Binding 13

Er verstrijken weken. Shannon went met verrassend gemak aan Tommen — geen scheldwoorden, geen doelwitten. Ze vermoedt dat Johnny verantwoordelijk is, maar kan het niet bevestigen. Ze begint hem tussen de lessen door te observeren, catalogiseert zijn bewegingen, en hoort via roddels dat hij iets had met Bella Wilkinson, een zesdejaars, in een puur fysieke regeling die nu voorbij is. Ondertussen brengt Johnny zijn avonden door met het googelen van oogkleurkaarten om de tint van Shannons ogen te identificeren — middernachtblauw, de beste match. Hij verbergt een chronische liesblessure voor zijn coaches bij de elite Irish Rugby Academy, na een operatie in december die niet geneest. Bella verliet hem voor zijn teamgenoot Cormac Ryan; hij voelt niets bij de breuk. Hij voelt alles bij Shannon. Het leeftijdsverschil — achttien in mei tegenover haar recente zestiende verjaardag — houdt hem wakker.

Tommen wint het School Boys Shield, waarbij Johnny de dramatische winnende try scoort in de laatste seconden. Daarna benadert hij Shannon op het veld voor het eerst sinds het contactverbod — ongemakkelijk, hoopvol, vragend hoe het met haar gaat. Een fotograaf onderbreekt hen; Johnny trekt Shannon tegen zich aan, hand stevig op haar heup, en ze stralen voor de camera. De foto verschijnt paginagroot in een landelijke krant. Die avond — dronken van het kindergeld — ziet Shannons vader de foto en ontploft. Hij slaat haar met de opgerolde krant, drukt haar bij haar keel tegen de koelkast en noemt haar een hoer. Joey arriveert net op tijd om in te grijpen. Shannon brengt de nacht door in het bed van haar broer terwijl Joey op de grond de wacht houdt en belooft dat hij haar meeneemt wanneer hij eindelijk uit dit huis ontsnapt.

Ronan McGarry wacht na school bij de meisjestoiletten, vertelt Shannon dat hij haar ondergoed zag die dag op het veld, en dringt erop aan dat ze met hem mee naar binnen gaat. Shannon bevriest — haar standaardreactie op confrontatie, aangescherpt door een leven vol mishandeling. Gibsie verschijnt, sleurt Ronan aan zijn nekvel naar buiten en sluit hem buiten het gebouw op. Johnny arriveert, hoort van Gibsie wat er is gebeurd, en geeft Ronan vijf seconden voorsprong voordat hij hem achternarent en een kopstoot geeft, waardoor zijn neus breekt. Shannon, trillend in de gang, is getuige van de nasleep. Later wacht Johnny buiten de toiletten tot ze tevoorschijn komt en biedt aan haar naar huis te rijden. Ze heeft haar bus gemist. Het alternatief is vijftien kilometer lopen in het donker. Ze accepteert.

Wat begint als een rit van vijftien minuten strekt zich uit tot twee uur geparkeerd op het schoolplein. Ze praten over alles — haar vijf broers, zijn eenzaamheid als enig kind, haar vaders GAA-obsessie, zijn jeugdangst voor Kipje Lik. Wanneer Shannon zijn constante dijwrijven opmerkt en zijn mank lopen benoemt, ontploft het gesprek. Johnny onthult per ongeluk zijn liesoperatie en het feit dat het niet geneest. De bekentenis maakt hem doodsbang — hij heeft een virtuele vreemde macht gegeven over zijn carrière bij de Academy. Hij snauwt, waarschuwt haar het aan niemand te vertellen, trekt haar betrouwbaarheid in twijfel. Shannon bijt terug dat hij in ontkenning leeft, een gevaarlijk spel speelt met zijn lichaam, dat zijn artsen hem nooit hadden vrijgegeven als ze het wisten. Ze stapt uit bij het verkeerde huis en loopt weg zonder om te kijken.

De volgende ochtend beent Shannon naar Johnny bij zijn kluisje en doet wat geen enkel meisje ooit heeft gedaan: ze geeft hem een uitweg. Ze vertelt hem dat ze weet dat hij opdracht kreeg afstand te houden, dat haar moeder geen problemen meer zal veroorzaken, en dat het haar spijt van de ruzie in de auto — niet omdat ze ongelijk had, maar omdat ze nu begrijpt wat er op het spel staat. Ze onthult dat ze hem online heeft opgezocht en de volle omvang heeft ontdekt van wie hij is: een Iers jeugdinternational, gecontracteerd door de Academy, op weg naar professioneel rugby. Ze belooft zijn blessure geheim te houden omdat ze angst begrijpt. Dan draait ze zich om en loopt weg. Johnny staat daar verslagen, kijkt haar na terwijl ze verdwijnt, en brengt de volgende week door met haar opzoeken in gangen waar ze nu weigert zijn blik te beantwoorden.

Op Shannons zestiende verjaardag rijdt Joey naar Johnny's uitgestrekte landgoed om een vergeten telefoon terug te brengen. Shannon weigert naar binnen te gaan, maar wordt besprongen door zijn twee golden retrievers en het huis in gesleurd. Johnny kookt voor haar. Ze vernietigt hem bij Grand Theft Auto met uit het hoofd geleerde cheatcodes, en hij is absurd verrukt over haar vaardigheid. Ze valt in slaap op zijn bank tegen zijn zij; hij dekt haar toe met zijn hoodie en streelt urenlang haar haar. Dan belt Joey: hun moeder heeft vrijdag een miskraam gehad, hun vader komt thuis. Shannon kruipt op Johnny's schoot en snikt terwijl hij haar wiegt. Joey arriveert en neemt haar mee. Johnny staat in de regen en kijkt de auto na, voelend hoe iets essentieels uit zijn borst wordt gerukt.

Johnny's moeder overvalt hen door Shannon naar het huis van de Kavanaghs te rijden in plaats van naar huis. Shannon doucht in Johnny's badkamer — alweer — en komt in een handdoek tevoorschijn om hem in boxershort aan te treffen na zijn eigen douche. Ze flitst hem per ongeluk. Op het bed, met zijn bejaarde labrador snurkend tussen hen in, wordt de spanning ondraaglijk. Shannon grijpt zijn nek en drukt haar lippen op de zijne. Johnny bevriest — ogen open, lichaam verstijfd, niet ademend. Ze raakt in paniek en sluit zichzelf dertig minuten op in zijn badkamer. Tijdens de rit naar huis legt hij uit dat hij over een paar maanden vertrekt, zich niet kan binden, haar niet wil kwetsen. Zij hoort alleen afwijzing. Hij houdt vol dat hij gek op haar is maar er niet naar kan handelen. Ze zegt hem te vergeten dat het ooit is gebeurd. Geen van beiden kan dat.

Shannon krijgt op school haar eerste echte menstruatie — op haar zestiende — en bloedt door haar grijze rok heen. Een zesdejaars meisje wijst het aan. Vernederd en dubbelgevouwen van de krampen staat ze in tranen wanneer Johnny haar vindt. Hij begeleidt haar naar de jongenskleedkamer, geeft haar ibuprofen uit zijn sporttas, en zit zwijgend naast haar op de bank tot de pijn afneemt. Hij rijdt haar naar huis. Later komt hij terug met haar vergeten schooltas en ze nodigt hem voor het eerst uit in het huis van de Lynches. In haar piepkleine slaapkamer geeft hij haar vier uur lang met geduldig precisie bijles in wiskunde. Ze gaat schrijlings op zijn schoot zitten in een knuffel-die-niet-alleen-een-knuffel-is. Het contact elektriseert hen beiden. Hij dwingt zichzelf te vertrekken en staat bij haar raam tot hij weer recht kan lopen.

Bella drijft Shannon in het nauw op het schooltoilet, stelt zich voor en doet een huiveringwekkende belofte: wat haar oude pesters ook deden, het zal aanvoelen als een wandelingetje vergeleken met wat Bella zal ontketenen als Shannon niet bij Johnny uit de buurt blijft. Tijdens de lunch schreeuwt Bella het woord slet door de hal. Johnny springt van zijn stoel, stormt door de ruimte en slaat Cormac Ryan in zijn gezicht — de logica zijnde dat hij Bella niet kan slaan, dus haar vriendje de vergelding absorbeert. Shannon vlucht het gebouw uit. Ze komt twee dagen niet terug, verlamd door de botsing van haar twee grootste angsten: opnieuw een doelwit worden, en de reden zijn dat Johnny zichzelf vernietigt. Ondertussen verspreidt Bella geruchten dat Shannon de reden is dat zij en Johnny uit elkaar gingen, en dat Shannon wel ongelooflijk goed in bed moet zijn om zijn hoofd te draaien.

Voor de play-offwedstrijd in Dublin wordt Shannon zonder waarschuwing op de teambus gezet. De enige vrije plek is naast Johnny. Gedurende drieënhalf uur spelen ze samen quizspelletjes — ze winnen twaalf paaseieren — en hij leert haar rugbyposities met haar roze pen met bolletje. Hij krabbelt een vriendschapscontract in haar schrift, compleet met aankruisvakjes, een aansprakelijkheidsclausule en zijn handtekening. Zij tekent. Dan brokkelen alle muren af. Ze vertelt hem over het pesten dat haar hele jeugd achtervolgde. Hij bekent zijn angst voor een naderende fitheidstest die zijn carrière kan beëindigen. Hij drukt zijn voorhoofd tegen het hare en fluistert dat zij het enige is dat hem afleidt van de pijn. Ze ontdekt een afspeellijst op zijn iPod met het label Songs for Shannon. Elk nummer is een liefdeslied.

Na Tommens overtuigende overwinning wacht Shannon meer dan een uur in de regen buiten de bezoekerskleedkamer. Binnen bloedt Johnny — de oude operatiewond opengereten door de noppen van een tegenstander, noodhechtingen aangebracht. Gibsie zegt haar naar binnen te gaan. Ze vindt Johnny alleen op een bank, trillend in zijn boxershort. Ze knielt tussen zijn benen, bekijkt zijn bloedende wond en drukt haar lippen op zijn dij. Hij grijpt haar haar en trekt haar gezicht naar het zijne. Dit keer, wanneer ze hem kust, kust hij terug — diep, hongerig, haar op zijn schoot trekkend met haar rok opgetrokken tot haar heupen. Coach Mulcahy komt binnen met twee ambulancebroeders en vindt hen verstrengeld. De school zal worden ingelicht. Shannons vader zal horen over het kleedkamerincident.

Johnny ondergaat een spoedoperatie. Artsen ontdekken een enorme verkleving die zijn zaadstreng blokkeert, een niet-gediagnosticeerde sportbreuk en een ernstige infectie. Onder morfine wordt hij spectaculair ongeremd — hij vertelt zijn vader dat zijn apparatuur werkt, verklaart dat hij van Shannon houdt, vraagt haar zijn kinderen te krijgen, noemt haar zijn vrouw. Zijn geschokte moeder kijkt machteloos toe. Shannon sluipt bij dageraad met Gibsie naar het ziekenhuis. Johnny weigert haar hand los te laten; zijn moeder geeft toe en laat hen alleen. Hij smeekt Shannon te zeggen dat ze van hem houdt. Dat doet ze — in de overtuiging dat hij het zich niet zal herinneren. Hij valt in slaap om haar heen gekruld. Ze buigt zich naar zijn oor en fluistert de ene waarheid die ze nooit hardop heeft uitgesproken: haar vader is degene die haar pijn doet. Hij hoort het niet. Hij is al onder zeil.

Johnny wordt helder wakker en is verslagen. Hij vraagt Shannon te vertrekken — niet uit wreedheid, maar omdat hij haar niet kan laten zien hoe hij breekt. Zijn vader brengt de waarheid: minimaal zes weken aan de kant, een kleine kans op de zomercampagne van de O20, maar het Academy-contract blijft staan. Johnny huilt op de schouder van zijn vader voor het eerst in jaren. Zijn vader vertelt hem dat zelfs als hij nooit meer speelt, hij nog steeds zijn beste beslissing is. Johnny vindt vastberadenheid. Hij herinnert zich dat Shannon iets fluisterde over haar vader toen hij in slaap viel, maar de morfine heeft de woorden gestolen. Het detail knaagt — er werd iets vitaals gezegd, iets dat ze hem toevertrouwde. Hij heeft haar telefoonnummer niet. Hij kan haar niet bereiken. Ze zit al in een bus terug richting gevaar.

Shannon loopt door de voordeur en haar vaders vuist arriveert eerder dan een begroeting. De school heeft gebeld over het kleedkamerincident. Hij sleurt haar aan haar haar, slaat haar gezicht tegen de keukentafel, stompt en schopt haar terwijl ze zich op de tegels oprolt. De elfjarige Tadhg werpt zich over het lichaam van zijn zus en schreeuwt. De negenjarige Ollie rent naar de buren. Joey stormt door de deur en slaat hun vader tegen de grond. Wanneer het geweld stopt, knielt hun moeder — niet naast haar bloedende dochter, maar naast haar man. Joey ziet dit. Hij stelt haar een ultimatum: zet deze man voorgoed buiten, of hij neemt de kinderen mee en geen van hen komt terug. Het boek eindigt op een keukenvloer besmeurd met bloed, een ultimatum dat in de lucht hangt, en een cliffhanger die de lezer weigert te laten ademen.