Olay Örgüsü Özeti
Önsöz
Henry, Lulu'yu bir sanatoryumda ziyaret eder; elleri soğuk, gözleri Lulu'nun gözlerine dikilmiş, kadının neredeyse tanıyamadığı bir ciddiyetle. Parmaklarını sıkar ve tek bir emir verir: hatırla. Lulu pek çok şeyi hatırlayabilir — babasının pazar günleri sandal ağacı kokan kokusu, kardeşi Georgie'nin çocukluk kahkahaları, Henry'yle masa örtüleri ve ağrıyan sırtlar arasında ilk kez âşık oldukları gece. Bebeklerini ve ardından gelen sessizlikleri hatırlar. Ama Henry ne bir öpücük verir ne de sarılır. Şapkası elinde, bakışları asbest zemine dikili halde çıkar gider ve Lulu soğuk tesiste yapayalnız kalır; sessiz kalması, o gülümsemeyi takınması ve çığlıklarını diğerleri uyuyana kadar saklaması gerektiğini bilerek.
Kalıplı Yemeklerin Kraliçesi
1954'ün sonlarında Lulu Mayfield, Greenwood Estates'teki mutfaklarında kocası Henry'ye yumurta kızartır; kimseye açıklamadığı bir mide bulantısıyla savaşmaktadır. İkinci çocuklarına hamiledir ve bunu bir ayı aşkın süredir sır olarak saklamaktadır, çünkü oğulları Wesley doğduktan sonra anneliğin ona neler yaptığını hatırlar — uykusuzluk, beceriksizlik, komşusu Nora'nın onu çocuk odasının zemininde kayıp bir çorap yüzünden hıçkıra hıçkıra ağlarken bulduğu sabah. Hiçbir zaman uymadığı temizlik programı ile onu mahallenin Kalıplı Yemeklerin Kraliçesi ilan ettiren gösterişli jöleli salatalar arasında, Lulu banliyö yetkinliğinden bir maske oluşturmuştur. Sadakat pullarını defterlere yapıştırır, karşılayamadığı bir fotoğraf makinesi hayal eder ve karşıdaki boş evi izler; hayal gücünde onu yalnızca kendisinin girebileceği bir sığınak olarak döşer.
Henry Kadehe Vurur
Yıllık parti tüm hızıyla devam etmektedir — şampanya akar, Bing Crosby şarkı söyler, komşular oturma odasının halısında vals yapar — derken Henry, Lulu'nun elinin karnına kayışını fark eder. Lulu'nun itirazlarına rağmen alyansını bir kadehe vurur ve ailelerinin sonunda tamamlanacağını ilan eder. Komşular tezahüratla coşar. Lulu halının içine gömülmek ister. Daha ilk üç ayı bile tamamlamamıştır ve kimsenin bilmesine hazır değildir. Ama Henry şampanyaya ve umuda sarhoştur ve oda hayallere kadeh kaldırırken Lulu'nun kalbi kaburgalarına çarpar. Yalnızca Nora tezahürat etmez — odanın karşısından izler, eli kalbinin üstünde, çorabı, gözyaşlarını, başka kimsenin görmediği kırılganlığı hatırlayarak.
Duvarlara Hapsolmuş Kelebekler
Lulu, yaz gündönümünde Esther'in zor doğumundan döndüğünde, hayal gücünde döşediği karşıdaki evin artık Betser ailesine ait olduğunu görür. Pantolonunu yukarı çekmiş kel bir adam ve titrek bileklerinin üzerinde çantasını sımsıkı kavrayan karısı Bitsy; porselen yüzünden hiç eksilmeyen bir gülümsemeyle. Lulu şeftali turtası götürdüğünde Bitsy neredeyse hiç konuşmaz. Gözlerine bakmak yerine dudaklarını izler, kırık cümlelerle yanıt verir ve kızı Katherine'in turta isteğini düzeltir. Mutfak duvar kâğıdı Lulu'nun dikkatini çeker: soluk mavi üzerine altın çizgili kelebekler. Güneş ışığı birinin üzerine düştüğünde, şablonla çizilmiş bir kanadın çırpındığına yemin eder. Oda döner ve Lulu eve kaçar; o donuk gülümsemenin ardında bir şeyleri korumak için tasarlanmış gibi görünen bir kadının hayaletiyle.
Luna ve Eski Hayaletler
Şafaktan önceki küçük saatlerde, Esther emzirmeler arasında nihayet sakinleştiğinde, şişman gri bir kedi veranda kapısını tırmalar. Lulu ona ekşimiş süt döker, kediye Luna adını verir ve açlığını çektiği arkadaşlığı keşfeder — sıcak, sessiz, hiçbir şey talep etmeyen. Her gece Luna, mahalle uyurken Lulu'nun kucağında hilal şeklinde kıvrılır ve Lulu dormiveglia'ya sürüklenir; babasının ona öğrettiği, uyku ile uyanıklık arasındaki örtülü alan için kullanılan İtalyanca sözcük. Ama karanlık hayaletler taşır. Annesinin uyarısını görmezden gelip sekiz yaşındaki kardeşi Georgie'yi çocuk felci salgını sırasında yüzme gölüne götürdüğü yaz öğleden sonrasını hatırlar. Günler sonra Georgie yürüyemez olmuştu. Gece rüzgârının içinden bir ses süzülür, tenine serin değerek: yüzme gölü onun suçuydu.
Nora'nın Knollwood Hikâyesi
Lulu'nun evindeki kâğıt oyunu sırasında Nora sesini alçaltır ve Bitsy'nin eski mahallesi Knollwood'dan çaresiz bir kadın hakkında duyduklarını anlatır. Kadın çocuğunu öğle uykusuna yatırmış, mutfağı streç filmle kapatmış, gazı açmış ve başını fırının içine koymuş. Kocası odayı o kadar sıkı mühürlenmiş bulmuş ki içeri girdiğinde gaz kokusunu bile alamamış. Çocuk hâlâ odasında bekliyormuş. Hikâye masayı susturur. Hatti kadının delirip delirmediğini sorduğunda, Lulu'nun ağzından durduramadığı bir cevap kayar — belki hepimiz biraz deliriyoruzdur, gibi bir şey. Bu sırada Wesley ve Katherine, Katherine'in icat ettiği, hasta bir halayı ve kayıp bir anneyi arayan bir taksi şoförü hakkında bir oyun oynamaktadır. Betser ailesinin bu oyuna verdiği tepki Lulu'ya tuhaf biçimde panikli görünür.
Ev Kadını Sendromu
Henry, çocuklara bakması için Hatti'yi ayarlar ve Lulu'yu şirket yemeğine sürükler; orada Lulu, Henry'nin patronu Jack'le dans ederken Henry'nin bir köşede genç yeni sekreteri Alice'le güldüğünü izler. Jack'in kıymalı turta kokan yanağı Lulu'nunkine yaslanırken, Gary Betser'in de Henry'nin terfi için değerlendirildiğini ima eder. Lulu dans pistinden zar zor çıkar ve Henry'ye gitmeleri gerektiğini söyler. Garaj yolunda bayılır. Henry onu eşikte taşıdığı gün gibi içeri taşır, ama bu sefer ikisi de gülmez. Ertesi gün Dr. Collins gelir ve ev kadını sendromu — histeri — teşhisi koyar; duygusal aspirin dediği Miltown sakinleştiricileri yazar. Asıl sorunu bulduğundan emin olan Henry, eve portatif bir bulaşık makinesi getirtir. Makine mutfağın üçte birini kapatır ve hiçbir şeyi çözmez.
Tıbbi Kutu
Önceki komşudan kalan yedek anahtarla Lulu, kadınlar markette alışverişteyken Betser evine girer. Çirkin kanepenin yanından süzülerek kilitli ön yatak odasına ulaşır. Nora'nın anlattığı hikâyedeki gazete kupürü oradadır ve dedikodunun ötesinde bir şey ortaya koyar: çaresiz kadın Ellen Craske'dir — Bitsy'nin kız kardeşi. Katherine, Ellen'ın öz kızıdır. Tıbbi etiketli bir kutunun derinliklerinde Lulu, Bitsy'nin adıyla yazılmış bir taburcu formu bulur. Teşhis: Depresyon. Prosedür: Lobotomi. Prognoz: Uyumlu Davranış. Onay satırında Gary'nin imzası vardır. Bitsy, Lulu'yu çıkarken neredeyse yakalar, ama Lulu arızalı kapı mandalının kayıp kediyi açıklayabileceğini söyleyerek durumu geçiştirir. Kurtulur, ama Gary'nin karısına yaptığının bilgisi her şeyi yeniden yazar.
Dr. Ruthledge'in Adı
Lulu, Henry'nin patronu için son dakika yemeği verir; üç TV yemeğini dört tabağa yayar ve çökmüş turuncu bir jöle felaketi servis eder. Gary davetsiz gelir. Yemekten sonra Lulu'yu mutfak dolaplarına yaslar, English Leather kolonyası havayı yoğunlaştırır. Başıboş kediler konusunda onu uyarır ve histeriklere tahammülü olmadığını söyler — hayatı sakin tutmak için her şeyi yapacağını belirtir. O gece geç saatte Lulu koridorda çömelir ve Gary'nin Henry'ye, bir türlü yatışmayan karılar için doktorlar ve tedaviler hakkında öğüt verdiğini duyar. Henry'nin ceket cebinde katlanmış bir kâğıt bulur: bir telefon numarası ve bir isim — Dr. Ruthledge. Parçalar mide bulandıran bir tıklamayla birbirine kenetlenir: kocası, Gary'nin Bitsy'ye yaptığını ona yapmayı düşünmektedir.
Boş Kundak
Lulu, kucağında Luna ve uyuyan kızı olduğuna inandığı şeyin etrafına sardığı Esther'in battaniyesiyle çocuk odasındaki koltukta uyuyakalır. Henry şafakta kapıyı açar ve sesi Lulu'nun adında kırılır. Bohçaya uzanır, açar, havaya kaldırır ve battaniyeyi — boş — yere bırakır. Ne bir gümbürtü, ne bir ağlama, ne bir çocuk. Lulu onu bulmaya çalışır, Henry'yi itmeye çalışır, ama Henry onu sallanan sandalyede tutar, gözyaşları yüzünden süzülür ve Lulu'nun haftalardır kendini koruduğu gerçeği söyler — Esther gitmiş, doğumdan beri gitmiştir. Kordon göğsüne dolanmıştı. Lulu eve hiçbir zaman canlı bir bebek getirmemişti. Yalnızca pembe bir battaniye ve zihninin hayatta kalmak için gerçekliği yeniden yazmasına neden olacak kadar büyük bir yas.
Salkım Söğüt Kovalamacası
Wesley yardım etmeye çalışır ve Lulu'nun fotoğraf makinesini getirir — Esther'in fotoğraflarda var olduğunun son olası kanıtı — ama arkasını açar ve filmi ışığa maruz bırakır. Makine yerde paramparça olur. Lulu, Wesley'nin başını öper ve koşar. Geceliğiyle yalınayak, yanında Luna koşar adım, pembe battaniye arkasında dalgalanarak Twyckenham Court'ta koşar. Salkım söğüde ulaşır ve tırmanmaya çalışır, kollarını kabuğa sürtüp kanatır. Henry onu yakalar. Gary peşinden gelir. Bütün mahalle bornoz ve terliklerle toplanır. Lulu, Gary'nin Bitsy'ye lobotomi yaptırdığını haykırır. Gary güler ve ona deli der. Bitsy, Luna'yı geri alır. Rüzgâr Bitsy'nin kahküllerini kaldırdığında, hiçbir şeyi kanıtlayacak görünür iz yoktur. Henry karısını arabaya taşır.
Lastik Isırmalık
Sanatoryum, Georgie'nin bir zamanlar çocuk felciyle savaştığı aynı taş binadır; şimdi kırık zihinler için yeniden düzenlenmiştir. Dr. Ruthledge, Lulu'yu Esther'in öldüğünü kabul etmeye zorlar. Lulu uyumlu davranır, soruları yanıtlar, daha güçlü sakinleştiricileri yutar, ama yemekhanede bir kadın görür — sallanan, mırıldanan, gözleri boş — ve bir hemşireden göz çukurundan lobotomi yapıldığını, görünür iz bırakmadığını öğrenir. Doktor elektrokonvülsif terapi reçete ettiğinde Henry kabul eder. Lulu'nun ağzına lastik bir ısırmalık yerleştirirler, şakaklarına jel sürerler ve vücudundan akım geçirirler. Bazı anılar birbirine karışır, tekdüze günler ayırt edilemez bir kütle halinde erir, ama doğum odasının sessizliği — Esther'in asla ağlamadığı an — zihnine öyle derin kazınmıştır ki elektrik oraya ulaşamaz.
Nora'nın İğnesi ve Gerçek
Nora sanatoryuma bir dikiş setiyle gelir ve Lulu'nun bir yas nöbetinde Esther'in battaniyesinden kopardığı saten şeridi sessizce geri diker. Dikişler ve sigara nefesleri arasında, Lulu'nun o kutularda keşfettiğini doğrular: Bitsy, lobotomiyi Nora'ya kendisi anlatmıştır. Gary, Bitsy'nin kız kardeşi Ellen intihar ettikten ve Bitsy Ellen'ın kızını sahiplenmeyle baş edemez hale geldikten sonra onay formunu imzalamıştır. Nora kendi gömülü yasını da açığa vurur — bir zamanlar, çocuklarından önce, bir hamilelik kaybetmiş ve kimseye söylememiştir. Sonra battaniyeyi kaldırır ve Lulu'ya söylenmiş en keskin şeyi söyler: boş bir battaniye taşıyormuş ve onu bebeği sanıyormuş. Eğer Lulu bir Bitsy daha olmak istemiyorsa, kendini toparlaması gerekir, çünkü onu başka kimse kurtaramaz.
Lulu Arabayı Çalar
Dr. Ruthledge, en iyi sonuç için beş ila on EKT seansı daha gerekeceğini açıklar. Lulu'nun yanında deri koltukta oturan Henry bakışlarını yere indirir ve kabul eder. Lulu tuvalete gitmek için izin ister. Ön kapıdan sakin adımlarla çıkar, güler yüzlü bir hemşireyle güzel hava hakkında sohbet eder. Dışarıda Henry'nin arabasının kapısını açar ve güneşliğe uzanır — Henry anahtarlarını hep oraya sıkıştırır, o kadar yerleşmiş bir alışkanlıktır ki evden uzaktayken bile yapar. Anahtarlar kucağına düşer, sonunda kabul edilmiş bir dua. İçeri koşup Esther'in battaniyesini alır, hastalar ve personelin arasından şüphe çekmeden geçer ve camları açık, battaniye yanında, çam gölgeli yoldan sürer. Deposu neredeyse doludur ve tek bir hedefi vardır: doğduğu çiftlik evi.
Anne Kelebeği Görür
Lulu çiftlik evine hava karardıktan sonra varır; veranda ışığı dökülen boya ve çökmüş tahta üzerinde titreşir. Annesi kapıyı açtığında Lulu gözyaşlarına boğulur — ve annesi daha önce hiç yapmadığı bir şey yapar: kızına doğru koşar. Ama onu durduran gözyaşları değildir. Döküntüdür; her iki yanağına ve burnunun sırtına yayılmış canlı bir kelebek şekli. Annesi çenesini tutar ve yüzünü sağa sola çevirir, hiçbir doktorun tanıyamadığını tanıyarak: lupus, Lulu'nun babasını öldüren aynı otoimmün hastalık. Delilik değil — onu içeriden yiyen bir kurt. Lulu'ya şeftali turtası ve tarçınlı ılık süt verir ve Henry'yi arayacağına söz verir. Ertesi sabah Henry gelir, paramparça ve özür dolu. Lulu en basit soruyu sorar: beni eve götürür müsün?
Sonsöz
Lulu, Greenwood Estates'e döner. Kortizon enjeksiyonları sakinleştiricilerin yerini alır ve dünya yeniden netleşir. Wesley'nin ilk kalıcı dişi çıkar. Hatti'nin bebeği kolikten kurtulur. Betser ailesi evini satar; huzursuz ruhu bir aileyi daha silkeler. Yıllık Yılbaşı gecesi partisinde — bu kez Nora, Hatti ve diğerlerinin yardımıyla — Lulu sonunda kendi parasıyla aldığı fotoğraf makinesiyle her anı fotoğraflar. O sabah Wesley'yi uyandırmadan önce filmi takmış ve tek bir fotoğraf çekmiştir: misafir odasındaki sallanan sandalye, üzerine Esther'in onarılmış battaniyesi serilmiş halde. Bir varış değil, bir ayrılış imgesi. Henry ona hatırlamasını söylemişti. Hatırlayacaktır — her zaman, dormiveglia'nın gölge saatlerinde, kızının dünyalar arasındaki boşluktan ona seslendiği, yalnızca onlara ait anlarda.
Analiz
Deli Karı, kadınların susturulmasının mimarisini — tek bir dramatik eylemle değil, küçük görmezden gelmelerin biriken ağırlığıyla — parçalara ayırır. Lulu'nun lupusu, 1950'lerin tıbbının histeriden ayırt edemediği belirtiler üretir: yorgunluk, eklem ağrısı, halüsinasyonlar, psikosomatik bir bela olarak yanlış okunan kelebek döküntüsü. Roman, yanlış teşhisin yalnızca tıbbi bir başarısızlık değil, bir iktidar ifadesi olduğunu savunur — bir kadının acısının ne anlama geldiğini tanımlama ve kadın onu tarif ettiğinde sessizlik reçete etme yetkisi.
Kitabın yapısal hamlesi — güvenilmez olduğunu bilmeyen güvenilmez bir anlatıcı — okuyucuları suç ortaklığına zorlar. Esther'e inanırız çünkü Lulu inanır ve battaniye boş düştüğünde, anne içgüdüsü ve kadın algısı hakkındaki kendi varsayımlarımızla yüzleşiriz. Açığa çıkış yalnızca şok etmez; suç ortağı yapar. İpuçlarını kaçırdıysak, Henry'den ne farkımız var?
Bitsy, Lulu'nun karanlık aynası olarak işlev görür: yası şefkatle değil lobotomiyle tedavi edilmiş bir kadın. Roman onun basit bir ibret hikâyesi olmasına izin vermez. Kırpık cümleleri ve boş bakışı karakter kusurları değil, kanıttır — karısının benliğini bir onay formuna imza atarak elinden alan bir kocanın ardından kalan iz. Gary'nin pürüzsüz tehdidi, ev içi kontrolün kurumsal yüzünü temsil eder: geleneksel anlamda şiddet değil, bir kadını bozuk olarak tanımlama ve tamirden kâr etme kapasitesi.
Sadakat pulları — metin boyunca parantez içi maliyetler olarak beliren — sessiz bir biçimsel yenilik oluşturur ve banliyö kadınlığının işlemsel doğasını açığa çıkarır. Kazanılan her nesne, defterlerle ölçülen her konfor, her seferinde bir pulla satın alınan her kimlik. Lulu'nun kendisinin bile iğrenç bulduğu jöleli salataları benzer biçimde işlev görür — beslemek için değil, ait olduğunu kanıtlamak için tasarlanmış yetkinlik performansları.
Romanın son imgesi — onarılmış bir battaniyeyle örtülü boş bir sallanan sandalyenin fotoğrafı — hatırlamayı, onu silah olarak kullananlardan geri alır. Henry, Lulu'ya hatırlamasını bir emir olarak söylemişti. Lulu onu bir tercihe dönüştürür.
İnceleme Özeti
Diğer Okunanlar
Karakterler
Lulu Mayfield
Çözülmekte olan banliyö karısıKırsal bir İtalyan-Amerikan çiftliğinde Lucy Oscuro olarak doğan Lulu, yetiştirildiği kişiyle banliyönün ondan beklediği rol arasında sıkışıp kalmıştır. Babasının ölümü ve kendi suçu olarak gördüğü kardeşi Georgie'nin çocuk felci geçirmesi, ona taşıyamayacağı kadar ağır bir suçluluk yüklemiştir — öyle ki bu suçluluk artık yapısal hale gelmiştir. Zeki, gözlemci ve itaatkâr görünümünün altında sessizce alaycı olan Lulu, yıllarca susması söylenerek bu suskunluğun reflekse dönüşmesine izin vermiştir. Seçmediği bir hayat içinde küçük birer irade eylemi olarak sadakat pulları biriktirir ve jelâtin salatalar kalıplar. Henry ile evliliği gerçek bir aşkla başlamış ama zamanla kibar bir mesafeye dönüşmüştür. Soğuk su, karanlık saatler ve hayvan arkadaşlığı özler — gün ışığından çok dormiveglia halinde rahat eden, banliyö yetkinliği maskesinin altında kendisini bile korkutan bir iç dünya saklayan biridir.
Henry Mayfield
İyi niyetli ama göremeyen kocaHenry, en büyük başarısızlığı geçim sağlamayı var olmakla karıştırmak olan bir kocadır. Üniversitede kürekçi olan, sonra genç bir mimar olan Henry, annesinin beklentilerini ve kekemeliğinin hayaletini taşır — ikisi de yönetilir, nadiren kabul edilir. Lulu'yu sever ama onu görmeyi başaramaz; belirtileri rahatsızlıklarla karıştırır: Lulu'nun bitkinliği bir bulaşık makinesi sorunu, umutsuzluğu bir kıyafet kuralı meselesi olur. Bugün giyindiğini söyleyerek iltifat etmesi, fark etmekle anlamak arasındaki uçurumu gözler önüne serer. Zalim değildir — suçlulukla beceriksizce dans eder, nasıl göründüğünü fark etmeden sekreterler işe alır ve uzmanların adını koyamadığı şeyi düzeltebileceğine gerçekten inanır. Trajedisi, sevgiden hareket edip yanlış aracılar kullanmasıdır: annesi, bir komşu, bir doktor. Sizi eşikten taşır ama nerede yaşamak istediğinizi sormayı unutur.
Nora Gray
Keskin dilli sadık arkadaşÇilek sarısı saçlı, sigara sallayan ve mutfak bıçağı kadar keskin olan Nora, Lulu'nun en yakın arkadaşı ve mahallenin sosyal sinir merkezidir. Temizlik programına dini bir bağlılıkla uyar, her gün kendi vücudunu ölçer ve herkesten sır toplar. Sitcom'a hazır kişiliğinin altında kendi yasını taşıyan bir kadın yatar — bunu öyle derinine gömer ki en yakın arkadaşları bile kriz dürüstlük gerektirene kadar bundan şüphelenmez.
Bitsy Betser
Gülümsemenin ardındaki komşuPorselen sakinliği — gamzeli yanakları, sıkı topuzu, kısa kesik cümleleri — doğal olmaktan çok inşa edilmiş bir sükuneti andıran yeni komşu. Nadiren göz teması kurar, yüzler yerine dudakları izler ve kızı Katherine'e sanki kız buharlaşacakmış gibi yapışır. Lulu'nun en derin korkularının bir aynası olan Bitsy, bir kadının yasının şefkat yerine düzeltilmesi gereken bir arıza olarak ele alındığında neler olabileceğini temsil eder.
Gary Betser
Kümesteki tilkiKel, kısa çoraplı ve ustaca manipülatif olan Gary, zararsız bir komşu gibi görünürken hesaplı bir kontrolcü olarak hareket eder. Lulu'yu kendi mutfağında köşeye sıkıştırır, Henry'nin terfisi için rekabet eder ve karısının duygusal sorunlarını şefkatle değil zorla çözülmesi gereken problemler olarak görür. Bitsy hakkında onun görüşünü almadan kararlar verme istekliliği, romanın en sessizce dehşet verici dinamiğini ortaya koyar — tahakkümü bağlılık olarak çerçeveleyen bir adam.
Wesley Mayfield
Lulu'nun yufka yürekli oğluNeredeyse beş yaşında, amcası Georgie'nin buklelerini ve çillerini taşıyan Wesley, Lulu'nun tam olarak takdir edemediği duygusal çapadır. L harfini Y olarak telaffuz eder, ayakkabılarını ters giyer ve böceklerin ezilmesine izin vermektense diğer çocukları böceklerden uzaklaştırır. Annesiyle yatmadan önceki tekerlemesi — bir daire, bir dokunuş ve üstüne bir kalp — hikâyenin en kritik anlarına dokunan şefkatli bir ritüele dönüşür.
Hatti Brooks
İdeal, şefkatli anneMahallenin annelik kolaylığının somut hali — sıcak, özverili, dördüncü çocuğuna hamile. Çocuklarının fotoğraflarının olduğu altın bir madalyon takar, hiçbir yere eli boş gitmez ve Lulu'nun kıskanıp taklit edemediği zahmetsiz annelik bağlılığını temsil eder.
Katherine
Bilge gözlü sessiz kızÇilli, altın kurdele saçlı, sessiz ve hayal gücü kuvvetli beş yaşında bir kız; kayıp anneler hakkında oyunlar icat eder ve özenle kelebekler çizer. Sadece koruyucu annesi Bitsy bakmadığında koşar ve geçmişi yaşının çok ötesinde bir ağırlık taşır.
Mama
Keskin bakışlı sert çiftçi dulKocasının ölümünden sonra iki çocuğu tek başına büyüten bir çiftçi dul olan Mama, sevgi yerine ev işleri ve atasözleriyle iletişim kurar. Georgie'nin çocuk felcinden sonra sıcaklığı sessizlikle değiştirmiş ve Lulu'ya mutluluğun peşinden koşmanın aptallık olduğunu öğretmiştir. İliklerine kadar pratik ve şefkate yeteneği yokmuş gibi görünen Mama, merhum kocasının hastalığı hakkında başka kimsenin bilmediği bilgileri taşır — ve kızının uzun süredir hafife aldığı keskin bir gözlem yeteneğine sahiptir.
Georgie
Lulu'nun koltuk değnekli kardeşiLulu'nun küçük kardeşi; çocukluk çağı çocuk felcinden sonra koltuk değnekleri ve bacak destekleri kullanır. Çekici, keskin zekalı ve annesinin sürekli üzerine titremesine rağmen son derece bağımsız olan Georgie, Lulu'nun en derin suçluluğunun ve en saf sevgisinin yaşayan somut halidir.
Dr. Collins
Yanlış yönlendiren aile hekimiTırtıl kaşlı yaşlı aile doktoru; iyi niyeti ve kadın sağlığı konusundaki sınırlı anlayışı, ağacı görüp ormanı kaçıran bir teşhise yol açar.
Dr. Ruthledge
Akıl hastanesi psikiyatristiHastalarının itirazlarına karşı sabırsızlığı, duymayı bilen ama dinlemeyi bilmeyen bir adamı ortaya koyan metodik bir psikiyatrist. Tedavileri, kadınların yasının mekanik bir arıza gibi yönetilebileceğine dair bir dönemin özgüvenini yansıtır.
Marian
Henry'nin baskıcı annesiHenry'nin annesi; Lulu'nun evini döşemiş, ona bir görgü kuralları kitabı hediye etmiş ve rahat bir mesafeden dizginleri elinde tutar. Yardımı her zaman zarif bir kılık değiştirmiş kontroldür.
Jack Ellis
Henry'nin laubali patronuHenry'nin mimarlık firmasındaki patronu; fazla yakın dans eder, fazla içer ve kendi karısı sinirlerini toplamaya gitmiş haldeyken terfiyi havuç gibi sallar.
Alice
Lulu'nun şüphelendiği sekreterHenry'nin genç ofis sekreteri; telefon aramaları ve yakınlığı Lulu'nun aldatma şüphesini körükler — büyük ölçüde Lulu'nun kıskanç hayal gücünde var olan bir tehdit.
Luna
Gece yarısı kedisiBeyaz bıyıklı gri bir kedi; her gece verandada Lulu'yu ziyaret eder, hiçbir şey istemez ve sıcaklık sunar. Gerçek sahibi mahallede bir çatışma kaynağı haline gelir.
Ellen Craske
Dedikoduların içindeki hayaletHikâyesi romanın kenarlarından musallat olan merhum bir kadın. Trajedisi, Twyckenham Court'taki her karakterin hayatında hiçbirinin tam olarak anlayamadığı şekillerde yankılanır.
Anlatım Teknikleri
Esther'ın Pembe Battaniyesi
Yanılsama ve yasın simgesiBeyaz tavşan desenli pembe bir Pepperell beşik battaniyesi; Lulu romanın ilk yarısı boyunca bebek kızını tutuyormuş gibi taşır, kucaklar ve emzirir. Henry battaniyeyi açıp boş halde yere düştüğünde, battaniye kitabın merkezi ifşasının fiziksel işareti haline gelir. Lulu daha sonra sanatoryumda saten kenarını koparır; Nora ziyareti sırasında onu tekrar diker. Sonsözde Lulu battaniyeyi sallanan sandalyenin üzerine örter ve fotoğrafını çeker — artık içinde bir bebek varmış gibi yapmaz ama Esther'ın var olduğunun kanıtı olarak onu korur. Battaniyenin yanılsamadan anıta dönüşen yolculuğu, Lulu'nun çöküşten kabullenişe geçişini yansıtır.
Karşı Sokaktaki Ev
Yansıtılan sığınak ve kimlikBüyük panoramik pencereli boş müstakil ev, Lulu'nun zihinsel oyuncak evine dönüşür. Wesley'nin öğle uykusu sırasında hayal gücünde evi dekore eder — zeytin yeşili kanepeler, ceviz sehpalar, duvarlarda kendi fotoğrafları. Ev her ay boş kaldıkça biraz daha ona ait olur. Betserler korkunç kanepelarıyla taşındığında, Lulu'nun özel sığınağı işgal edilir ve ev bir özlem mekânından bir saplantı alanına dönüşür. Lulu'nun iç dünyasının barometresi işlevi görür: boşken olasılık barındırıyordu; dolu olduğunda, yeni komşuları ve nihayetinde kendisi hakkında ortaya çıkardığı her rahatsız edici gerçeğin deposu haline gelir.
S&H Yeşil Pullar
Esaret içinde mikro-iradeLulu her alışverişten sadakat pulu biriktirir ve bunları ödül defterlerine yapıştırır; her ev eşyası defter maliyetiyle kataloglanmıştır. Pullar, kayınvalidesi tarafından döşenmiş bir evde ve kendisinin yazmadığı programlarla yapılandırılmış bir hayatta onun tek tüketici seçim alanını temsil eder. Yalayıp yapıştırma ritüeli meditatif, neredeyse kompulsif hale gelir — her şey kontrol edilemez hissedildiğinde düzen dayatmanın bir yolu. Romandaki neredeyse her nesne parantez içinde bir pul değeri taşır ve banliyö hayatının işlemsel terimlere indirgenmiş süregelen bir envanterini oluşturur. Pullar aynı zamanda Lulu'nun sessiz isyanını da işaret eder: kayınvalidesinin dekorunu ödüllendirilmiş her eşyayla sistematik olarak tasfiye eder, evini pul pul geri alır.
Kedi Luna
Gizli teselli ve çatışmaBeyaz bıyıklı gri bir kedi olan Luna, gece geç saatlerde Lulu'nun veranda kapısında belirir ve ondan hiçbir şey istemeyen tek yaratık olur. Çağrılmadan gelir, ekşi sütü kabul eder ve mahalle dinlenirken Lulu'nun kucağında uyur. Luna aynı zamanda hikâyenin merkezindeki iki kadını birbirine bağlar: aslında Bitsy'nin kayıp kedisidir ve tüyü Lulu'nun jelâtin salatasında görününce sır çözülmeye başlar. Gary, Lulu'nun çöküşü sırasında çalınan kediyi onun güvenilirliğine karşı silah olarak kullanır. Luna'nın çifte sahipliği romanın merkezi gerilimini yansıtır — ikisi de tam olarak sahip olamadığı bir teselli paylaşan, her biri hayvanı diğerinin göremediği nedenlerle ihtiyaç duyan iki kadın.
Kelebek Motifi
Yanılsamadan teşhise uzanan izKelebekler ilk olarak Bitsy'nin mutfağındaki altın benekli duvar kâğıdında belirir; Lulu bir kanadın çırptığına yemin eder. Katherine'in pastel boya çiziminde yeniden ortaya çıkar; Lulu bir antenin kıpırdadığını düşünür. Bu erken görüntüler halüsinasyon olarak kaydedilir — kötüleşen algının kanıtı. Ancak kelebeğin son görünümü tıbbidir: Lulu'nun yanaklarına ve burnuna yayılan, lupusun karakteristik kelebek deseni şeklinde canlı kırmızı bir döküntü. Doktorların histeri olarak görmezden geldiği şeyi, kelebek döküntüsü otoimmün bir hastalık olarak ortaya koyar. Motif, hapsolmuşluğun sembolünden — duvarlara ve kâğıda preslenmiş kelebekler — Lulu'nun annesinin aynı deseni kocasında tanımasıyla doğru cevabın kilidini açan tanısal anahtara dönüşür.
