Akraba

Spelman Koleji'ne gitmek üzere otobüse binen Vernice, siyahlara ayrılmış bölümde olduğunu düşündüğü bir koltuğu seçer. Bir sıra yanılmıştır — arkanın önü yerine önün arkasına oturmuştur. Şoför onu hakaretlerle azarlar, şapka kutusuna el koyar ve onu otobüsten atar. Üç fıstık yeşili bavul — diktiği her elbiseyi ve topluluğunun bağışladığı her eşyayı içeren — onsuz Syracuse'a doğru yol alır. Benzin istasyonunda bir görevli akrabası gibi davrandıktan sonra yüzüne vurur. Bir yabancı onu Honeysuckle'a geri götürür. Ebe Bayan Ola Mae ve öğretmen Bayan Jemison sonunda Vernice'i Spelman'a ulaştırdığında — yalnızca bağışlanmış kıyafetler ve bantlanmış bir şapka kutusuyla — Bayan Ola Mae onu kucaklar ve uyarır: yeraltında koca bir şelale taşımaktadır ve bir gün mutlaka yüzeye çıkacaktır.

Vernice'in oda arkadaşı, bir cenaze evi hanedanından gelen ve hizmetçisiyle birlikte gelen zengin üçüncü sınıf öğrencisi Joette Cunningham'dır. Joette, Vernice'e Taşra Faresi der — ilişkilerinin her aşamasında yapışıp kalan bir lakap. Zıt konumlarına rağmen yoğun bir aşka düşerler. Joette, erkeklerin ilgisini çekmediğini itiraf eder. Vernice, hayal bile edemediği bir tutkuyu keşfeder. Eğik tavanlı odalarında her gece dar yatakları birleştirirler. Bu arada Joette'nin kuzeni Marylinda, Rich's mağazasındaki oturma eylemleri için gönüllü toplar, ama Vernice reddeder — okuldan atılmayı göze alamayacak kadar yoksuldur. Yurt, Vernice'in ilk gerçek evi olur, ama bu gizli aşkın gün ışığında hayatta kalamayacağını bilir. Yine de hissetmesine izin verir ve onu kalbinin kimsenin denetlemediği odasında saklar.

Bir Kuruluş Günü kutlamasında, tanınmış bir Atlanta avukatının eşi Patty McHenry, kilise sırasında Vernice'in çoraplarını çimdikler ve kendisinin genç bir versiyonunu görür: taşrada yetişmiş, terbiyeli ve daha iyi bir hayata aç. Vernice'i güneş odasına çaya davet eder; burada minik sandviçler ve ev kadınlığı hakkında açık sözlü öğütler eşit ölçüde sunulur. En küçük oğlu Franklin çocuk felcini ve demir akciğeri atlatmıştır; bastonla yürür ve hukuku azimli bir onurla icra eder. Bayan McHenry, Vernice'i bu eşleşme için hazırlar ve onu her pazar aile yemeklerine çağırır. Vernice'e koltuk minderlerini silkelemeyi, martini karıştırmayı ve doğru aile tarafından seçilmenin başlı başına bir kurtuluş olduğunu kabul etmeyi öğretir. Vernice kendini sunulanı isterken bulur: bir anne, bir soyad, bir yuva.

Piedmont Park'ın hayalet merdivenlerinde — hiçbir belirgin neden olmaksızın çimenli bir tepeye tırmanan gizemli bir taş merdiven — Franklin, güdük bacağındaki acıya rağmen kendini yere indirir ve kadife bir kutu açar. Örgü altın üzerinde üç bulanık elmas oturur, üzerinde 1863 kazılıdır. Ailede köle olarak doğan son kişi olan büyükannesi Agatha Marie, yüzüğü barındırdığı ölmekte olan bir Birlik askerinden almıştır. Vernice kabul eder, sonra Joette ile yüzleşir. Yurda döndüğünde Joette, bunun yerine Washington'a taşınmasını — birlikte, açıkça yaşamalarını — yalvarır. Vernice reddeder. Evlilik, çocuklar, cinayetle lekelenmemiş bir aile adı ister. Joette, onu sevmediğini mi söylediğini sorar. Vernice bunu söylemeye de, inkâr etmeye de kendini getiremez. Son kez yataklarını birbirinden ayırır.

Memphis'te geçirdiği yıllar boyunca Elektra barında yabancıları annesiyle karıştırarak — kendini rezil edip müşterileri korkutarak — Annie sonunda Hattie Lee'nin adresini ziyaret etme cesaretini toplar. Babydoll'la birlikte tahta kaplama bir eve yaklaşırlar; burada Sweet ve arkadaşı Isaiah haberi verir: Hattie Lee yaklaşık bir ay önce cenaze parası olmadan ölmüş, muhtemelen kimsesizler mezarlığına gömülmüştür. Annie'nin bedeni bölüm bölüm kapanır, karanlığa gömülen bir eczane gibi. Kaldırımda bayılır. Yirmi sekiz gün boyunca şiddetle yas tutar, Bobo'nun dokunuşunu reddeder. Sonra barda bir yabancı sıcak ellerini Annie'nin yüzüne koyar ve cennetteki annelerin engelsiz sevdiğini vaat eder. Ertesi sabah Annie, Bobo'ya ve yaşamaya geri döner.

Clyde'ın coşkulu bir cumartesi gösterisinde Babydoll'a evlenme teklif ettiği aynı hafta sonu, Bobo tek dizinin üzerine çöker ve Annie'ye evlenme teklif eder. Annie evet der. Ama şafaktan önce Isaiah kapılarında belirir, solgun ve perişan. İtiraf eder: Hattie Lee ölmemiştir. Sweet'in hassas duygularını korumak için ölümünü uydurmuştur — çünkü Hattie Lee kahve tenekesinden para çalıp ortadan kaybolmuştur. Tanrı'nın, dilleri yorumlama armağanını elinden alarak onu cezalandırdığına inanır. Annie'ye annesinin gerçek adresini taşıyan bir kâğıt parçası uzatır. Aylar süren güçlükle kazanılmış huzurun saniyeler içinde paramparça olmasını izleyen Bobo, Isaiah'ın çenesinin altına yumruk atar. Küçük mutfakta kavga patlak verir. Annie kâğıdı yok etmeyi reddettiğinde, üç arkadaşı da oybirliğiyle Hattie Lee'yi rahat bırakması gerektiğine karar verir.

Palmiye Pazarı'nda Annie ve Vernice, ellerinde palmiye dallarıyla South Lauderdale adresine birlikte yürürler. Genç bir kız çoraplarıyla dışarı çıkar, kalçasında küçük bir erkek kardeş dengelemektedir. Kendini Annie Kay olarak tanıtır ve annesinin gece çalışıp uyuduğunu açıklar. Parlak, gamzeli, çok sevilmiş — ilk Annie'nin bir zamanlar olmayı dilediği her şey. Pencereden sıyrılmış bir gazete köşesinden Hattie Lee, terk ettiği kızının yüzünü seyreder, kendi yüzüne çok benzeyen. Sonra gazeteyi tekrar yerine düzeltir. Kapı çarparak kapanır. Annie kıza, Büyükanne'nin Hattie Lee'yi sevdiğini ve kimsenin onun geri geleceğinden endişelenmesine gerek olmadığını iletmesini söyler. Eve dönüş yolu, dikişlerinden ayrılan iki kadının dışında sessizdir.

Irene Teyze sırasında kıpırdanır, spiral bukleler yüzünü çerçeveler — Ohio ona iyi gelmiştir. Louisiana'dan gelenler bir arada oturur: Clyde, Bobo ve Babydoll. Sunakta Franklin bastonsuz durur, kardeşleri iki yanında. Gelin odasında, sabahı Vernice'i annesinin sararmış dantelli gelinliğine düğmeleyerek geçiren Annie, Joette'nin resepsiyonda geçmiş ilişkilerini anlattığını açıklar. Vernice'i Franklin'e karşı dürüst olmaya ve Joette'ye düzgün bir veda etmeye zorlar. Vernice geçiştirir. Annie, sırların üzerine evlenmenin yıkanmamış tene parfüm sıkmak gibi olduğunu söyler. Annie, Marylinda ve Joette balo salonunun kapısından süzülürken, Vernice diğer taraftan izler — artık Taşra Faresi değil, Bayan Franklin McHenry; doğduğu isimlerden hiçbiriyle anılmayan biri.

Bobo, gitmek için Vernice'in düğününü bekler — Annie'nin takdir etmediği bir nezaket. Annie, kramplarla kıvranarak ve perişan halde Elektra'dan erken döner ve onu masada oturmuş, kulağının arkasında bir kalem kütüğü ve sarı bir not defterinde Sevgili Annie Kay'im yazan bir sayfayla bulur. Deri çantası kapının yanına yaslanmıştır. Nedenleri dikkatli ve prova edilmiştir: tatmin olmadığını söyler. Yerine koyduğu kişiyi adıyla söyler — LeMoyne-Owen Koleji'nde okuyan bir profesörün kızı Regenia. Annie o tipi anında tanır: insanın koltuk altlarını koklamasına neden olan türden bir kadın. Daha önce hiç söylemediği bir kelime kullanır, bu durum için yeterince kesin olan tek kelime. Bobo'nun koridordaki ayak sesleri, o kadar küçük bir adamın çıkarması gereken her sesten daha gür çınlar.

Bobo'nun gidişinin ardından geçen boş haftalarda Hattie Lee'nin kendisi Elektra'ya girer, bir Coca-Cola ısmarlar ve Annie'nin annesi olduğunu doğrular. Her şey tamir edilemez, der ve barın üzerine üç çeyreklik bırakır — Annie'nin elinde tutacağı tek anne sevgisi. Ama bu karşılaşma onu kurtaramaz. Yalnız ve sürüklenen Annie, Elektra'nın evli sahibi Bay Wilson'la kısa bir ilişkiye düşer. Hamile kalır. Bayan Wilson ihaneti keşfettiğinde yanlışlıkla Babydoll'a saldırır ve iki kadın da işlerini kaybeder. Annie çaresizlik içinde Vernice'e yazar. Vernice, McHenry'lerden bir doktor adı ister ama onlar reddeder — aile itibarı korunmalıdır. Yalnızca Marylinda ajandasından bir sayfa koparır ve hafızasından bir adres yazar.

Annie ve Babydoll can çekişen Packard'la Atlanta'ya sürerler. McHenry evinde kayınlar zar zor naziktir. Vernice, Franklin'in inci ve siyah Coupe deVille'ini ödünç alır ve arkadaşlarını Marylinda'nın verdiği adrese götürür — arka odada bir kliniği gizleyen işlek bir çamaşırhane. Çamaşır ayıklayan kadınların arasında beklerler, taş küpeli bir tezgâhtar kadın tarafından izlenirler. Sonra üç beyaz polis cam kapıdan içeri dalar. Kadınlar dağılır. Annie, Babydoll ve Vernice herhangi bir işlem yapılmadan önce kaçarlar. Eve döndüklerinde her McHenry öfkeden kudurmuştur. O gece Vernice, Annie'ye para, üç tutam bahçe toprağı ve bir talimat içeren bir mektup yazar: Cadillac'ı alıp Mississippi'deki Lulabelle'e git. Anahtarları üçüncü askıya bırakır. Sabah olduğunda garaj boştur.

Lulabelle'de ikizler, Meridian'dan gelen beyaz bir doktor gelmeden önce Annie ve Babydoll'un kış gül bahçesini budamasına yardım eder. Annie, en yakın akrabası olarak Vernice'i yazar. İşlemden sonra mülkten telefon eder, ağrı kesicilerden sersem, meyve ve ağaçlar hakkında saçmalar ve Vernice'ten üç çeyrekliği saklamasını ister — annesinin barda göründüğü tek seferde bıraktığı madeni paralar. Babydoll'la birlikte Cadillac'ı Atlanta'ya geri sürerler. Annie iyi görünür, üniversite ve gerçek aşk ve bir insanın yalnızca bir tane mi hak ettiği hakkında sorularla doludur. Başını misafir odasının yastığına, o ılık madeni paraların üzerine koyar ve uykuya dalar. Kimse ona söylememiştir — hiçbirine söylememişlerdir — bir kadının tek bir görünür damla dökmeden içten içe kanayarak ölebileceğini.

Annie misafir odasında ölü yatarken ve skandal her kapıyı zorlarken, Vernice Cunningham ve Oğulları cenaze evine gider ve Joette'nin masasının önünde halıya diz çöker. Joette yardım etmeyi kabul eder — ama paradan öte bir şey ister. Franklin'e gerçeği söyle, der. İntikam olarak değil, çünkü onur yaşamayı değerli kılan tek şeydir. O gece Franklin, Vernice'ten kendini görmesine izin vermesini ister. Vernice her şeyi anlatır — Joette'yi, yurtlarını, McHenry olmak için gömdüğü kendisinin o parçasını. Ve sonra, yıllar önce Atlanta'ya giden bir arabanın arka koltuğunda Bayan Ola Mae onu kucakladığından beri ilk kez, bebekliğinden beri Vernice'in içinde kükreyen yeraltı şelalesi sonunda dışarı fışkırır. Ağlar.