De Hongerspelen

Tijdens drie dagen groepstraining volgen Katniss en Peeta Haymitch' strategie: bij elkaar blijven, vriendelijk overkomen, hun beste vaardigheden verbergen. Ze leert knopen leggen en camouflage terwijl ze de Beroepstributen uit de rijkere districten in de gaten houdt — met name Cato uit District 2, wiens omvang en wreedheid hem tot de dodelijkste concurrent maken. Bij de individuele beoordelingen voert elke tribuut iets op voor de Spelmakers. Tegen de tijd dat Katniss haar boogschietkunsten demonstreert, hebben de meeste Spelmakers hun aandacht verlegd naar een gebraden varken. Woedend dat ze wordt genegeerd terwijl haar leven op het spel staat, schiet ze een pijl door de appel in de bek van het varken en pindt die aan de muur. Ze loopt weg zonder toestemming, ervan overtuigd dat ze alles heeft verpest. Die avond verschijnen de scores: Peeta krijgt een acht. Katniss krijgt een elf — de hoogste. De Spelmakers waardeerden haar opstandigheid blijkbaar.

Katniss worstelt met de interviewcoaching — te vijandig voor charme, te trots voor nederigheid. Cinna zegt haar te spreken alsof ze een vriend toespreekt. Op het podium draait ze rond in een met juwelen bezette jurk die haar in vlammen hult, en iets komt los. Ze weet humor te brengen over de lamsstoofpot en spreekt ontroerend over Prim. Maar Peeta steelt de avond. Wanneer de presentator vraagt naar een speciaal meisje, bekent Peeta dat hij al verliefd is op Katniss sinds ze vijf waren — en dat ze met hem naar de Spelen is gekomen. Het publiek barst los. Backstage duwt Katniss Peeta tegen een vaas, woedend dat hij haar zwak heeft laten lijken. Haymitch grijpt in: Peeta heeft haar begeerlijk gemaakt voor elke kijker in Panem. Met tegenzin begrijpt Katniss het — de stervenskruisende geliefden van District 12 zullen sponsors aantrekken die geen van beiden alleen had kunnen verdienen.

Zestig seconden op metalen platen rondom een gouden Hoorn des Overvloeds die overloopt van wapens en voorraden. Katniss ziet een zilveren boog in de stapel en maakt zich klaar om te sprinten — maar vangt Peeta's blik op die nee schudt. Ze aarzelt, mist haar kans, en grijpt in plaats daarvan een oranje rugzak en een stuk plastic voordat een jongen naast haar wordt neergestoken. Een Beroepstribuut gooit een mes naar haar hoofd; Katniss blokkeert het met de rugzak en sprint naar het bos. Achter haar verandert de Hoorn des Overvloeds in een slachtpartij. Tegen de middag klinken elf kanonschoten. Alleen en zonder water dringt Katniss dieper het bos in, haar schaarse voorraden rantsoenend — crackers, gedroogd vlees, een lege waterfles. Die nacht worden de doden aan de hemel getoond. Peeta is er niet bij. De Beroepstributen evenmin.

Bijna dood van de uitdroging vindt Katniss pas water nadat ze beseft dat Haymitch' weigering om iets te sturen een signaal was: ze is dichtbij. Een door de Spelmakers gecreëerd vuur drijft tributen samen en verbrandt haar kuit. Ze vlucht een boom in waar de Beroepsgroep — inclusief Peeta — haar beneden insluit. Te licht voor hen om haar te volgen, ontdekt ze iets boven zich: een jabberjakkernest, genetisch gemanipuleerde wespen waarvan de steken hallucinaties en de dood veroorzaken. De kleine Rue, de twaalfjarige uit District 11, wijst het aan vanuit een naburige boom. Bij dageraad zaagt Katniss de tak door. Het nest stort naar beneden. Twee Beroepsmeisjes sterven schreeuwend. Katniss pakt de boog van een gestoken lijk, maar het gif overmant haar. Door opzwellende hallucinaties registreert ze dat Peeta haar wegduwt en schreeuwt dat ze moet rennen terwijl Cato achter hem aan stormt.

Katniss wordt dagen later wakker met de boog en sluit een verbond met Rue, verbonden door gedeelde honger en de hardheid van hun thuisdistricten. Samen bedenken ze een plan: Rue zal afleiding-kampvuren aansteken om de Beroeps weg te lokken terwijl Katniss hun opgeslagen voedsel vernietigt. Bij het verkennen van het Beroepskamp beseft Katniss dat de voorraadpiramide beschermd wordt door opnieuw geactiveerde landmijnen — aangelegd door een tribuut uit District 3 die de Beroeps in dienst hebben gedwongen. Ze ziet hoe Vossensnuit, het sluwe meisje uit District 5, door het mijnenveld danst en handenvol steelt. Katniss vindt haar eigen oplossing: drie pijlen om een hangende zak appels open te scheuren. Het fruit tuimelt op de mijnen. De explosie vernietigt elke krat en bak. De klap slingert Katniss achteruit en vernietigt permanent het gehoor in haar linkeroor.

Wanneer Rue niet terugkeert naar hun ontmoetingspunt, volgt Katniss de spotgaaisignalen die Rue haar leerde — vier noten die betekenen dat ze veilig is. Het laatste geluid dat ze hoort is een schreeuw. Ze stormt door de bomen en vindt Rue verstrikt in een net, een speer in haar buik. Katniss doodt de aanvaller met één pijl en laat zich dan naast Rue vallen, wetend dat de wond dodelijk is. Rue vraagt haar te zingen. Katniss perst een slaapliedje uit haar thuisstreek eruit, een berglied over een weide waar madeliefjes je beschermen tegen kwaad. Wanneer het kanon klinkt, verzamelt Katniss armen vol wilde bloemen — violet, geel, wit — en vlecht ze rond Rues lichaam, de wond bedekkend, haar gezicht omkransend, het Capitool dwingend uit te zenden wat ze hebben aangericht. Die nacht brengt een zilveren parachute brood, gestuurd vanuit Rues eigen District 11.

Een trompet kondigt het ongekende aan: beide tributen uit hetzelfde district kunnen tot winnaar worden uitgeroepen als zij de laatste twee zijn die overblijven. Voordat ze zichzelf kan tegenhouden, roept Katniss Peeta's naam de duisternis in. De regelwijziging bestaat, beseft ze, omdat het publiek geïnvesteerd is in hun liefdesverhaal. Ze volgt hem stroomafwaarts, bloedige vegen op rotsen volgend, totdat zijn stem opstijgt uit ogenschijnlijk lege grond. Zijn camouflage is verbijsterend — modder, bladeren en rivierklei over zijn lichaam geschilderd als een levend canvas. Onder het kunstwerk is zijn toestand nijpend: Cato's zwaard heeft zijn dij tot op het bot opengelegd, infectie heeft zich verspreid, en rode strepen van bloedvergiftiging kruipen langs zijn been omhoog. Katniss reinigt zijn wond en biedt hem onderdak in een grot, wetend dat hij zal sterven zonder medicijnen die ze zich niet kan veroorloven.

In hun grot bij de beek verzorgt Katniss Peeta's etterende wond met gekauwde bladeren en brandwondenzalf terwijl zijn koorts stijgt. Hij herinnert haar eraan dat ze zogenaamd smoorverliefd zijn en stelt voor dat ze hem kust wanneer ze maar wil. Ze drukt haar lippen op de zijne — deels om zijn gepraat over sterven te stoppen, deels omdat het onvermijdelijk lijkt. Minuten later bezorgt een zilveren parachute hete bouillon. De boodschap van Haymitch is onmiskenbaar: romantiek staat gelijk aan sponsorcadeaus. Katniss besteedt een uur aan het overhalen van Peeta om te drinken, dreigingen afwisselend met kussen. Er ontstaat een vreemde handel — elk teder gebaar beloond met voedsel of medicijnen van toekijkende sponsors. Wat begon als pure strategie begint te vervagen, en Katniss kan optreden niet langer volledig scheiden van iets dat oprecht tussen hen groeit.

De Spelmakers kondigen een feestmaal aan — elke districtsrugzak bevat iets dat wanhopig nodig is. Katniss weet dat Peeta's medicijn erin zit. Hij verbiedt haar te gaan en dreigt haar op zijn verwoeste been te volgen. Ze giet Haymitch' cadeau van slaapmiddelsiroop in gepureerde bessen en ziet Peeta's ogen groot worden van verraad terwijl hij het bewustzijn verliest. Bij dageraad sprint ze naar de Hoorn des Overvloeds, grist het kleine oranje pakje mee, maar Clove uit District 2 tackelt haar, drukt haar tegen de grond met een mes en pest haar over Rues dood. De verkeerde woorden binnen gehoorsafstand van de verkeerde tribuut. Thresh, Rues massieve districtspartner, slingert Clove weg en doodt haar met een steen. Hij spaart Katniss — nu staan ze quitte, vanwege het kleine meisje. Ze kruipt terug naar de grot en injecteert Peeta met het medicijn voordat ze het bewustzijn verliest.

Genezen en samen jagend ontdekt Katniss dat Peeta komisch luidruchtig is in het bos — elke twijg kraakt, elke vogel vlucht. Thresh' gezicht is aan de hemel verschenen; Cato heeft hem vermoedelijk gedood. Ze stuurt Peeta eropuit om te verzamelen terwijl zij jaagt. Hij komt terug met bessen van de beek, en Katniss herkent ze aanvankelijk niet. Dan weerklinkt de stem van haar vader in haar geheugen: nachtslok — dodelijk voordat het je maag bereikt. Een kanon klinkt. Het hovercraft tilt het lichaam op van Vossensnuit, het sluwe roodharige meisje uit District 5, dat hen had geschaduwd en van Peeta's oogst had gestolen. Katniss bewaart de overgebleven bessen in een leren buidel. Drie tributen blijven over: Katniss en Peeta tegen Cato. De Spelmakers laten elke waterbron in de arena opdrogen en drijven hen naar het meer voor een laatste confrontatie.

Cato stormt in volle sprint uit de bomen — niet op hen af, maar ergens voor op de vlucht. Enorme wolfachtige mutaties stromen uit het bos, rennend op hun achterpoten, elk met de gelaatstrekken van een dode tribuut. Katniss herkent Glimmers blonde vacht, Rues donkere pels. Alle drie de overlevenden klauteren op de gouden Hoorn des Overvloeds. Bovenop de hoorn grijpt Cato Peeta in een hoofdklem en gebruikt hem als schild — schiet op mij en hij valt ook. Patstelling, totdat Peeta een bloederige X op Cato's blootliggende hand tekent. Katniss schiet. Cato schreeuwt en laat Peeta los, tuimelend naar de mutaties beneden. Beschermd door het kogelvrije vest uit zijn feestmaalrugzak lijdt hij de hele nacht terwijl de mutaties hem verscheuren. Bij dageraad schiet Katniss haar laatste pijl door zijn schedel — geen wraak, maar genade.

De trompetten kondigen een laatste herziening aan: de tweewinnaarregel is ingetrokken. Slechts één kan overleven. Peeta laat zijn mes in het meer vallen en zegt Katniss dat ze hem moet neerschieten. Ze weigert. Hij begint zijn tourniquet los te wikkelen, bereid dood te bloeden zodat zij naar huis kan. Katniss grijpt naar de leren buidel. Ze giet nachtslokbessen in Peeta's handpalm en vult haar eigen hand. Ze staan rug aan rug, handen omhoog voor elke camera in Panem. Ze tellen tot drie en brengen de bessen naar hun mond — gokkend dat de Spelmakers zich geen Spelen zonder winnaar kunnen veroorloven. De gok houdt stand. Trompetten schallen, en een paniekerige stem roept hen beiden uit tot winnaars van de Vierenzeventigste Hongerspelen. Katniss spuugt de bessen uit. Ze klampen zich aan elkaar vast op de met bloed bevlekte grond.

Voor het overwinningsinterview neemt Haymitch Katniss apart: het Capitool ziet de bessenstunt als rebellie, niet als romantiek. Haar enige verdediging is zo wanhopig verliefd te lijken dat ze niet helder kon denken. Cinna kleedt haar als een jong, onschuldig meisje — geen moordenaar. Ze speelt haar rol, beantwoordt de vragen van Caesar Flickerman met trillende oprechtheid, en de voorstelling houdt stand. Maar in de trein naar huis zegt Haymitch dat ze het moeten volhouden totdat de camera's weg zijn. Peeta wordt stil. Hij vraagt hoeveel van wat er tussen hen gebeurde echt was. Katniss geeft toe dat ze het niet weet. Zijn gezicht sluit als een deur. Wanneer District 12 door de ramen verschijnt, biedt hij voor de laatste keer zijn hand aan — voor het publiek, zegt hij. Ze pakt hem aan, met angst voor het moment dat ze zal moeten loslaten.