Nog niet helemaal dood

Op de plaats delict loopt brigadier Jack Finney — Billy's vader, al tientallen jaren hun buurman — met Jet door het bewijs. Bloedsporen onthullen twee slagen terwijl ze stond, een derde nadat ze op de grond viel. De aanvaller is rechtshandig, langer dan haar één meter zestig, en kwam binnen via een niet-afgesloten zijdeur zonder de deurbel-camera te activeren. Jet praat zich erin om haar teruggevonden Apple Watch te bekijken: haar hartslag piekte naar 158 om precies 22:46 uur en stortte daarna in — het exacte moment van de aanval. Daarna kwamen twee sms'jes binnen: haar moeder die klaagde over klapstoelen, en één woord van JJ om 22:58 — Sorry. Via Zoek mijn iPhone traceert Jet het laatste signaal van haar gestolen iPhone naar River Street, uitgeschakeld om 22:56. De moordenaar droeg haar telefoon de nacht in, en Jet weet nu precies waar die persoon stilhield.

Maandagochtend. Dianne roept een familieontbijt bijeen — een laatste hinderlaag. Wanneer Jet opnieuw het ziekenhuis weigert, smijt haar moeder twee uitvaartbrochures op tafel: kisten en urnen. Een bord spat kapot op de vloer. Jet pakt twee rugzakken, kust haar hond Reggie gedag en rijdt naar Billy's appartement boven de plaatselijke kroeg. Hij geeft haar zonder aarzelen zijn bed, steekt een kaars aan die Cedar Delight heet, en begint zich luid genoeg zorgen te maken voor hen allebei. In haar post vindt Jet een brief van een kredietmaatschappij: iemand heeft dertigduizend dollar op haar naam geleend, met haar truck als onderpand. De bankrekening is niet van haar. Billy wijst op de timing — dit in dezelfde week als haar moord kan geen toeval zijn. Jet is het ermee eens en brengt het rechtstreeks naar het politiebureau.

Jet en Billy bezoeken de tiener die de kermis heeft gefotografeerd en vinden wat ze nodig hebben: tussen zeshonderd foto's verschijnt JJ in zijn stijle rode pruik — en ook Andrew Smith, die een identieke draagt onder zijn dronken clownsmake-up. Beide komen overeen met het synthetische haar dat onder Jets bloed is gevonden. In de kroeg onthult Andrew zijn haat jegens de Masons: Dianne heeft zijn dochter Nina laten ontslaan, wat tot haar zelfmoord leidde; Luke kocht en sloopte Andrews ouderlijk huis voor een bouwproject. Andrew laat nog een onthulling vallen — Scott is van plan het bedrijf aan een buitenstaander te verkopen in plaats van het aan Luke na te laten. Het gesloopte huis staat aan North Street, precies waar Jets telefoon voor het laatst is getraceerd. Het onderzoek verschuift van één verdachte naar twee, van een verdwenen vriend naar een heel landschap van wrok.

De bouwplaats aan North Street is Lukes pronkproject — funderingen gegoten op de ochtend na Halloween. Jet beseft: als de moordenaar wist dat er beton kwam, was dit het perfecte graf voor bewijsmateriaal. Ze vordert een voorhamer van een doodsbange arbeider en begint te slaan. Billy pakt er nog een. Luke komt schreeuwend aangerend; de politie volgt. Maar Jets handen hebben al gevonden wat ertoe doet — een theedoek uit het huis van de Masons, gewikkeld om haar verbrijzelde iPhone en een Coleby-hamer met blond haar dat vastzit in de metalen kop. Dit is het ding dat haar heeft gedood, amper veertig centimeter lang. Rechercheur Ecker tempert de overwinning: het pruikenhaar kan via toevallig contact op de kermis op iedereen zijn overgegaan, wat betekent dat de moordenaar niet per se de pruik droeg. Jets kring van verdachten, even versmald, barst weer wijd open.

Woensdagochtend reageert Jets rechterarm niet meer. Ze staart ernaar, beveelt haar vingers te bewegen, en krijgt niets. In het ziekenhuis houdt Dr. Lee een nieuwe scan omhoog: een aneurysma van drieëntwintig millimeter dat tegen de arteria basilaris bolt, al lekkend. De verwijde pupil, het splijtende zicht, de gevoelloze wang — allemaal wegwijzers op dezelfde weg. De arm komt niet meer terug. Jet kan niet meer in haar truck rijden, niet meer schrijven met haar dominante hand, niet eens haar eigen jas dichtritsen. Billy doet haar knopen dicht en verschoont haar verbanden zonder te wachten tot ze erom vraagt. Die avond speelt hij gitaar in de kroeg en Jet ontdekt dat hij oprecht kan zingen — zijn eigen nummer onmiskenbaar over haar. Een paar gestolen minuten onder het barlicht, en vergeten dat ze stervende is voelt precies als leven.

JJ keert terug naar Woodstock nadat hij over Jets toestand heeft gehoord, en de politie arresteert hem onmiddellijk. Het bewijs stapelt zich op: het overeenkomende pruikenhaar, het Sorry-sms'je, zijn plotselinge vlucht, en de vernietigende ontdekking dat de lening van dertigduizend dollar op JJ's eigen rekening is gestort — identiteitsfraude om de medische schulden van zijn broer Henry te dekken. Rechercheur Ecker beschouwt het motief als bewezen. Maar Jet kan het niet accepteren. JJ heeft geen connectie met de Coleby-hamer, geen band met de bouwplaats aan North Street, geen manier om te weten dat het beton de volgende ochtend zou worden gestort. De politie zegt haar van haar resterende tijd te genieten. Ze vertelt Billy dat het onderzoek niet voorbij is. Ze gaat dit niet half doen — niet haar laatste ding, niet deze keer.

Deurbel-beelden van drie verschillende data tonen Sophia die het huis van de Masons binnengaat terwijl de familie weg is, elke keer iets langer dan een uur blijvend. Jet traceert het patroon naar het medicijnkastje: Scotts bloeddrukcapsules zijn opengemaakt en opnieuw gevuld met tafelzout — de slechtst mogelijke stof voor iemand met polycystische nierziekte. Maandenlang heeft Sophia de achteruitgang van haar schoonvader versneld, niet om hem te doden, beweert ze wanneer ze ermee geconfronteerd wordt, maar om zijn pensioen te forceren zodat Luke het kan overnemen. Diezelfde avond breken Jet en Billy in bij de kantoren van Mason Construction en ontdekken waarom Luke het bedrijf zo dringend nodig had: salarisfraude, niet-aangegeven werknemers, ontdoken belastingen. Henry Lims verwoestende bedrijfsongeval — een ingestort dak, geen dronken val — werd nooit gemeld omdat Henry officieel niet bestond in Lukes administratie.

De geur komt eerder dan de hitte — benzine, uitgegoten terwijl zij boven dossiers doorzochten. Vlammen verslinden het pakhuis in minuten. De vloer scheurt open onder hun voeten en slokt een bureau op in het inferno eronder. Billy beukt een trappenhuis-deur open met zijn schouder; de gang stort in tussen hen in. Hij ontsnapt en rent om het gebouw heen terwijl Jet, alleen in haar vaders kantoor met één werkende arm, een raam inslaat met een in marmer gevatte familiefoto en op een afdak rolt. Billy vangt haar op voordat ze van de rand tuimelt. Uren later, in de veiligheid van zijn appartement, breken haar verdedigingsmuren — niet vanwege de brand, maar omdat ze met één hand geen handdoek om zichzelf kan wikkelen. Ze huilt tegen Billy's borst en zegt wat ze de hele week heeft verborgen: ze wil niet dood.

Henry bevestigt het volledige plaatje: zwartwerk, het echte ongeluk, Lukes maandelijkse betalingen voor stilzwijgen. Maar hij voegt het stuk toe dat alles herschrijft — Luke was om 22:46 uur op halloweenavond in Henry's woonkamer, met zijn vuisten in de weer, de man aan het slaan die had gedreigd Scott de waarheid te vertellen. Luke vertrok om 22:56. Sophia's panische Bel me-sms om 22:52, Lukes vers gekorste knokkels, Henry's gekneusde ribben — alles verklaard. Luke en Henry verschaffen elkaar een alibi voor precies het tijdsvenster van de aanval. Twee verdachten die elkaar opheffen. De moordenaar blijft onbekend, en iemand heeft geprobeerd Jet levend te verbranden slechts uren eerder. Ze leent Henry's geregistreerde pistool en rijdt weg met Billy, het wapen in het dashboardkastje, haar resterende tijd gemeten in iets minder dan dagen.

Op de gemeentewebsite vindt Jet de opname die Gerry Clay noemde: een Zoom-vergadering van de dorpsraad van het voorgaande jaar, waarin iemand die zich verschool achter een kattenfilter en stemvervorming Dianne confronteerde over Mason Construction dat huizen stal — en vervolgens beweerde een geheim te kennen dat Emily kende voor haar dood. Door het raam achter de kat herkent Jet een huis aan River Street: dit was Nina Smith, Andrews dochter, filmend vanuit haar slaapkamer weken voor haar zelfmoord. Jet en Billy halen Nina's laptop op uit Andrews appartement en kraken haar Facebook. Emily's laatste berichten aan Nina, dagen voor de verdrinking: ze had haar ouders iets over Luke horen bespreken. Op Billy's zolder bevat het werkdagboek van zijn moeder uit 2008 vijf woorden op de dag dat Emily stierf, onderstreept, beverig: Hij was al nat. Ervoor.

Toen Jet Luke vertelde over het verwisselen van de pillen, beloofde Sophia wraak. Nu levert ze die rechtstreeks aan Billy: jaren geleden manipuleerde Jet Billy's moeder — hun wiskundelerares — om een cijfer te veranderen, waarbij ze Emily's dood gebruikte om de vrouw schuldgevoel aan te praten over het feit dat Jack die middag nooit naar de Mason-kinderen was komen kijken. Wat Jet ook zei, het bevestigde een angst die Beth Finney al met zich meedroeg, en diezelfde avond pakte ze een koffer en verdween voorgoed uit Billy's leven. Billy draait zich om en loopt weg zonder een woord. Jet kijkt hoe hij oplost in de verte, te wankel op haar bezwijkende benen om achter hem aan te gaan, de wereld splijtend en dubbelend in haar verslechterende zicht. Ze is de enige persoon kwijt die haar laatste dagen de moeite waard maakte — en ze weet dat ze het verdiend heeft.

Jet vindt Luke bij het verkoolde skelet van Mason Construction, richt Henry's pistool en vuurt in de grond bij zijn voeten. Luke valt op zijn knieën en de waarheid stroomt eruit: Emily pestte hem dat Scott niet zijn echte vader was, en de dertienjarige Luke verloor zijn zelfbeheersing en hield haar hoofd onder water in het zwembad totdat ze ophield met tegenspartelen. Zijn biologische vader — wiens naam hij nog steeds weigert te noemen — arriveerde, zag wat er was gebeurd, en ensceneerde de verdrinking als een ongeluk: haar in het afvoerrooster verstrikt, Luke naar de buren gestuurd om een alibi te creëren bij de Finneys. Deze man onthulde zich pas dagen geleden als Lukes vader, met de waarschuwing dat Jets onderzoek dichtbij kwam. Voordat ze vertrekt, stopt Jet een Tile-tracker uit Billy's gitaarkoffer in Lukes zak. Als hij de naam niet wil uitspreken, zullen zijn voeten het doen.

Billy luistert naar Jets voicemail vanuit de cel — een rauwe, onsamenhangende bekentenis dat ze haar hele leven heeft gewacht om te leven en het pas vond tijdens deze onmogelijke week met hem. Hij bevestigt haar alibi op het bureau en bevrijdt haar. Terug in zijn appartement, verzoend, opent Jet de kast voor ducttape en verstijft. Een Coleby zestigdelige gereedschapsset staat op de plank — een cadeau van Billy's vader — met een lege plek waar de hamer hoort. Ze beschuldigt Billy, bewijs op bewijs stapelend in panische uitbarstingen. Hij ontkent het, huilend. Midden in een zin komt de donderslag — pijn voorbij alle andere, overal tegelijk. Het aneurysma scheurt. Jet krijgt stuiptrekkingen, wordt stil. In Billy's armen fluistert ze dat hij het niet was. Ze weet het. Ze vraagt hem haar afscheidsbrieven te bezorgen. Ze sterft, vastgehouden door de enige persoon die ooit als thuis voelde.