Kükürt Taşı

Saeris, Fisher'ın komadaki üvey kız kardeşi Everlayne'i ziyaret eder ve uyuyan kadına usulca konuşur. Everlayne'in küpelerindeki cıvaya dokunduğunda metal sıvılaşır — ve gözleri süt beyazı olarak aniden açılır. Ortaya çıkan ses Fisher'ın annesi Edina'ya aittir; yüzyıllardır ölümün bu tarafına tutunmaktadır. Edina, Saeris'e bir kütüphanede yıldızların arasına gizlenmiş, üzerinde kelebek olan mavi bir kitap bulmasını söyler. Kitap çürümeyi nasıl durduracağını açıklayacaktır. Fisher'a söylememesini emreder. Sonra Saeris'in runları tutuşur — kabarcıklar yükselir, et yanar, ellerinden duman kıvrılır. Bir Simyacı runlarını mühürlemeli, diye inler Edina, yoksa içlerinden akan büyü kullanıcıyı parçalayacaktır. Fisher geldiğinde Saeris'i ölü annesinin adını haykırırken bulur.

Cahlish'teki akşam yemeğinden sonra Fisher, Saeris'i yatak odası kapısına yaslar ve itiraf eder: onunla evlenmek istiyor ama yapamıyor. Bir Peri düğünü gerçek isimlerin değişimini gerektirir — mümkün olan en kutsal bağlılık — ve Fisher'a hiçbir zaman kendi ismi verilmemiştir. Annesi, ismin verileceği on dördüncü doğum gününden önce ölmüştür. İsim olmadan tören kök salamaz. Saeris güler ve ona bir düğüne ihtiyacı olmadığını söyler. Tanrı Bağları her ritüelden üstündür. Sonra ilk kez söyler: onu seviyor. Fisher onu içeri taşır ve haftalardır aralarında için için yanan gerilim sonunda kırılır. Yakınlıkları çiğ ve aşkındır — doruk anında gölgeleri bedeninden fışkırır, ikisini de parıldayan karanlıkla saran ipeksi kanatlar oluşturur.

Zilvaren'de hain bir kasa kırıcı, Fisher ve Carrion'u mühürlü bir çan kulesine çeker; iblis Joshin yüzyıllardır karanlıkta milyonlarca akrep biçiminde beklemektedir. Zehir bedenlerinden akar, ölmüş sevdiklerinin halüsinasyonlarını tetikler — Fisher annesinin onu azarladığını görür; Carrion adını koymadığı hayaletlere katlanır. Fisher büyüyle mühürlenmiş duvarları çıplak yumruklarıyla parçalar, kemiklerini çatlatır, ta ki güneş ışığı içeri dolup iblisin bedenini kül edene dek. Bir pazarlık dayatır: iblisin hayatı karşılığında kendi hayatları, artı panzehir için zehir ve bir sır. Sır soğuk bir bıçak gibi iner — bir kraliçeyi öldürmek için Fisher tüm yerlerin en karanlığına gitmeli ve bir akrep tanrısından çok daha kötü bir şeyle anlaşma yapmalıdır. Hayatta kalan tek akrebi tahta bir kutuda saklar.

Ammontraíeth'in kütüphanesinde bir vampir Saeris'e atılır, boğazına hamle eder. Saeris, Fisher'ın gümüş hançeriyle karşılık verir ve runları kontrolsüzce parladığında, bir enerji patlaması kütüphane duvarında altı metrelik bir delik açar. Lorreth gelir ve saldırganı tanır: Lupo Proelia'dan kayıp kardeşleri Foley. Ajun'da iradesi dışında vampir yapılan Foley, Malcolm tarafından dışlanmıştır — köpek dişleri sökülüp altın kaplama dişlerle değiştirilmiştir. Neredeyse bin yıldır fare ve kuşlarla hayatta kalmış, arkadaşlarının onu terk ettiğine inanmıştır. Gerçek daha derinden keser: Zovena gönderdikleri her mektubu ele geçirmiştir. Foley, yüzyıllarca süren takıntılı okumalarına ve dedesinin öğretilerine dayanarak Saeris'in Simyacı mirasını anlamasına yardım etmeyi kabul eder. Ama önce uyumasında ısrar eder. Dinlenmeden gücü kontrol edilemez kalacaktır.

Saeris uykuya dalar ve hiç gitmediği karlı bir vadide uyanır. Fisher oradadır, üstü çıplak, Cahlish sınırlarının kenarındaki bir kulübenin önünde odun kırmaktadır. Onun bir halüsinasyon olduğunu varsayar — sonra Saeris ona dokunur ve bu rüya âleminin paylaşıldığını fark ederler. Son karşılaşmalarından kalan ısırık izleri uyluğunda gerçektir. Pişirdiği yahninin dokusu ve sıcaklığı vardır. Ateşin başında sevişirken bu bir fantezi değildir — Fisher'ın çan kulesindeki dövüşten kırılan eli, rüyada onun kanını içtikten sonra bir gecede iyileşir. Tanrı Bağlarının yeni bir boyutunu keşfetmişlerdir: herhangi bir mesafeden buluşma, birbirlerini fiziksel olarak etkileme ve diyarlar arasındayken bile huzur anları bulma yeteneği. Onyx da belirir, haftalardır Fisher'ın rüyalarını ziyaret etmektedir.

Fisher ve Carrion, Hayden'ı İkinci Mahalle sokaklarında bulur, ancak Saeris'in erkek kardeşi Fisher'a bıçak fırlatır — Madra'nın propagandası onu bu Peri savaşçısının kız kardeşini öldürdüğüne ikna etmiştir. Carrion onu sakinleştirir. Bir temizlik gününde muhafızlar onları köşeye sıkıştırdığında — genç kızlar zorla kısırlaştırma için sıraya dizilmiştir — Fisher'ın öfkesi patlar. Düzinelerce askeri katleder, sonra gölgelerini tüm şehre yayarak Zilvaren'i eşi görülmemiş bir karanlığa gömer. Tünellerden kaçarak Saeris'in eski ustası Elroy'un demirhanesine ulaşırlar; Elroy nesiller boyu süren bir sırrı açığa çıkarır: metal işçileri yüzyıllardır dükkânının altında cıva arıtmaktadır. Yeraltında devasa gizli bir havuz beklemektedir — eve dönüş yolları. Carrion, onu koruyan Swift kadınlarının sonuncusu Gracia'nın yasını çölde cenaze ateşinin başında tutar.

Ammontraíeth'in kütüphanesinde, kâğıttan katlanmış ve yüzyıllardır çatı kirişlerinde yuvalanan küçük büyülü kuşlar — kâğıt yıldız gözlemcileri — dönen bir girdap halinde Saeris'e saldırır. Biri yanağını keserek kanını test eder. Sonra tüm takımyıldız çöker. Kuşlar havada açılır ve zarif el yazısıyla kaplı sararmış sayfalar olarak süzülür. Kendilerini bir kitap halinde düzenlerler: lacivert kapak, önünde gümüş bir kelebek damgası. Edina'nın günlüğü. İçindeki bir not şöyle der: oğlumu sevdiğin için teşekkürler. Saeris, Edina'nın gizli tutma emrine rağmen kitabı Fisher ile paylaşır — ve testi geçer. Edina'nın Fisher'a gizli notu bunu doğrular: dominolar sırayla devrilmelidir. Her kayıt, ilerideki kesin bir ana karşılık gelir. Ölü kâhin, gelinine yaklaşan kaosun içinden geçecek bir harita bırakmıştır.

Belikon'un kâhyası Orious, null kılıçları taşıyan muhafızlarla birlikte cıvadan geçerek gelir — Saeris'in elementel büyüsüne direnen tuhaf alaşım silahlar. Saeris beş askerle aynı anda savaşır, Lorreth'in ona çalıştırdığı dövüş formları sonunda içgüdü olarak akar. Bunaldığında çaresizlik içinde Ammontraíeth cıva havuzuna dalar. Duyarlı metal onu sınar, layık olup olmadığını bilmek ister. En değerli olanı feda edip etmeyeceğini sorduğunda, Fisher'dan vazgeçmeyi reddeder. Cıva bu cevabı kabul eder ve ilk rününü mühürler. Dönüşmüş olarak çıkan Saeris, Alchimeran kalkanını — iç içe geçmiş simgelerin parlayan bir mührünü — yansıtır ve kalan muhafızları mezarın öbür ucuna fırlatan bir enerji darbesi patlatır. Sonra Solace'ı iki eliyle tutar ve tanrı kılıcını ikiye böler. İkiz kılıçlar kendilerine isim verir: Erromar, yani Merhamet, ve Selanir, yani Onur.

Yıllık Evenlight Balosu'nda Taladaius, kutlama kılığına bürünmüş bir darbe sahneye koyar. Saeris ile bağını alenen koparır — Saeris sarayın önünde onun kanını kusar — sonra gecenin gerçek amacını açığa çıkarır. Kanla karıştırılmış şarap, Iseabail'in cadı büyüsüyle zehirlenmiştir; büyü Tal'ın göğsüne gizlice çizilen mühürler aracılığıyla kanalize edilmiştir. Soylu kanlar salonun her yerinde çöker, siyah kan kusarlar. Panzehir şişeleri sunulur: iç ve yeniden Peri ol, ya da reddet ve sonsuza dek öl. Çoğu güçlerini teslim etmektense ölümü seçer. Saeris, Foley'i yeni bir Gece Yarısı Lordu olarak atar. Tal kendisi de devasa bir doz yutar, sarayını sonsuzluğa takip etmeyi amaçlar — ama Foley ilacı zorla boğazından aşağı döker. Tal'ın göğsündeki cadı işareti patlar, neredeyse cehenneme bir portal açar. Saeris, Hazrax'ın armağan ettiği bir rünü kullanarak büyüyü hepsini yutmadan önce parçalar.

Enfekte bir besleyici Cahlish'in avlu duvarını tırmanır ve sadık ateş perisi Archer'ı yakalar. Yaratık Archer'ın boğazını parçaladığında, kükürt taşı — peri yaşamını sürdüren erimiş element — besleyicinin bedenine sıçrar. Siyah damarlar derinin altında şişer, yarılır ve kül olur. Çürüme temasla yok olur. Saeris ve Carrion yaralı periyi içeri taşır, soğuyan bedeninde kendi ellerini yakarlar. Keşif muazzamdır: kükürt taşı tedavidir. Ama her damla kükürt taşı bir periyi yaşatır ve vebayı yenmek için yeterli miktarı toplamak Yvelia'daki her ateş perisini öldürür. Lorreth başka bir kaynak olduğunu açıklar — ama Fisher yüzü bembeyaz kesilmiş halde bunu tartışmayı reddeder. Plan mevcuttur, şeklini bilen herkesi dehşete düşürür ve varış noktası Fisher'ın bir daha asla ziyaret etmemeyi umduğu bir yerdir.

Çürüme Cahlish'e ulaşır. Fisher devasa bir gölge kapısı açar ve on beş bin savaşçıyı kıyı kasabası Inishtar'a tahliye eder. Ateş perileri yeraltı ateşlerini terk etmeyi reddeder, kükürt taşlarının onları koruyacağına güvenirler. Birer birer arkadaşlar geçer — Te Léna komadaki Everlayne'i taşıyarak, Taladaius zar zor ayakta, Carrion üç kata sarınmış halde. Fisher en son girer, Onyx'u göğsüne bastırarak. Öbür taraftan çıkmaz. Gölge kapısı arkasından kapanır. Inishtar'da enfekte besleyiciler çoktan saldırmıştır. Saeris, Erromar ve Selanir alev alev parlarken kıyımın içinden savaşarak ölüler ve ölmekte olanlar arasında Fisher'ı arar. Hayden bayılır. Lorreth, kılıcından Angel's Breath kıvılcımları saçarak savaşır. Ren hâlâ kayıptır. Eşini bulduğundan beri ilk kez Saeris tamamen yalnızdır.

Saeris rüya âlemine girer ve Fisher'ı Cahlish'in çürüyen kalıntılarında katatonik halde bulur — bulanık gözler, mosmor dudaklar, zar zor nefes alıyor. Hazrax, fiziksel bedenini Söğüt Ormanı'na taşır; Belikon, Fisher'ı acıyla beslenen bozulmuş bir dryad ağacının içine hapsetmiştir, ağaç onu yavaşça canlı odunla kaplamaktadır. Saeris null kılıçları kullanan muhafızların arasından savaşarak geçer ve Alchimeran kalkanını perili ormanın üzerine yansıtır. Haftalarca önce cebine koyduğu ölü bir yıldız gözlemcisi, Edina'nın günlüğünden kayıp bir sayfaya dönüşerek açılır; üzerinde Fisher'ın gerçek adı yazılıdır: Khydan Graystar Finvarra. Adı ormanın dört bir yanına haykırır, ayağa kalkmasını emreder — ve onun büyüsü hapishaneyi içeriden yok eder. Belikon adı silah olarak kullandığında, Saeris kırma rününü etkinleştirir ve gücünü kalıcı olarak koparır. Fisher Nimerelle'i kralın içinden geçirir ve başını alır. Belikon'un karanlık büyüsü, başının kesilmesinin bile onu kalıcı olarak öldürmeyeceği anlamına gelir.

Belikon'un kâhyası null kılıçla Saeris'e hamle eder, ama Onyx gölgelerden fırlayarak adamın yüzüne yapışır — tilki günlerdir Söğüt Ormanı'nda dolaşıyor, Fisher'ın hapishane ağacını tırmalıyordu. Saeris kâhyayı öldürür, ama kılıç Onyx'un bedenini sıyırır. Onu kucağına aldığında yara ölümcüldür. Fisher yas tutarken onu tutar, sonra bir Peri inancını anlatır: hayvanlar, korumak için tek bir ruhu seçen, öbür dünyadan yükselmiş varlıklardır. Hazrax, Onyx'un ruhunun henüz ayrılmadığını doğrular. Saeris büyüsünün her zerresini kırma rününe döker, yakıcı bir kalp atışı süresince ölümün kendisini geri alır — tilkiyi bedenine geri çekip yarayı iyileştirmeye yetecek kadar. Rün kalıcı olarak parçalanır. Bir tanrının armağanının bedeli, küçük beyaz bir tilkiye harcanmıştır. Tekrar ödeyecek olsa yine öderdi.

Fisher'ın çocukken lanetli bir havuza girip neredeyse aklını yitirdiği dağ kalesi Ajun Göğü'nde Ren beklemektedir. Yemin işareti tarafından buraya çağrılmıştır — diyarlar arasındaki kapıyı korumak için bir şövalyenin çağrısı. O kapı yeniden açılmıştır ve koruma büyüleri çökmektedir. Fisher, ateş perilerinin dışında tek doğal kükürt taşı kaynağını açıklar: Diaxis, ölümlülerin cehennem dediği diyar. Birlikte kara havuzdan geçerler ve karşılarında Arissan belirir — Fisher'ın bin yıl önce Ajun'da yavrularını öldürdüğü yetmiş fitlik bir ejderha. Kükürt taşı püskürtür ve onları oğullarının önüne sürükler — Fisher'ınkiyle aynı gölge büyüsünü kullanan iki yarı tanrı erkek. Bir ölümlünün böyle bir güce nasıl hükmettiğini sorduklarında, Fisher kimsenin bilmediği şeyi açığa çıkarır: Diaxis'in efendisi, ejderhaların kralı Styx, onun babasıdır. Bir oğlun takas hakkını talep ederek huzura çıkmak ister.