Altın Theo

Theo hızlanır, kayıpla damgalanmış yüzleri seçer. Tek kollu bir barmen, umutlu öğrenciler ve tekerlekli sandalyedeki bir çocuk, her biri çeşmede kendi benzerliklerini alır. Sonra gece vardiyası hademe Kendrick Whitaker gelir; kızı Lamisha, annesini öldüren kazada sakat kalmıştır. Kendrick hastanede kalışından söz edince Theo görünmez biçimde harekete geçer: Ponder aracılığıyla yetenekli Nijeryalı cerrah Dr. Ikande'yi yerleştirir, Lamisha'nın bakımını denetler, masrafları anonim olarak karşılar ve Kendrick'in hasta büyükannesine ücretli izin ayarlar — ailenin hayırseverini bilmesine izin vermeden. Lamisha'ya doğum günü hediyeleri ve resim malzemeleri gönderir. Bağışlar sessiz kurtarma ağına dönüşür; her portre, Theo'nun adı kadar özenle gizlediği daha derin, görünmez bir cömertliğe kapı açar.

Bir kestane meşesinin altındaki eskimiş bankta Theo, nehirle gün batımından on beş dakika önce günlük randevusunu tutar — elli yılı ve birçok ülkeyi aşan bir ritüel. Nedeni bir anıda yüzeye çıkar. Uzun zaman önce, dünyevi başarıya tırmanırken, sevgisiz bir evliliğin en büyük sevinci olan on yaşındaki kızı Tita, sarhoş karısının araba kazasında hayatını kaybetmişti. İkisi de ölmüştü. Keder onu neredeyse yok etti. Fransız kırsalında obsesif biçimde yürüdü, ta ki bir Nisan akşamı, Marne üzerinde binlerce sığırcığın bir murmuration halinde süzülüşünü izleyip ilk yıldızı fark edene kadar — paramparça ruhu iyileşmeye başladı ve iman kök saldı. O günden beri nehirlerin yakınında, batıya bakarak yaşar; anısı tek bir yıldız olan bir kızla süregelen randevusunu tutar.

Theo, sabahın dördünde çeşmede kendi kendine şarkı söyleyen evsiz bir kadın olan Ellen'ı fark eder; bisikleti (Asil İcat) ve rastgele kitaplar onun tek dünyasıdır. Portresini teslim eder. Parlak ve çapaları kopmuş Ellen, onun dilbilgisini düzeltir, Saroyan'dan alıntı yapar ve yavaş yavaş hayatının en mutlu ve en kötü gününü anlatır: otuz yıl önce Charleston'da erkek arkadaşı William vurularak öldürüldü, kendisi doğum sancısına girdi ve yetkililer onu yetersiz bularak yeni doğan kızı Willa Francesca'yı sonsuza dek elinden aldı. Boynunda bebeğin sarı saçından bir tutam saklayan bir madalyon taşır. Haftalar sonra Ellen bisikletiyle St. James kilisesine dalır; aziz yürekli matriark Ocie Van Blarcum onu sakinleştirir ve Theo onu gururla cemaatin arasına oturtur.

Theo ve Asher sonunda tanışır ve yakınlaşırlar. Asher'ın ışık dolu atölyesinde, portreler, nehir manzaraları ve üzerinde Seni çizen beni çizen ben yazan gizemli eski bir tablonun arasında hikâyelerini paylaşırlar. Asher, şefkatli ve melankolik annesini (Madrid'de eğitim görmüş bir sanatçı), materyalist kardeşi Pearce'dan uzaklaşmasını ve ustalığına rağmen kendi değerine dair kuşkularını anlatır. Theo, sanatta, çiftçilikte ya da ebeveynlikte tüm gerçek iyiliğin özünde sevgi gerektirdiğini savunur. Portrelerin onu neden bu kadar etkilediğini itiraf eder: Asher sadece yüzleri değil, her insandaki olasılığı resmeder. Yaşlı adam, genç Asher'ın ünlü sanatçılara yazdığı çerçeveli çocukluk mektubunu ve annesinin değer verdiği ama asla tam olarak açıklamadığı gizemli ağaç tablosunu inceler.

Kepenkleri kapatılmış Verbivore'da özel bir şişe brendinin eşliğinde Tony sonunda içini döker. Askere alınmış bir piyade olarak 1968'de Ben Suc köyünün yıkılışını anlatır; orada ona yumurta getiren küçük bir çocukla arkadaş olmuş ve ona uğur topu olan golf topunu vermişti. Gergin bir tahliye sırasında yoldaşları bağırarak uyardı; Tony döndü ve üzerine koşan bir figüre ateş etti — küçük elden bir golf topu yuvarlanırken aynı çocuğu öldürdü. Ayrıca bir siperde ev yapımı Komünyon paylaşan dindar arkadaşı Bobbo'yu hatırlar; Bobbo günler sonra öldü ve Tony'ye yıpranmış Yeni Ahit'ini bıraktı. Savaş, Tony'ye göre, her insanın içinde bir katil yaşadığını öğretti ve onu inançtan kurtardı.

Theo, Clarise adlı güzel bir genç kadının portresini vermeyi planlar, ancak onun yerine öfkeli erkek arkadaşı Cleave Torber mektubu sallayarak gelir ve yaşlı adamı kadını avlamakla suçlar. Oradan geçen Derrick, Torber'ı bilinen bir kabadayı olarak tanır ve araya girer. Torber sarılı portreyi kapar, kaldırıma fırlatır, camı kırar ve Clarise'in çizilmiş yüzünü çizmesiyle ezer, sonra fırtına gibi uzaklaşır. Normalde sakin olan Theo, bu saygısızlığa iki dilde öfkeyle patlar. Daha sonra bir mektup gelir: artık ilk adı Mia'yı kullanan kadın, istismarcı Torber'dan kaçtığını açıklar, Theo'dan harap olmuş portreyi yok etmesini rica eder ve iyiliğinin böyle bir vahşetle karşılaşması için özür diler.

Lamisha'yı sakat bırakan ve annesini öldüren sürücü Mateo Mendez, trafik cinayetiyle yargılanır. Mahkemede onu gören Kendrick, Mendez'in belgesiz bir Guatemalalı olduğunu ve Amerika'ya yasa dışı yollarla yalnızca kendi hasta kızının kanser tedavisi için çalışmak üzere döndüğünü öğrenir. Etkilenen Kendrick, savcı Derrick'e hoşgörü istediğini söyler ve büyükannesinin kuralını tekrarlar: merhametten yana hata yap. Ayrıca Derrick'le yüzleşir ve savcının bir zamanlar işlemediği bir suç için onu hapse attığını, yüzüne bir kez bile bakmadığını açıklar. Theo gizlice Mendez'e bir avukat tutar; Gidley ailesini bulup yerleştirir. Mendez suçunu kabul eder, yatılan süre kadar ceza alır ve kelepçeli ellerini şükranla eğerek karısı ve kızıyla buluşmak üzere serbest bırakılır.

Theo, Minnette, Derrick, Simone ve Basil'in yanı sıra Asher ve Brooke'un Şükran Günü yemeğine katılır. Pearce geç gelir, telefonuna yapışmış halde kızını görmezden gelir, gelecekteki damadının insani yardım çalışmasıyla alay eder ve merhum annesini yalnızca eşyaların değerini hiç anlamayan biri olarak hatırlar. Theo, annesinin gerçekten nasıl biri olduğunu sorarak onu nazikçe silahsızlandırır, gösterişin altındaki boşluğu açığa çıkarır, ta ki Pearce kırık bir cam yüzünden fırtına gibi çıkıp gidene kadar. Aralık'ta Theo Noel için New York'a gider ama Gidley aracılığıyla gönderilen hediyelerle varlığını sürdürür: Simone'a kaliteli bir yay, Lamisha'ya mavi ayakkabılar ve kitaplar, Ellen'ın el işi için marangozluk aletleri ve Tony'ye 1968 vintage bir porto şarabı ile imzalı bir Hemingway.

Baharda dönen Theo, Golden'daki birinci yıl dönümünü kutlar. Sezonun merkez parçası, Simone'un görkemli Bettye Salonu'ndaki yüksek lisans resitalidir; tüm Promenade ailesi E ve F sıralarında oturur. Theo küçük Lamisha'ya müzik notalarının serbest kalıp çatı kirişlerinde saklanacağına dair bir hikâye anlatır. Simone virtüöz bir performans sergiler, ardından bir bis parçası çalar — Theo için bestelediği orijinal bir fado; Basil gitarla ve Kendrick şarkı söyleyerek eşlik eder. Theo gözyaşlarına boğulur, sonra sahneye çıkarak Simone'un portresini sunar ve çellistin ebeveynlerinin onu izlemek için gizlice Seattle'dan geldiğini açıklar. Gece pasta ve neşeyle sona erer. Theo eve yürürken cenneti tattığını düşünür.

Aynı gece, uykusuz kalan Theo balkon kapılarını açar. Aşağıda çeşmede üç sarhoş genç adam Ellen'a sataşır, şapkasını kapar ve Asil İcat'ı suya fırlatmaya çalışır. Ellen çılgınca savaşır; saldırganlardan biri onu kanlar içinde döver. Çellosuyla eve yürüyen Simone, onun savunmasına koşar ve dövülür; eli bir çizmenin altında ezilir, sevgili çellosu banka çarpılarak parçalanır ve çeşmeye fırlatılır. Dehşete düşen Theo, durmalarını haykırarak çok alçak balkon korkuluğunun üzerinden iyice eğilir. Dengesini kaybeder ve üç kat aşağı kaldırıma düşer. Oradan geçen bir çift, büzülmüş bedenini bulur. Yardım aramak için kanlar içinde sendeleyen Simone, düşmüş dostunu keşfeder ve kederle yığılır.

Ponder cesedi teşhis eder ve herkesi bilgilendirmenin acı işine başlar. Sonra dünya basını sırrı açığa çıkarır: Theo, kızı ve karısı 1987'de ölen, münzevi, uluslararası üne sahip Portekizli-Amerikalı ressam ve koleksiyoncu Gamez Theophilus Zilavez, yani Zila'ymış. Golden, böyle bir adamın bir yıl boyunca aralarında sessizce yaşadığını öğrenince sarsılır. St. James'teki tıklım tıklım anma töreninde basın ön sıralardan uzaklaştırılır; portre alıcıları aile gibi oturur, Ellen bisikletinin yanında. Peder Lundy, Emmaus Yolu'nu vaaz eder ve onlara Theo'nun yanında yüreklerinin içlerinde yandığını hatırlatır. Profesör Gobelli hüzünlü bir Theo İçin Fado çalar. Bu arada Olivia Reese adında genç bir kadın, doğum annesini aramak için Ponder House'a gelir.

Ponder, Asher'a Theo'nun dairesinin anahtarını verir. Orada, bir şövalenin üzerinde Asher, Theo'nun kendisini resmeden portresini ve bir paket mektup bulur. Gerçek ortaya çıkar: onlarca yıl önce İspanya'da Theo, Biscopo adlı bir sahil kasabasında parlak bir sanat öğrencisini — Asher'ın annesini (Gammy) — sevmişti. Şöhret Theo'yu baştan çıkarınca, kadın sessizce ayrıldı, Golden'a döndü, haftalar içinde iyi bir adamla evlendi ve Theo'nun oğlunu doğurdu. Zarfın içindeki mektubu, asla iletişime geçmemesini yalvarıyor ve sözü olarak verdiği opal kolyeyi iade ediyordu. Theo'yu Golden'a çeken çocukluk mektubu, Asher'ın kendi mektubuydu. Theo iş için değil, oğlunun yanında olmak için gelmişti. İkinci bir tuval şöyle yazıyordu: Seni çizen beni çizen ben. Seni seviyorum.