Kutsallığın Peşinde

1. Kutsallık Tanrı’nın Doğası ve Her İnanan İçin Evrensel Bir Çağrıdır

Kutsallık, Tanrı’nın karakterine tam bir uyumdan başka bir şey değildir.

Tanrı’nın özsel doğası. Kutsallık, Tanrı’nın varlığı ve bilgeliği kadar temel ve ayrılmaz bir özelliğidir. O, her türlü kötülükten tamamen arınmış ve mutlak ahlaki saflığa sahip olduğundan, sadece doğru olanı bilir ve yapar. Bu mükemmel kutsallık, Tanrı’nın tüm ahlaki yaratıkları için koyduğu standarttır.

Kutsallığa evrensel çağrı. Tanrı kutsal olduğu için, geçmişi ya da mesleği ne olursa olsun her Hristiyan’a “Kutsal olun, çünkü ben kutsalım” diye buyurur. Bu çağrı isteğe bağlı ya da seçkinlere mahsus değildir; O’na ait olan herkes için temel bir beklentidir. Kutsallık arayışımız, günahı sadece kişisel bir yenilgi olarak değil, kutsal Tanrı’ya karşı işlenmiş bir suç olarak görme motivasyonuyla olmalıdır.

Kutsallık kültürel değildir. Gerçek kutsallık, diğer Hristiyanların davranış kalıplarına uymak ya da sonsuz yasaklar listesine bağlı kalmak değildir. Tanrı’nın karakterine uyum sağlamak, günahı hayatımızdan ayırmak ve O’na adanmak, günlük yaşamımızda O’nun ahlaki kusursuzluğunu yansıtmaktır.

2. Mesih’teki Kutsallığımız Bir Armağan, Pratik Kutsallığımız Bir Çabadır

Kutsallık olmadan kimse Rab’bi göremez.

Kutsallığın iki boyutu. Kutsal Yazılar, kutsallığın iki yönünü ortaya koyar: Mesih’in mükemmel yaşamı ve kefaret ölümü sayesinde Mesih’te sahip olduğumuz kutsallık, Tanrı önünde kutsal bir konum verir; ve günlük yaşamımızda çaba göstererek ulaşmamız gereken pratik kutsallık. Kurtuluşumuz, sadece günahın cezasından kurtuluş değil, kutsallığa doğru bir kurtuluştur.

Kurtuluş kutsallığı içerir. Kutsal Ruh’un gücüyle desteklenen gerçek iman, pratik kutsallık arzusunu da beraberinde getirir. Tanrı’yı hoşnut edecek bir yaşam sürme isteği ve çabası yoksa, imanın samimiyeti ciddi şekilde sorgulanmalıdır. Tanrı bizi sadece günahın cezasından değil, aynı zamanda egemenliğinden de kurtarır.

Kutsallık zorunludur. Pratik kutsallık, ışık olan ve karanlık barındırmayan Tanrı’yla birlik için gereklidir. Ayrıca, Tanrı sevdiği kimseleri kutsallığına uygun hale getirmek için disiplin eder. Etkili hizmet ve gerçek kurtuluşun güvencesi için de kutsallık vazgeçilmezdir; çünkü gerçek iman, meyvesiyle kendini gösterir.

3. Günahın Egemenliğinden Kurtulduk, Ama İçimizdeki Günahla Mücadele Devam Ediyor

Çünkü eski benliğimiz onunla birlikte çarmıhta öldürüldü ki, günahın bedeni etkisiz kılınsın; artık günahın kölesi olmayalım çünkü ölen kişi günahın kölesi olmaktan kurtulmuştur.

Egemenlikten kurtulma. Mesih’le ölümde birleşerek, inananlar günahın egemenliğine karşı ölmüşlerdir. Kurtuluştan önce günah ve Şeytan’ın krallığında köleydik; şimdi ise doğruluğun krallığına alınmış bulunuyoruz. Bu, tüm inananlar için gerçek ve kesin bir durumdur.

İçimizdeki günah kalır. Günahın egemenliği kırılmış olsa da, günah doğamız içimizde yaşamaya devam eder ve sürekli “gerilla savaşı” verir. Bu içimizdeki günah, aldatıcı ve derin kalbimizde yerleşmiş olup Tanrı’ya düşmanlık eder ve özellikle arzularımız ve anlayışımız yoluyla yeniden hakimiyet kurmaya çalışır.

Süregelen mücadele. Hristiyan yaşamı, Kutsal Ruh ile günah doğamız arasında devam eden bir savaştır. Artık köle olarak zorunlu günah işlemiyoruz; ancak seçerek günaha teslim olabiliriz. Bu sürekli mücadeleyi fark etmek, içimizdeki günahla etkili mücadele için hayati önemdedir.

4. Tanrı Kutsal Ruh’un Gücünü Sağlar; Biz İtaatte Hareket Etmeliyiz

Aynı şekilde, günaha karşı ölü, Tanrı’ya karşı Mesih İsa’da diri sayılın.

Tanrı’ya karşı diri olmak. “Tanrı’ya karşı diri olmak”, Mesih’le birliğimizin gücüyle kutsal Ruh’un içimizde yaşaması demektir. Bu birlik, günahın gücünün yarattığı umutsuzluk duygusunu yenmek için gereken gücü sağlar. Artık Tanrı’nın egemenliği altındayız ve O bizi güçlendirir.

Ruh’un hizmeti. Kutsal Ruh’un başlıca görevi bizi kutsal kılmaktır. Bizi güçlendirir:

• Tanrı’nın standardını ve günahımızı görmemizi sağlayarak,
• İçimizde kutsallık arzusu ve günaha karşı nefret yaratarak,
• Kutsal bir yaşam sürmek için ruhsal güç vererek.

Bağımlılık ve eylem. Ruh güç verirken, itaate geçmek bizim sorumluluğumuzdadır. Ruh’a bağımlılığımızı, sürekli Kutsal Yazıları okumak (günahı ortaya çıkarması ve motive etmesi için) ve dua etmekle (güç istemekle) gösteririz. Ruh’un gücüyle “bedenin kötü işlerini öldürmek” için aktif olarak çaba göstermeliyiz.

5. Kutsallık Pasif Güvene Değil, Aktif Disiplin ve Çabaya İhtiyaç Duyar

Kutsallıkla ilgili hurafelerle ve eski kadın masallarıyla işiniz olmasın; bunun yerine kendinizi Tanrısallığa alıştırın.

Açık sorumluluğumuz. Kutsal Yazılar, inananları kutsal yaşamları için sorumluluk almaya defalarca çağırır. “Öldürün,” “atın,” “şeytana direnin,” “her çabayı gösterin” gibi ifadeler, kutsallığın bizim aktif çabamızla gerçekleşeceğini gösterir.

Disiplin şarttır. Tanrısallık aniden kazanılmaz; bir atletin yarışmaya hazırlanması gibi düzenli eğitim ve disiplin gerektirir. Bu disiplin, Kutsal Yazılar’a istekli, dua dolu ve ısrarlı itaatle ahlaki karakterimizi düzeltmek, şekillendirmek ve eğitmek demektir.

İtaat, zafer değil. Kutsallıkta ilerlememizi “zafer” ve “yenilgi” yerine “itaat” ve “itaatsizlik” olarak tanımlamak daha doğrudur. Günah işlediğimizde dışsal bir güç tarafından “yenilgiye” uğramış değil, bilinçli olarak itaatsizlik etmiş oluruz. Günahın egemenliğinden kurtulduğumuz ve Ruh’un gücüyle donatıldığımız için hayır deme gücümüz vardır.

6. Günahı Öldürmek İnanç, Kararlılık ve Sebat Gerektirir

Öyleyse, yeryüzüne ait olan her şeyi, cinsel ahlaksızlık, pislik, şehvet, kötü arzular ve açgözlülük (putperestliktir) dahil, öldürün.

Öldürme aktif bir iştir. Günahı “öldürmek” ya da “öldürmek” demek, bedenimizde egemen olmaya çalışan gücünü ve canlılığını yok etmek demektir. Bu, bizim yapmamız gereken bir iştir; ancak kendi gücümüzle değil, Kutsal Ruh’un gücü ve yönlendirmesiyle gerçekleştirilmelidir.

İnanç ve kararlılık. Etkili öldürme, kutsal bir yaşamın Tanrı’nın isteği olduğuna dair derin bir inanç ve bunun çabaya değer olduğuna dair kararlılık gerektirir. Bu inanç, aklımızı Tanrı’nın Sözü’ne açmak ve onu yaşamın somut durumlarına uygulamakla gelişir. Ayrıca, kutsallığı engelleyen alışkanlıkları bırakmaya istekli olmak, günaha “Yeter!” demek anlamına gelir.

Başarısızlıkta sebat. Kutsallık arayışı yavaş ve çoğu zaman acılıdır, başarısızlıklarla doludur. Günah alışkanlıklarını kırmak ve günahkâr tutumları kökünden sökmek, engellere rağmen ısrar gerektirir. Doğru kişi düşer ama tekrar kalkar; mücadeleyi bırakmaz çünkü ilerleme için sebat şarttır.

7. Kutsallık, Bedenimizi, Zihnimizi ve İrademizi Kontrol Etmeyi Kapsar

Bu vaatlere sahip olduğumuz için, sevgili dostlar, bedenimizi ve ruhumuzu kirleten her şeyden arınalım; Tanrı’ya saygıdan ötürü kutsallığı tamamlayalım.

Bedenin kutsallığı. Gerçek kutsallık, fiziksel bedenimizi ve arzularımızı kontrol altına almak demektir; çünkü bedenimiz Kutsal Ruh’un tapınağıdır. Kontrolsüz arzular (oburluk, tembellik gibi) kötülüğün araçları olabilir ve ruhsal büyümeyi engeller. Bedenimizi efendi değil, köle yapmalı ve kutsal bir kurban olarak sunmalıyız.

Ruhun/zihnin kutsallığı. Kutsallık, düşüncelerimizi Mesih’e itaat ettirmekle de ilgilidir. Düşünceler karakterimizi şekillendirir; bu yüzden zihnimize girenleri (medya, sohbetler) korumalı ve doğru, soylu, saf ve güzel olanları düşünmeliyiz. Kıskançlık, kin, affetmeme ve eleştirel ruh gibi “kabul edilebilir” ruhsal günahlardan arınmalıyız.

İradenin kutsallığı. İrade, günah işlemek ya da itaat etmek konusunda nihai kararı verir; bu karar zihnimiz ve duygularımız tarafından etkilenir. İrademizi Tanrı’ya boyun eğdirmek için, Kutsal Yazılar’la zihnimizi dikkatle korumalı ve duygularımızı, arzularımızı Tanrı’nın isteğine yönlendirmeliyiz. Bu, sürekli Tanrı’nın gerçeğine maruz kalmayı ve arzularımızı O’nunla uyumlu hale getirmeyi gerektirir.

8. Kutsallık Alışkanlıkları Seçimlerimizi Güçlendirir

Eskiden bedeninizin parçalarını pisliğe ve artan kötülüğe köle olarak sunardınız; şimdi ise doğruluğa ve kutsallığa götüren kölelik için sunun.

Alışkanlıklar eğilimi şekillendirir. İşlenen her günah, günah işleme alışkanlığını pekiştirir ve bir sonraki sefer teslim olmayı kolaylaştırır. Buna karşılık, Ruh’a bağlı olarak günaha hayır demek, gelecekte direnç göstermeyi kolaylaştırır. Kutsallık, günaha hayır deme alışkanlığını sistematik olarak edinmek ve olumlu, Tanrısal alışkanlıklar geliştirmekle ilgilidir.

Alışkanlık değişimi ilkeleri.

• Sık tekrar: Alışkanlıklar tutarlı uygulamayla oluşur.
• İstisnasız: “Sadece bu sefer” demek eski alışkanlığı güçlendirir ve kararlılığı zayıflatır.
• Her alanda dikkat: Bir alanda günaha teslim olmak, diğerlerinde direnci zayıflatır.
• Başarısızlığa rağmen sebat: Pes ederek başarısız olmayın; günah alışkanlığıyla mücadeleye devam edin.

İçsel ve dışsal savaş. Kutsallık arayışı, iki cephede savaşmayı gerektirir: Zihnimizi ve duygularımızı dış etkilerden korumak ve bizi kötülüğe eğilimli yapan içsel günah alışkanlıklarıyla mücadele etmek.

9. İtaat İçin İnanç Şarttır, Özellikle Bedeli Varsa

İnançla, çağrıldığında, daha sonra miras alacağı yere gitti; nereye gittiğini bilmeden itaat etti.

İnançla itaat. Kutsallık, daha geniş anlamıyla, zor, maliyetli ya da dünyaya mantıksız görünen Tanrı’nın isteğine itaat etmektir. İnanç, sadece Tanrı’nın vaatlerine inanmak için değil, aynı zamanda O’nun buyruklarına uymak için de gereklidir; çünkü İnançsızlık çoğu zaman itaatsizlikle bağlantılıdır.

Sonuçlar için Tanrı’ya güvenmek. İnanç, fedakârlık, tehlike ya da dünyasal değerlerle çelişen itaatlerde Tanrı’ya güvenmeyi sağlar (örneğin, şöhret yerine alçakgönüllülüğü, zenginlik yerine cömertliği seçmek). İtaat edenleri Tanrı’nın koruyacağına ve kutsayacağına güvenmektir.

İnanç ve güven. Kutsallık yolunda sebat etmek, Tanrı’nın açığa vurduğu isteğine itaat etmenin zorunluluğuna dair inanç ve O’nun vaatlerine güven gerektirir. Kutsallık arayışının Tanrı’nın isteği olduğuna ve O’nun onayını ve bereketini getireceğine inanmalıyız. İnanç eksikliği, itaatsizliğe ve dünyevi kaygıların Tanrı’nın buyruklarının önüne geçmesine yol açar.

10. Kutsallığı Kutsal Olmayan Bir Dünyada Sürdürmek Strateji ve Tanıklık Gerektirir

Benim duasıma göre, onları dünyadan almayasın ama kötü olandan koruyasın.

Dünyada yaşamak. İsa, inananların Hristiyan olmayanların dünyasında yaşamalarını ister; ondan çekilmelerini değil. Biz, çevremizde “tuz” (çürümenin önleyicisi) ve “ışık” (müjde taşıyıcıları) olmalıyız; bu da alay ve uyum baskısıyla karşılaşmak demektir.

Kirliliğe direnmek. Kutsallığı kutsal olmayan çevrede korumak için:

• Tanrı Sözü’nden gelen inançlara bağlı kalmaya karar vermek,
• İsa ile lütuf dolu bir şekilde açıkça özdeşleşmek,
• Zihnimizi sürekli Kutsal Yazılar’la besleyip meditasyon yaparak kirlenmeden korumak,
• Günahkâr arzulara zemin hazırlamaktan kaçınmak ve ayartmadan uzak durmak gerekir.

Başkaları için endişe. Tepkimiz sadece savunmacı olmamalı; çevremizdekilerin sonsuz kaderi için gerçek bir kaygı içermelidir. Kutsal yaşamımız bir uyarı işlevi görür, ama asıl odak noktamız müjdeyi paylaşmak, sevgi ve lütuf göstermek olmalıdır; sadece günahı kınamak değil.

11. Gerçek Sevinç, Kutsallık Arayışının Sonucu ve Gücüdür

Çünkü Tanrı’nın krallığı yemek içmek değil, doğruluk, barış ve Kutsal Ruh’ta sevinçtir.

İtaatten kaynaklanan sevinç. İsa, buyruklarına itaatle sevinç deneyimlemenin ve bu sevincin tamamlanmasının bağlantısını açıkça kurar. İtaatsizlik, Tanrı’yla birlikteliği engeller ve sevinci azaltır; Davut’un günahından sonra yaşadığı gibi.

Birlik ve ödül sevinci. Kutsallık şu yollarla sevinç üretir:

• Tanrı’yla birlik: Gerçek sevinç, Tanrı’nın huzurundan gelir ve O’yla birlikte yürüyenlerle paylaşılır.
• İtaat bilinci: Mücadeleyi aştıktan sonra itaat ettiğimizi bilmek sevinç verir.
• Beklenen ödül: İsa gibi, Rab’bin gelecekteki sevinci ve sadık hizmetin ödülü, kutsallıkta sebat etmemiz için motive eder.

Sevinç güçtür. Rab’bin sevinci aynı zamanda gücümüzdür; günahı yenmemizi sağlar. Mesih’in bizi günahın egemenliğinden kurtardığını ve güçlendirdiğini kavradığımızda, umut ve sevinç doğar; bu da ayartmaya karşı savaşmak ve kutsal yaşamda geçici günah zevklerinden daha büyük tatmin bulmak için gereken gücü verir.