psy są zagrożone. Jest zmuszany do kontaktów seksualnych z klientami. Pieniądze są ogromne, ale pozbawione znaczenia. Podpala też domy mężczyzn, z którymi sypia Stacey, i monitoruje ją przez zhakowany monitoring — obsesja jako jego jedyna kotwica.

Przeplatające narrację retrospekcje ukazują, jak Kade i Stacey się w sobie zakochali. W wieku osiemnastu lat, podczas wyprawy pod namiot, Tylar rzuca im wyzwanie, żeby się całowali. Oboje przyznają, że to ich pierwszy pocałunek — i żadne z nich nie przestaje, gdy czas się kończy. Siada mu na kolanach i mówi, żeby nie przerywał. Kilka dni później przyłapuje ją w kuchni i rzuca jej wyzwanie, żeby go znów pocałowała. Następują skradzione tygodnie: oglądanie „Króla rozrywki" w jego sypialni, trzymanie się za ręce pod kocem, gdy jego rodzina siedzi tuż obok, pierwszy raz, gdy jego palce doprowadzają ją do orgazmu na tylnym siedzeniu pożyczonego samochodu. W londyńskim hotelu, po obejrzeniu musicalu na żywo, tracą z sobą dziewictwo — oboje drżą, oboje pytają, czy drugie czuje się dobrze. Projektuje wspólny tatuaż, w którym splatają się ich inicjały. Zachodzi w ciążę. Tracą dziewczynkę.

Kade odblokowuje numer Stacey i pisze, że stoi pod jej domem. Pojawia się w oknie w samym staniku, pokazuje mu środkowy palec i schodzi na dół z walizką. Lecą do Ameryki odwiedzić rodzinę, ale wypadek na autostradzie zatrzymuje ich na wiele godzin. Spóźniają się na lot i rezerwują ostatni wolny pokój w hotelu niedaleko lotniska w Edynburgu — jeden pokój, jedno wąskie łóżko. Zauważa wyblakłe siniaki na jej szyi i blizny na plecach, żąda wyjaśnień. Zrzuca winę na taniec. W ciemności, leżąc obok siebie, zadaje pytanie, które trawiło go przez dwa lata: czy obwiniała go za poronienie i czy dlatego poszła z kimś innym do łóżka? Kręci głową. Próbuje wytłumaczyć, ale słowo więźnie jej w gardle — sylaba, której nie potrafi z siebie wydusić. Mówi jej, żeby zapomniała, że pytał.

Chris dzwoni na telefon Stacey, gdy ta siedzi okrakiem na Kade'zie w łóżku. Przyciska dłoń do jego ust, żeby go uciszyć, ale nie mogą przestać ocierać się o siebie, podczas gdy jej przyrodni brat trajkocze nieświadomie przez telefon. Kade zabiera jej telefon, rozłącza się, ściąga jej szorty i doprowadza ją do orgazmu palcami, potem ustami, żądając, żeby krzyczała jego imię. Krzyczy — wielokrotnie. Ale kiedy ustawia się za nią, gotowy w nią wejść, chwyta go retrospekcja: głos Bernadette instruujący go podczas wymuszonego seksu obok martwej kobiety, strzał, krew. Zrywa się do łazienki, zamyka drzwi na klucz i osuwa się na podłogę, hiperwentylując. Stacey puka cicho, proponuje obejrzenie filmu. Kade ucieka na parking i dzwoni do swojego uwięzionego ojca, Tobiasa, który przeprowadza go przez atak paniki za pomocą ćwiczeń uziemiających.

Kade organizuje prywatny odrzutowiec przez swojego asystenta Barry'ego — Anglika, któremu kiedyś uratował życie, inscenizując jego zabójstwo. Stacey wpatruje się z niedowierzaniem w kremową skórzaną tapicerkę, domagając się odpowiedzi, skąd go na to wszystko stać. Nie chce odpowiedzieć. Po kilku godzinach lotu opada na kolana między jego nogami. Chwyta ją za włosy i wbija się w jej gardło, aż dochodzi. Barry wchodzi akurat w momencie, gdy wspina mu się na kolana — procedura lądowania. W Ameryce Kade kupuje bentleya za gotówkę, po czym skręca do magazynu, gdzie uzbrojeni mężczyźni witają go jego pseudonimem zabójcy. Stacey wkracza w świat kamer monitoringu, migoczących piwnicznych świateł i skrzyń pełnych narkotyków — z ostrzem schowanym w bieliźnie i letnią sukienką, która w żaden sposób nie maskuje jej przerażenia.

W piwnicy magazynu, otoczona uzbrojonymi ludźmi Crawleya, Stacey kurczowo trzyma się ramienia Kade'a, podczas gdy mężczyźni omawiają transakcje narkotykowe wokół metalowego stołu. Dwóch podchodzi do niej. Jeden klepie ją w tyłek i oznajmia, że chętnie by się zabawił. Łokieć Kade'a miażdży pierwszemu nos; jego broń celuje w drugiego. Kiedy tamten odmawia cofnięcia się, Kade naciska spust — jeden strzał między oczy. Ciało osuwa się na ziemię. Krew rozlewa się w stronę butów Stacey. Tłumi krzyk, gdy Kade spokojnie kończy swoje sprawy. Na zewnątrz niesie ją na ramieniu, trzymając broń w drugiej ręce i grożąc każdemu, kto za nimi pójdzie. W samochodzie hiperwentyluje. Uspokaja ją techniką uziemienia swojego ojca: wymień trzy ulubione rzeczy. Taniec, szepcze. „Król rozrywki". Twoje psy. Żąda dwóch osobnych pokoi hotelowych.

Ludzie Crawleya usłyszeli imię Stacey. Jeśli dotrze to do Bernadette, dziewczyna stanie się kartą przetargową. Dlatego gdy Stacey śpi po drugiej stronie korytarza, Kade wraca do magazynu z Barrym i piętnastoma żołnierzami. Wyrzynają wszystkich do jednego — Kade wyrywa swoje imię na czole Crawleya, zanim poderżnie mu gardło, a potem wysadza budynek. Tej samej nocy przeprowadza osobne zlecenie, rozbija swojego bentleya, uciekając przed ochroniarzami, i zataczając się, wraca do hotelu przesiąknięty krwią i naćpany kokainą. Pada pod drzwiami pokoju Stacey. Wciąga go do środka, klęka między jego nogami i ciepłą ściereczką zmywa szkarłat z jego twarzy. Mamrocze coś o tęsknocie za byłą, po czym traci przytomność. Trzyma go w ramionach przez całą noc, potem kładzie się na podłodze i przed świtem okrywa jego drżące ciało kołdrą.

W klubie młody amerykański właściciel proponuje Stacey darmowe drinki. Kade ostrzega ją na osobności: ten człowiek to jego cel do likwidacji warty pół miliona dolarów — gwałciciel, który odurzył nieletnią dziewczynę. Stacey mimo to tańczy z mężczyzną, żeby sprowokować Kade'a. Kiedy cel wyciąga ją na zewnątrz i wymusza pocałunek, Kade roztrzaskuje mu twarz. Stacey, wyzwolona wspomnieniami własnego gwałtu, każe Kade'owi uderzyć go jeszcze raz. To, co następuje, jest pierwotne: Kade wciska lufę pistoletu między jej nogi, aż dochodzi na niej, a potem bierze ją pod ścianą zaułka, celując bronią w ledwo przytomny cel. Zabija mężczyznę strzałem podczas seksu. Stacey dochodzi, gdy krew spływa ku jej obcasom. Potem ociera oczy, mówi Kade'owi, że wyrzuciła go z siebie, i odchodzi po szkarłatnej posadzce. Nie ma na myśli ani słowa z tego, co powiedziała.

Stacey organizuje prywatne odwiedziny u Tobiasa Mitchella — ojca Kade'a, zdiagnozowanego psychopaty, który spędził dwadzieścia lat w amerykańskim zakładzie zamkniętym. Wita ją z pogardą, obwiniając za zniszczenie życia jego syna. Nie ustępuje: dziesięciosekundowe nagranie, które otrzymał Kade, zostało zmontowane z trzech godzin odurzania i gwałtu bez zgody. W pokoju zapada cisza. Tobias ujawnia, że po rozstaniu Kade niemal przedawkował na łodzi swojej matki Arii — zginąłby, gdyby nie zdołał wysłać wiadomości ze swoją lokalizacją. Stacey przesuwa przez stół notatnik dokumentujący zażywanie narkotyków i agresywne zachowanie Kade'a. Tobias pyta o ciążę. Potwierdza, że nie dokonała aborcji; dziecko zostało utracone. Pyta, kto ją zaatakował. Odpowiada, że ta osoba mieszka pod jej własnym dachem. Tobias kładzie dłoń na jej ramieniu i przysięga, że ich znajdzie.

Na lotnisku, z kartą pokładową w ręku, Stacey odbiera telefon od Kade'a. Bełkocze, jest na haju, siedzi w ciemnym zaułku z dłońmi, których nie może oczyścić, i mówi, że chciał, żeby jej głos był ostatnią rzeczą, jaką usłyszy. Rezygnuje z lotu i bierze Ubera, żeby go znaleźć — skulonego między śmietnikami. W pokoju hotelowym Barry'ego Kade znów bierze ją za płatną towarzyszkę — zwierza się, że jego była ma piegi wszędzie, że stracili córeczkę, że kreśli palcem po jej piegach, kiedy śpi. Stacey płacze w milczeniu i splata ich palce, przyciskając je do swojej piersi, gdy on zasypia. Następnego ranka budzi się, doskonale wiedząc, kogo trzyma w ramionach. Żadne z nich się nie rusza. To, co następuje, to dzień rozpaczliwej bliskości — seks pod prysznicem, szepty wyznań, motocykl kupiony pod wpływem impulsu — po czym prosi ją, żeby ukrywała się z nim jeszcze trochę dłużej.

Na cichym molo między zacumowanymi łodziami Kade sadza Stacey twarzą do siebie na nowym motocyklu i zaczynają uprawiać seks — aż przerywa im szkocki głos. Archie Sawyer, mąż Bernadette, namierzył Kade'a przez transakcję kartą bankową. Przedstawia się, nazywa Stacey śliczną małą istotką i robi zdjęcie jej twarzy, zanim Kade zdąży zasłonić kadr. Puszcza oko i odchodzi. Kade blednie jak ściana. Mówi Stacey, że muszą natychmiast uciekać — Archie wysłał zdjęcie Bernadette, a jej ludzie mają teraz rozkaz zabijać. Pędzą przez ruch uliczny na motocyklu, gdy za nimi rozlegają się strzały, a ochroniarze Barry'ego przechwytują ścigające ich pojazdy. Kade każe Stacey przesiąść się do przodu, żeby jego ciało osłaniało ją przed kulami. Wtula twarz w jego klatkę piersiową, a on szepcze, że przy nim jest bezpieczna.

W hotelu Kade zapina kamizelkę kuloodporną na drżącym ciele Stacey. Jego ochroniarze formują pierścień, gdy wychodzą — i wybucha strzelanina. Jeden z ochroniarzy pada martwy. Kade osłania Stacey własnym ciałem, wpycha ją do samochodu Barry'ego i odpowiada ogniem, aż docierają do hangaru. Na schodach odrzutowca chwyta jej twarz i całuje ją — ich pierwszy prawdziwy pocałunek od dwóch lat. Oplata go nogami i błaga, żeby poleciał z nią. Kręci głową, opuszcza jej stopy na ziemię i patrzy, jak drzwi się zamykają. Odrzutowiec wzbija się w niebo. Lufa pistoletu przyciska się do tyłu jego czaszki. Budzi się przywiązany opaskami zaciskowymi do krzesła, Archie go bije, a głos Bernadette domaga się przez głośnik imienia dziewczyny. Przyjmuje każdy cios. Nie wymówi jej imienia.