Zehir Kızı

Nişan kutlamaları, isyancıların Carrenwell Konağı'nda bir patlayıcı patlatmasıyla şiddete dönüşür. Henry, patlama öncesinde Harlow'u yere atar — sıradan bir adam için fazla hızlı bir refleks. Cam parçaları balo salonunu paramparça eder. Harlow'un ağabeyi ve şehir muhafızları kaptanı Kellan, karısını korurken karnından bıçak yarası alır. Henry onu iyileştirir ve Harlow'un gerçekten güvendiği tek Carrenwell kardeşinden isteksiz bir minnettarlık kazanır. Başka bir kanatta, Henry'nin annesi Evangeline kütüphane zemininde kan kaybetmektedir; Kellan, manipülasyon büyüsünü kullanarak acısını hafifletir. Kaos, isyancıların büyülü tuzaklar kullandığını ve Havenwood'ların şehirde savunmasız olduğunu ortaya koyar. Henry'nin babası hareket takvimini öne çeker: şafakta Dağ Sığınağı'na doğru yola çıkacaklardır. Harlow kalan saatlerini son bir Zehir Dilber işi yaparak ve Henry'nin en yakın arkadaşları Bryce ve Carter'la viski içerek geçirir.

Harlow şehir kapılarından geçer ve ağlar — kederden değil, otuz yıl sonra ilk kez özgür hava solumanın bunaltıcı rahatlamasından. Henry, Kurutulmuş Orman'dan dört nala geçerken onu at üstünde dengede tutar, ama bir sürüyü haber veren kızıl kan sisi çöktüğünde orman düşmanca dönüşür. Atlarından düşen Harlow, gözleri kapalıyken yaratıkları algılayabildiğini keşfeder: auraları büyü spektrumunda kara boşluklardır. Henry'nin yanında savaşır, hançerini gri tenli kafataslarına saplarken Henry, onları küle çeviren kuyu suyu kaplı bir kılıçla yaratıkları biçer — Lunameade'in hiç düşünmediği bir silah. Kaleye kanlı ve savaş bağıyla bağlanmış olarak ulaşırlar; Dağ Sığınağı'nın duvarındaki devasa yara izi, ters giden her şeyin anıtı gibi üzerlerinde yükselmektedir.

Günlerdir süren dayanılmaz bir ağrı nöbetinin ardından Henry, Harlow'u Havenwood Konağı'nın altındaki Dağ Kuyusu'na — şehrin Kan Kuyusu'ndan daha eski kutsal bir kaynağa — götürür. Birlikte yıkanırlar ve savunmasızlık giysilerden fazlasını soyar. Henry, acımasız yaralarla çaprazlanmış göğsünü gösterir, sonra kökenlerini anlatır: on yıl önce Kurutulmuşların saldırısında öldü. Annesi Evangeline, İlahi Asher'ın diriliş büyüsüyle kutsanmış olarak ruhunu geri çağırdı. Ardından ebeveynleri onu sistematik olarak akla gelebilecek her yöntemle öldürdü — bıçak, zehir, boğulma, ezilmiş kafatası — böylece Evangeline onu her birine karşı bağışık olarak diriltebilsin. Harlow sonunda öpücüğünün neden işe yaramadığını anlar. Aynı şekilde asla iki kez ölemez. Sudan çıktığında Henry, bel altındaki ayrıntılı yıldız şeklindeki dağlamayı görür. Harlow açıklamayı reddeder ve Henry'nin ani öfkesi onu tedirgin eder.

Üç bölümlük tören mum ışığında açılır. Harlow koridorda tek bir alev taşıyarak yürür, İlahi Stellaria'nın karanlık ve geri kazanım sözlerini okur. Komünyon sırasında — zoraki yakınlığın on örtülü dakikası — Rafe Mattingly'nin Aidia'yı dövdüğü için istismarcıları öldürdüğünü itiraf eder ve Henry kalenin hayatta kalma stratejisinden parçalar sunar. Zifaf için kırk maskeli tanık, başlıktaki büyülü altın mührün ölçtüğü otantik hazzı talep eden sunuyu izler. Henry yıkıcı bir titizlikle iş görür. Harlow'un doruk noktası bedenini kasıp kavurduğunda, mühür sadece altın rengi parlamakla kalmaz — çatlar ve kırılır; ritüelin yüzyıllık tarihinde emsali görülmemiş bir olay. Yastığındaki kırık parçaya bakar, bu anlaşmanın tehlikeli ölçüde gerçek bir şeye dönüştüğünü bilir ve Henry'nin aksini düşünmesini ister.

Harlow'un hizmetçisi masum bir şekilde, düğün hediyesi olan güvenli odanın belirli birini dışarıda tutmadığını — kan içen Dönmüşleri dışarıda tuttuğunu ifşa eder. Henry onlardan biridir. Harlow hançerini kaburgalarının arasına gömer ve ritüelistik bir kovalamaca gecesinde beyazlar içinde av alanlarına kaçar. Henry onu dakikalar içinde yakalar, bir ağaca yapıştırır ve güvenlik kelimelerini söylemesi için tek bir şans verir. Söylemez. Ardından gelen ilkeldir — Harlow doruk noktasına ulaşırken Henry dişlerini boynuna geçirir, ormandaki gölgelerin tanıklığında bir sahiplenme ritüeliyle bağlanırlar. Zehri, kanında onu arzulatacak bir arzu akımı gönderir. Sonrasında, pelerinine sarılmış halde cevap ister. Henry açıklar: Ölümsüzler beslenir ama kendilerini kaybetmezler. Normalde.

Bir hikâye anlatma barında kılık değiştirmiş olan Harlow, Ölümsüzler hakkında bir hikâye duyar — rızayla kan yudumlayan yakışıklı varlıklar, akılsız Kurutulmuşlara hiç benzemeyen. Sarhoş bir muhafız, kalenin Üretici adı verilen evrimleşmiş bir yaratığı — konuşabilen ve kaçırılmış kadınlarla çoğalabilen birini — tuttuğunu ifşa eder. Tutuklu hücrelerini araştırdığında, Henry'nin siyasi rakibi Stefan Laurence iki arkadaşıyla pusu kurar ve onu aşağıdaki yaratığa doğru korkuluğun üzerinden sallandırır. Hatırlayamadığı şiddetli bir karartma anında Harlow, bir adamın boğazını bıçakla yırtar. Koruması Gaven gelir ve Üretici'yi kutsal ateşle yok eder — ödünç aldığı Vardek büyüsünü Henry'ye ifşa eder. Henry'nin arkadaşı Carter, manipülasyon büyüsüyle Stefan'ın hafızasını yeniden yazar ve Havenwood'ları suçlamadan korumak için Harlow'u baştan çıkarıcı olarak çerçeveler.

Henry, Gaven'ı sahte bahanelerle tutuklu hücrelerine çeker ve bıçaklar — ama Gaven tüm İlahi lütuflara bağışıktır, yani Henry'nin şifa büyüsü yarayı onaramaz. Gaven, Dağ Sığınağı'nda kan kaybederken yıkıcı gerçekleri aktarır: Harrick Carrenwell, sur savunması üzerindeki tekelini korumak için kutsal ateşle kutsanmış her çocuğu öldürmüştür. Aile kuyusu iyileştirmeyi durdurmuştur. Henry'den Harlow'a onu sevdiğini ve altı ay önce olanlar için özür dilediğini söylemesini yalvarır. Henry ölümü Stefan'a yükler. Philip Havenwood'un kutsal ateşiyle yakılan cenaze ateşinde Harlow, bir askerin metanetiyle yas tutar — sessizce yanlış adama intikam yemini eder. Kocasının ömür boyu koruyucusunu öldürdüğünü ya da Gaven'ın son itirafının kendisinden bile sakladığı bir sırra işaret ettiğini bilmez.

Üç günlük Kara Yıldız Festivali için Lunameade'e dönen Harlow bir borç tahsil eder. Henry'nin yüksek büyücü ailelerin önünde Acı gecesinde ayağa kalkıp Rafe Mattingly'yi, Polm manipülasyon büyüsünü kullanarak Dağ Sığınağı'nı yıkan Kurutulmuş sürüsünü yönlendirmekle suçlamasını talep eder — her ikisi de asıl suçun kendi babasına ait olduğundan şüphelense de. Henry şiddetle direnir: yalan Holly'nin anısına saygısızlıktır. Harlow itirazlarını cerrahi bir hassasiyetle söker, intikama dahil olmakla intikama adanmak arasındaki çizgiyi çizer. İntikamın onuru yoktur, der — sadece neye katlanacağın ve neye katlanmayacağın vardır. Törende Henry, gerçek kederi silaha dönüştürülmüş uydurma bir suçlamayla kalabalığı etkiler. Sabaha kadar, Rafe'in Dağ Sığınağı'nın düşüşünü planladığı söylentisi Lunameade'in her mahallesine yayılmıştır.

Henry, Harlow'u bedeninin hatırladığı ama zihninin hatırlamadığı nedenlerle kaçındığı gül bahçesine götürür. Kavrayıştan önce dehşet onu kaplar. Sonra beyaz mermeri okur: Aidia Rose Carrenwell. Altı aylık fısıltılı hal hatır sormaları, iç çamaşırı hakkında takılmalar ve ağrı nöbetleri sırasında saçlarını okşayan parmaklar halüsinasyona dönüşür. Aidia, Rafe Mattingly'nin manipülasyon büyüsünü kullanarak her iki kız kardeşi biri diğerini itene kadar balkon korkuluğunda durmaya zorladığı günden beri ölüdür. Anı yıkıcı bir netlikle geri döner: Aidia'nın Harlow'a yapmasını söylerken şiddetli sevgiyle dolu gözleri. Düşüş. Sonra Rafe'in Harlow'u da orada durmaya zorlaması — ve kendi düşüşü, yalnızca ağaç dallarının inişini yavaşlatması sayesinde hayatta kalması. Zihni, en çok sevdiği insanı öldürdüğü dayanılmaz gerçekten kendini korumak için parçalanmıştır.

Harlow, ebeveynlerinin çorbasına felç edici Stellarium Çiçekleri ve İlahi büyüyü geçici olarak bastıran Polm'un Eseri'ni katar. Yemek masasında onlarla yüzleşir: Aidia hakkında, Koy'daki çocukluk dayakları hakkında, Rafe'in şiddetine suç ortaklıkları hakkında. Annesi bilgisizlik numarası yapar. Babası onu nankör ilan eder. Kellan geldiğinde — kasıtlı olarak davet edilmiştir — Harlow ona bir kamçı uzatır ve ebeveynlerini kendi elleriyle birbirlerini kamçılamaya, sonra büyüleriyle birbirlerini yakmaya zorlamasını ister. Kellan yapar. Son olarak Harlow, babasının yüzünü zehir kaplı avuçlarıyla kavrar ve yoğunlaştırılmış Asher'ın İlahisi'ni içine akıtır. Annesini de aynı şekilde öldürür. Tünel anahtarı babasının boynunda parıldar — sonunda ulaşılabilir, ama artık işe yaramaz. Onunla kurtarmayı planladığı kız kardeş çoktan gitmiştir.

En mahrem gecelerinin — seyircisiz ve gündemsiz, kederle yoğrulmuş şefkatli bir birlikteliğin — ertesi sabahı, Harlow, Henry'nin mor aurasına dolanmış yanık turuncu teller fark eder. Polm'un rengi. Manipülasyon büyüsü. Henry çift kutsanmıştır ve tanıştıklarından beri bunu şifacının moru ardına gizlemiştir. İki kez kullandığını itiraf eder: bir kez ağrı nöbeti sırasında onu yatıştırmak için, bir kez de Aidia'nın ölümünü hatırladığında sakinleştirmek için. İyi niyetli ve kötü niyetli kullanım arasındaki ayrım neredeyse hiç kayda geçmez. Yara, hayatındaki diğer tüm ihanetlerle aynıdır — karanlığını anlayan bir adam, bu anlayışı bir araç olarak kullanmıştır. Harlow tek bir kelime söyler: Yıldızlar. Güvenlik kelimeleri. Henry tereddüt etmeden kenara çekilir ve Harlow kaçar. Ondan korktuğu için değil, otuz yıl boyunca inşa ettiği savunmaların büyüyle aşılmış olabileceği, kazanılmamış olabileceği için.

Kara Yıldız Festivali'ni kapatan Şafak töreninde Kellan Carrenwell kürsüye çıkar ve kimsenin beklemediğini duyurur: o, şehir muhafızlarının yıllardır aradığı isyancı lider Rochelli'dir. Kendi ailesinin iktidar yapısı içinden direniş örgütlediğini itiraf eder — babasının öldüreceği kutsal ateşle kutsanmış çocukları saklayarak ve öfkeli sunularıyla kuyuyu zehirleyip Kurutulmuşların evrimini besleyen kan haraçlarını ortadan kaldırmak için çalışarak. Haraçların kaldırıldığını duyurur. Kuyu suyu savunma amaçlı dağıtılacaktır. Saklanan çocuklar öne çıkar, ellerinden kutsal ateş parlayarak surları korumaya hazırdır. Kalan kardeşleri destek olarak kale kapısı sancaklarını kaldırır. On yıllarca sömürüden bitkin düşmüş kalabalık, temkinli bir umudu seçer. Henry konuşmayı izler ve gözlerini kırpar — on yıl sonra ilk kez dünyanın tüm renklerini görür.

Henry, Kuzey Burç'ta saatlerce Rafe'i metodik olarak dövmüş, iyileştirmiş ve baştan başlamıştır — belediye başkanının her iki kız kardeşe verdiği her yarayı yeniden yaratarak. Harlow geldiğinde Rafe kırılmış ve inlemektedir. Bu vahşeti istemesini bekliyordu ama sadece bitmesini istemektedir. Henry, Rafe'i Harlow ve Aidia'yı durdurduğu türden bir korkuluğa tırmanmaya zorlar — ve yüzüstü atlamasını emreder. Ardından Henry, Harlow'un avucuna soğuk metal bir nesne bastırır: kutsal ateş üreten bir çakmak. Hiç deneyimlemediği tek ölüm yöntemi. Harlow bunu ona kullansaydı, annesinin diriltebileceği hiçbir şey kalmazdı. Af dilememektedir. Ona kendisini kalıcı olarak yok etme gücünü veriyor ki bir daha asla tuzağa düşmediğini bilsin.

Bea'nın kendisi ve Aidia için hazır tuttuğu dairede yalnız kalan Harlow, çalıntı şarap içer ve kız kardeşinin hayalini son bir kez çağırır. Halüsinasyon ona koşmayı bırakmasını söyler — Henry'yi sevmenin kendini kaybetmek anlamına gelmediğini, güvenliği hak etmenin zayıflık olmadığını. Harlow Bea'yı ziyaret eder; Bea, Zehir Dilber ağının güçlendirdiği kadınlar aracılığıyla devam edeceğine söz verir. Ertesi sabah, tutulma kalktığında ve güneş ışığı Lunameade sokaklarını doldurduğunda, Harlow meydanda bekleyen Henry'yi bulur. Ona Dağ Sığınağı'na dönmesini ister — bir casus ya da piyon olarak değil, karısı olarak. Harlow kabul eder, tek bir koşulla: önce onu yakalaması gerekir. Kalabalığın arasında koşmaya başlar ve bu kez gülmektedir. Koşmak öğrendiği ilk hayatta kalma becerisiydi. Yakalanmayı seçmek sonuncusu.