Altın

Yedinci Krallık'ın çökmekte olan Cauval Kalesi'nde Malina — Highbell'in eski kraliçesi — kanıyla farkında olmadan onarılmasına yardım ettiği köprünün perileri tarafından hapsedilmiştir. Buz büyüsü, avuçlarındaki mavimsi kesiklerden boşuna fışkırır. Dommik adlı bir suikastçı gölgelerden belirir — kocası Midas'ın onu öldürmesi için tuttuğu aynı adam. Büyüsü gölge ve ışığı büker, görünmeden her yerde belirmesini sağlar. Sözleşmesini tamamlamak yerine Malina'ya doğru nedenlerle kaçmak istediğini kanıtlamasını dayatır. Malina başlangıçta başarısız olur — hak iddia eden talepleri onun en kötü şüphelerini doğrular. Bu arada Annwyn Kralı Carrick, Orealı aşağılığını göstermek için onu taş bir masanın altında ezer. Malina yüzüne karşı meydan okur ama kulede kilitli kalır, pencereden krallığına doğru yürüyen peri ordularını izler.

Slade, Auren'e zarar veren herkesi hedef alarak Orea'yı sistematik biçimde alt üst eder. Derfort Limanı'nda, Gazabı Judd ile birlikte Auren'in çocukken sömürüldüğü suç sokaklarını çürütür. İkinci Krallık'ta Kraliçe Isolte'yi, Auren'e uyguladığı aynı aşağılayıcı Arınma ritüelinden geçmeye zorlar, ardından her iki hükümdarı da çürüyen Conflux sahnesinin altına diri diri gömer. Beşinci Krallık'ın tüm çiğ damlası arzını — bir zamanlar Auren'i uyuşturmak için kullanılan ilacı — yok eder. Bir korsan koyuna baskın yapar, liderlerini öldürür, köleleştirilmiş binicileri kurtarır ve Auren'in atını çalan bir kaptanı avlar. Her intikam eylemi öfkesini besler ama hiçbir şeyi iyileştirmez. Kalbi kelimenin tam anlamıyla çürümektedir — siyah damarlar göğsünde örümcek ağı gibi yayılır, organ derinin altından görünür biçimde şişer — ve dünyayı yırtıp açma gücü inatla boş kalır.

Taş Kılıçlar, gökten düşen altın yabancıyı arayarak Geisel'i basar. Thursil'i sokağa sürükleyip boğazına bıçak dayadıklarında, Auren'in altını onu kurtarmak için patlar. Kraliyet muhafızlarıyla erimiş metal kırbaçları ve ezici altın kürelerle savaşır, ama çürüme aşılanmış gücü tüm kasabayı yutmakla tehdit eder. Güvenilen bir arabacı, gizlice bir hain olarak Nenet'i karnından bıçaklar. Auren, ciğerlerini sıvı altınla doldurarak onu öldürür, ardından her muhafız kaldırım taşlarının üzerinde yaldızlanana kadar Taş Kılıç komutanıyla savaşır. Neredeyse kontrolü kaybeder — çürümüş altın ayrım gözetmeden yayılır — ama onu itaat etmeye zorlar. Nenet, Auren'in kollarında ölür, Turley adını dinle ve hatırla diye fısıldar. Auren sokağı anısına yaldızlar ve isyancı Vulmin'in lideri Wick'e katılır.

Dommik, Malina'yı gölge sıçrayışıyla Cauval Kalesi'nden çıkarır ve birlikte donmuş çorak arazileri geçerler, yürüyen peri ordusunun önünde kalırlar. Günlerce süren isteksiz yolculuk patlayıcı bir çekim yaratır — boynunu kavrar, neredeyse öper, onu şaşkın ve öfkeli bırakan arzuyla kışkırtır. Sonra bir Orealı kenar köyüne ulaşırlar ve her sakinin katledildiğini görürler. Cesetler, kıyafetlerinin yanında çamaşır iplerine asılmıştır, kan buz sarkıtlarına dönmüştür. Ölüler arasındaki hamile bir kadın, Malina'nın içinde bir şeyi kırar. Dommik'le birlikte her cesedi indirip yerleşimi yakarlar. Malina, suikastçının zaten bildiği şeyi yüksek sesle itiraf eder: buna o olanak sağladı. Kanı köprüyü açtı. Hırsı onu peri manipülasyonuna kolay av yaptı. Yanılmıştı ve şimdi insanlar onun yüzünden ölmüştü.

Vulmin'le haftalarca süren yolculuk — ve büyü gücüne sahip bir peri isyancı olan Emonie ile kurulan yeni bir dostluk — Auren'i, beş yaşındayken anne babasının öldüğü harap şehir Bryol'a getirir. Burası kömür ve moloz çölüdür, iskelet binaların sıralandığı uzun bir sokak. Çocukluk evi, ailesini yutan yangının izlerini hâlâ duvarlarında taşıyan kararmış bir kömür yığınıdır. Vulmin, kutsal sokakta yanına diz çöker, kırık kanatlı kuş simgelerini küllerin arasına bırakır. Auren avucunu toprağa bastırır ve harabelerden som altın bir ağaç büyütür — gövdesi parıldayan, siyah damarlı yaprakları güneş ışığını yakalayan, kökleri kendi köklerinin koparıldığı yere derinlere inen bir ağaç. Herhangi bir yıkık duvardan daha yüksek durur. Yüz isyancı etrafında ayağa kalkar ve yanan şehirde farklı türden bir ateş tutuşur.

Malina ve Dommik, Highbell'e vardıklarında Kraliçe Kaila'yı kale balkonundan hüküm sürerken bulurlar; Midas'ın yas tutan nişanlısı olarak tahtı sahiplenmiştir. Malina avluya dalıp tüm kalabalığa peri tehdidini duyurur. Gülerler. Kaila, ustaca çekiciliğiyle alayı büyütür, Malina'ya deli muamelesi yapar. Özel olarak Kaila, onu kalenin tepesindeki yaldızlı kafese — Midas'ın Auren'i tuttuğu aynı hapishaneye — ses büyüsüyle Midas'ın sesini taklit ederek yem olarak çeker. Başka bir kadının acı çektiği yere kilitlenmenin ironisi Malina'dan kaçmaz. Dommik birkaç saat içinde kilidi açıp onu kurtarır. Askerler ve vatandaşlar dinlemeyi reddedince Malina, onu tanımlayan kararı verir: halkı korumasını istese de istemese de Highbell'i tek başına, tuğla tuğla, buz buz savunacaktır.

Fırtınalı bir gece boyunca Malina köprü girişinde diz çöker ve kanayan avuçlarından buz döker. Her tuğla, asla iyileşmeyecek yarıklardan yoğunlaşır; bir ayak kalınlığında, buzla buğulanmış. Dommik onları sıra sıra üst üste dizer, ta ki yirmi fitlik bir duvar boşluğu kapatana ve üstü sivri takviyelerle taçlanana kadar. Köprüyü katı buzla kayganlaştırır, karşı tarafa barikatlar diker ve şehrin en savunmasız sokaklarına engeller inşa eder. Sabaha kadar insanlar onu lanetlemek için toplanır — onları içeri hapsetmekle suçlar, durmasını talep ederler. Duvarı yıkmalarını engellemek için bir buz tabakası oluşturur. Şehir meydanını denediğinde, Pitching Pines'a kaçmaları için yalvardığında, sırtlarını dönerler. Muhafızlar ona geri dönüp ölü olmaya devam etmesini söyler.

Emonie, Auren'in altın görünümünü sıradan gri ten ve siyah saça dönüştürür ve grup, bir kurtarma görevi için Brennur adlı yaşlı bir perinin yarattığı peri halkası portalıyla Riffalt Şehri'ne gider. Hizmetçi kız kılığına giren Auren ve Emonie, Lord Cull'ın malikânesine sızar. Auren, çökmekte olan ikinci bir konağa erişim sağlamak için lazımlıkları ovalar. İçeride, tek bir odaya kilitlenmiş elli Orealı bulur — hepsi ağır kış kürkleri giymiş, bazıları ölmüş. Çürüme aşılanmış büyüsü, garip demir kaplı bir taş duvarın yanında çılgına döner; damarları, sanki ötesindeki bir şey tarafından çekiliyormuş gibi tuğlaların arasından uzanır. Köylülerin kıyafetlerini tanıdığında, çatlamış zeminde çalkanan kırık bir yırtık gördüğünde ve Slade gibi yürüyen tek gözlü bir peri fark ettiğinde gerçek patlar: bu soylu Slade'in babasıdır ve bu mahkûmlar Slade'in insanlarıdır.

Kaila, köprüde saray kurabilmek için muhafızlarına Malina'nın buz duvarını sökmelerini emreder; çalınan tuğlaların üzerine oturur, vatandaşlar hediyeler getirir. Sonra peri ordusu dağın tepesinde belirir. Doğaüstü mor şimşekler kalabalığın üzerine çarpar, düzinelerce kişiyi öldürür. Yer sarsılır ve yarılır. Kaila perilerin yürüyüşünü görür ve arkasına bakmadan kereste kanadıyla kaçar, muhafızları kalan binekler için birbirleriyle kavga eder. Malina duvarı onarmak için koşar ama ateş püskürten bir peri adım adım, kavurucu adımlarla duvarı eritir; alevleri onun inşa ettiği her şeyi dakikalar içinde yok eder. Dommik ateş perisini boğazına bir bıçakla öldürür ama ordu gedikten içeri akar. Bir peri Malina'yı bayıltır. Saatler sonra uyandığında Highbell kan, kül ve yanmış taştan ibaret bir harabe olmuştur.

Dommik, Malina'yı gölgeler arasından harap şehrin içinden taşır, çatı manzaralarından kıyımı gösterir — her sokakta cesetler, altı yangın, peri askerleri çoktan Beşinci Krallık'a doğru yürümektedir. Malina çaresizliğe kapılır ve onu öldürmesi için, tutulduğu işi bitirmesi için bağırır. Dommik reddeder, boğazını kavrar ve onu sahiplenir. Kederleri ve öfkeleri bir ara sokak duvarında tutuşur — önce o diz çöker, sonra onu tuğlalara bastırır, ikisi de çaresizliğe teslim olmak yerine canlı hissetmeyi seçer. Ardından Pitching Pines ormanında ayak izlerini takip ederler ve birkaç düzine hayatta kalan bulurlar — Malina'nın kaçma talimatını duyan insanlar. Kana bulanmış bir kadın, Dommik'in savaş sırasında kurtardığı küçük kızı tutarak minnetle dizlerinin üzerine çöker. Soğuk Kraliçe, daha önce hiç hak etmediği sözleri nihayet duyar: kraliçemiz geldi.

Auren, mahkûmları — Drollard köylülerini ve Slade'in dilsiz annesi Elore'yi — kurtarmak için Cull'la savaşır. Cull, Kırıcı büyüsüyle parmağını şıklatarak Auren'in ön kolunu kırar, kemikleri birbirine ezer. Auren, onu neredeyse boğan çürümüş altın kırbaçlarla karşılık verir ama Cull her seferinde dikkatini dağıtmak için başka bir kemiğini kırar. Kargaşa sırasında Wick, Auren'e yönelen bir bıçağın önüne atlar ve yarılan kolundan dökülen kan altın parıldar — kırmızı değil. Doğrulama gürültünün içinden çarpar: Wick bir Turley'dir. Her Turley altın bir şeyle doğar ve onunki damarlarında akmaktadır. Vulmin, Auren Cull'u elindeki her şeyle tutarken köylüleri Brennur'un peri halkasından tahliye eder; Elore'yi portala ulaştırmayı başarır, ardından büyüsü sönüp tükenir.

Dördüncü Krallık'ta Osrik, haftalardır Rissa'nın başucunda oturmuş, aşağıdaki zindanda Manu'nun kaderini onunkine bağlamıştır — Rissa kanadığında onu bıçaklar, yiyemediğinde onu aç bırakır. Şimdi Rissa'nın enfeksiyonu ölümcül hale gelmiştir. Şifacı Hojat, Osrik'in titreyen eline bir merhamet şişesi koyar. Camı dudaklarına bastırır, acısına son vermeye hazırdır, tam o sırada kapı açılır. Slade'in kereste kanadı Argo'yla gelen İkinci Krallık'tan bir çocuk şifacı olan Wynn, ölmekte olan kadının yanına diz çöker ve yarasına parlayan mavi toz serper. Enfekte olmuş et kapanmaya başlar. Kabuklanmış delik kendi kendine mühürlenir. Şişe Osrik'in parmaklarından kayar ve yerde paramparça olur. Rissa'nın fırtınalı mavi gözleri haftalardır ilk kez titreyerek açıldığında, bir ordunun kaptanı — hiç ağlamayan bir adam — onu bulanıklığın ardından zar zor görebilir.

Slade'in kaptanlarından Lu, kanlı ve sarsılmış halde yıkıcı haberlerle Brackhill'e düşer: periler, restore edilen Lemuria köprüsünden istila etmiştir ve Highbell katliama uğramıştır. Kaila kardeşini talep ederek gelir ama Slade onu neredeyse öldürdükten sonra bir anlaşmaya zorlar — ordusu onunkiyle birlikte savaşacak ya da hem o hem Manu ölecektir. Ticaret müzakereleri için zaten orada bulunan Birinci Krallık Kralı Thold da askerlerini taahhüt eder. Dört krallık çaresiz bir ittifakla birleşir. Ama Slade'in odağı tek bir parlak noktaya daralmıştır: köprü açıktır. Periler Orea'ya geçebiliyorsa, o da Annwyn'e geçebilir. Ranhold'u savunmaya yardım etmeyi kabul eder çünkü Yedinci Krallık'a giden yol üzerindedir. Kardeşi Ryatt, Orea'yı kurtarma şansı için yalvarmıştı. Bu o şanstır — ve sonrasında hiçbir şey onu ona ulaşmaktan alıkoyamayacaktır.

Brennur'un peri halkası onları güvenliğe değil, Lydia'daki Kral Carrick'in kalesine ulaştırır. Kurtarılan her Orealı köylü boğazlarında bıçaklarla diz çökmüştür ve Cull, Kırıcı büyüsüyle peşlerinden gelmiştir. Carrick infaz emri verir. Etrafında Orealılar ölürken ve Cull kırık kemiklerini ezerken, Auren'in içinde emsalsiz bir şey tutuşur. Göğsünde yaşayan Slade'in çürüme tohumu şişer ve kendi gücüyle kaynaşır. Altın ışık ve siyah gölge, iç içe geçmiş akıntılar halinde bedeninden fışkırır — auraları dünyalar arasındaki uçurumun ötesinde birleşir, sanki Slade ona uzanıyor ve o da karşılık veriyormuş gibi. Cull, Päyur bağını tanır — çoğu perinin efsane saydığı kadar nadir bir kader çifti. Ama bu keşif kurtuluş getirmez — yalnızca Annwyn'in en güçlü iki adamından daha tehlikeli bir ilgi.

Carrick, ordusunun köprünün ötesinde Orealıları çoktan katlettığini duyurur — Malina'nın onarılmasına yardım ettiği o köprü. Her yüzdeki dehşeti zevkle seyreder, sonra bir peri kadına işaret verir. Eller Auren'in kulaklarına kapanır ve bir şey kulak kanallarından içeri girer, tıklayan, çiğneyen bir hisle beynine tünel açar. Zihninde bir şey bulur ve yapışır. Savaşma gücü bedeninden çekilir. Sonra korku. Sonra adı, amacı, sevdiği adamın yüzü. Wick çığlık atar. Emonie çığlık atar. Auren kendini büyük bir mesafeden izler, ne yapması gerektiğini ya da kime ulaşması gerektiğini hatırlayamaz. Bir yabancı gülümser ve uzun sürmeyeceğini söyler. Auren'in hissettiği son şey, var olan her şeyinin — çekilip gitmesidir. Ve gitmesidir. Ve gitmesidir.