Więź, która płonie

Po powrocie do Bloodwing na drugi rok Blake zapełnia pokój wspólny Drakharrow otwarcie karmionymi niewolnikami i szydzi z nieobecnego smoka Medry. Publicznie wyklucza Florence ze stołu Drakharrow, doprowadzając ją do łez. Kage wstaje od stołu Avari i zaprasza Medrę i jej przyjaciół, by usiedli z nim — cichy sprzeciw wobec autorytetu Blake'a, który odbija się echem po całej szkole. Na osobności Kage ostrzega Medrę, że przebudzenie Nyxarisa osłabia magię posłuszeństwa, którą wysoko urodzeni kontrolują osoby ze skazą; zbuntowani uczniowie już ją konfrontowali. Viktor wyznacza profesor Hassan do prowadzenia prywatnego kursu jeźdźca z nadchodzącą oceną. Gdy Nyxaris niespodziewanie pojawia się na sesji treningowej, Blake zauważa coś niepokojącego — delikatne łuski migoczące na jego przedramieniu, znikające, zanim ktokolwiek inny je dostrzeże.

Gdy Hassan wychodzi z sali podczas sesji, Medra przeszukuje jej biurko i znajduje akta dotyczące Nyxarisa, ujawniające jego przeszłość jako egzekutora — smoka wysyłanego do karania zbuntowanych jeźdźców i nieposłusznych smoków z niszczycielską skutecznością. Co gorsza, znajduje osobistą ocenę Hassan dotyczącą kompatybilności Medry do wiązania dusz — starożytnego rytuału, w którym wysoko urodzony łączy swoją duszę z ciałem jeźdźca, by przejąć bezpośrednią kontrolę nad smokiem. Świadomość jeźdźca zostaje zniszczona lub nadpisana. Medra zanosi swoje odkrycie Rodriguezowi, który jest zaniepokojony, ale nie do końca zaskoczony. Nakazuje jej, by nigdy nie wiązała się z Nyxarisem — raz związani, zarówno jeździec, jak i smok stają się podatni na opętanie. Bez więzi rytuał nie zadziała. Medra uświadamia sobie, że jest starannie przygotowywana na unicestwienie.

Przychodząc wcześniej na cotygodniowe karmienie, Medra zastaje niezamknięte drzwi Blake'a i jego samego świeżo po kąpieli, oddającego się przyjemności — jęczącego jej imię. Patrzy. Dotyka siebie. On ją przyłapuje. To, co następuje, to zaciekły, pełen walki seks, którego żadne z nich nie planowało, ale oboje pragnęli — Blake karmi się z jej gardła, będąc w niej. Jednoczesne ugryzienie i intymność unicestwiają ból, który zawsze kojarzyła z karmieniem — doświadczenie jest transformujące, elektryzujące. Potem Blake zakłada, że wszystko się między nimi zmieniło. Medra natychmiast go poprawia, oświadczając, że to niczego nie zmienia. Wychodzi w jego szlafroku, wpada na Regan i jej świtę na korytarzu i słownie miażdży wszystkie trzy, przypominając ich upokarzające porażki. Sama w wannie, zmywając jego zapach ze skóry, konfrontuje się z trudniejszą prawdą: nienawidzenie Blake'a Drakharrowa właśnie stało się nieskończenie bardziej skomplikowane.

Lecąc nocą nad górami, Medra mówi Nyxarisowi, co zawierały akta — że służył jako egzekutor, wysyłany przeciwko smokom i jeźdźcom, którzy nie byli posłuszni. Jego ryk rozpaczy wstrząsa niebem. Wspomnienia napływają nieproszone: ogień, krew, krzyki jego własnych braci. Pamięta, że walczył przeciwko ich buntowi, zamiast się do niego przyłączyć. Pyta, czy teraz się go boi. Przyznaje się do niepewności, ale potwierdza swoją obietnicę znalezienia odpowiedzi. W rzadkim momencie pozbawiony sardonicznej zbroi Nyxaris wyznaje, że bycie ostatnim ze swojego gatunku może nie stanowić życia wartego przeżycia. Mimo zniszczenia zgadza się pomóc Medrze na nadchodzącej ocenie — sprawić, by wysoko urodzeni uwierzyli, że go kontroluje, kupując im obojgu więcej czasu. Medra rozpoznaje, że ich relacja przesunęła się od wzajemnej niechęci ku czemuś bliższemu partnerstwu.

Blake znajduje Medrę nad książkami i przekazuje druzgocącą wiadomość: Viktor planuje wykorzystać Florence jako kartę przetargową podczas oceny. Jeśli Medra lub Nyxaris odmówi współpracy, jej przyjaciółka ucierpi. Wspomnienie Naveena — zabitego podczas Igrzysk Konsortów — czyni groźbę nie do zniesienia i Medra po raz pierwszy załamuje się w obecności Blake'a. Przysięga osobiście chronić Florence podczas oceny. Tej nocy przychodzi do jej pokoju i czułość zastępuje ich zwykłą wojowniczość. Trzyma ją, gdy płacze, przeprasza bez zachęty i zostaje przy niej, aż zaśnie. Dla Blake'a ta noc oznacza nieodwracalną zmianę — rozpoznaje, że to, co czuje, wykracza poza głód czy posiadanie. Chce ją chronić nie dlatego, że jest jego źródłem, ale dlatego, że jej utrata wydrążyłaby go do cna.

Nyxaris spisuje się bezbłędnie na publicznej ocenie — manewry powietrzne, precyzyjne uderzenia ogniem obracające cele w popiół. Ale gdy Viktor i Catherine Mortis, nowa regentka Domu Mortis, żądają aktu uległości, furia smoka wybucha. Zionie koncentrycznymi pierścieniami ognia wokół całego panelu Trybunału, zamykając ich w płonącym kręgu. Przez Medrę Nyxaris przekazuje swoje ultimatum: jej towarzysze są pod jego ochroną. Jakakolwiek krzywda wyrządzona Medrze lub jej przyjaciołom spotka się z unicestwieniem ich siedzib i ich żyć. Blake dotrzymuje obietnicy, stojąc na platformie między Florence a swoją młodszą siostrą Aenią, którą Viktor przyprowadził jako dodatkowy środek nacisku. Autorytet Trybunału kruszy się w żarze. Przywołali broń, której nie mogą dzierżyć, i sojusznika, któremu nie mogą rozkazywać.

Podczas podróży powozem z powrotem do Bloodwing zamaskowani wysoko urodzeni jeźdźcy napadają na grupę, zabijając konie i woźnicę bełtami z kusz. Tajemniczy srebrny wilk wyskakuje z linii drzew i rzuca się na napastników u boku Blake'a i Vishy. Medra walczy sztyletem, ale otrzymuje cios nożem w bok. Wewnątrz powozu, gdzie czekają Florence, jej matka Jia, Theo i mała Aenia, katastrofa nadchodzi od środka — Aenia traci kontrolę nad swoim dzikim głodem i niemal wysysa Theo do śmierci, zanim Blake zdąży interweniować. Jia krzyczy. Florence jest sparaliżowana przerażeniem. Blake zanosi zarówno Medrę, jak i Theo do infirmerii i kryje Aenię, odmawiając powiedzenia uzdrowicielom, kto zaatakował jego kuzyna. Wilk znika. Rana Medry goi się szybko — krew jeźdźca, jak zauważają uzdrowiciele, reaguje nadzwyczajnie na leczenie.

Kage odwiedza infirmerię z niespodziewaną wiadomością: Viktor zatwierdził przeniesienie Medry do Domu Avari. Łatwość tego niepokoi ją — Viktor nigdy nie ustępuje bez zyskania czegoś w zamian. Waha się, rozdarta między bezpieczeństwem, które oferuje Kage, a przyciąganiem Blake'a, ale ostatecznie wybiera bliskość Florence. Po raz pierwszy dzielą pokój w Wieży Avari. Kage ujawnia również, że mógł znaleźć zakazany rytuał rozerwania zdolny złamać więzi krwi — ale niesie on śmiertelne ryzyko dla obu stron. Medra zachowuje tę wiedzę dla siebie, sparaliżowana pytaniem, na które nie potrafi odpowiedzieć: czy poświęciłaby życie Blake'a, by odzyskać wolność? Tymczasem Blake konfrontuje się z Viktorem w sprawie Aeni i spotyka się z groźbami wobec swojej matki Desdemony, wciąż zamkniętej w Sanktuarium.

Blake włamuje się do archiwów Drakharrow ukrytych w Czarnej Twierdzy, a puszystek Neville przypadkowo odkrywa tajny pokój za regałem. W środku leży osobisty dziennik Viktora. Wojny Smoków, jak dowiaduje się Blake, nie były konfliktami między domami, lecz powstaniem smoków przeciwko wiązaniu dusz — wysoko urodzeni łączyli swoje dusze z jeźdźcami, by kontrolować smoki jako żywe bronie. Gdy bunt został stłumiony, wysoko urodzeni systematycznie wytępili ród jeźdźców i wymazali historię, wszczepiwszy nawet instynktowną awersję przyszłym pokoleniom, by zapobiec ciekawości dotyczącej prawdy. Viktor dokładnie wie, jak przeprowadzić wiązanie dusz. Medra nie jest jedynie politycznym atutem. Jest ostatnim składnikiem planu Viktora, by zamieszkać w jej ciele i bezpośrednio dowodzić Nyxarisem — jej dusza ceną jego ostatecznej broni.

Blake znajduje Medrę w bibliotece — splątaną z Kagem po niewinnym upadku we wnękę — i wymierza liderowi Avari cios prosto w szczękę. Gdy Kage wychodzi, Blake dzieli się wszystkim z dziennika Viktora: bunt smoków, eksterminacja jeźdźców, plan wiązania dusz. W bezbronności wzajemnego odsłonięcia ich gardę opada. Ona mówi mu, że przybyła z innego świata zwanego Camelot. On mówi jej, że jego ulubionym dziecięcym przysmakiem były ziarna granatu, o których matka pozwalała mu wierzyć, że to rubiny. Kochają się w ukrytej czytelni między piętrzącymi się regałami. Potem Blake prosi ją, by sprowadziła Nyxarisa na Smoczy Dziedziniec o północy w przesilenie, twierdząc, że chce przeprosić smoka i podzielić się kluczowymi informacjami. To kłamstwo skonstruowane, by ocalić jej życie — i wymówienie go napawa go obrzydzeniem.

Rodriguez wzywa Blake'a i Kage'a, by ujawnić, że należy do Żarowej Straży — tajnego zakonu, który niegdyś zamieniał żywe smoki w kamień, by chronić osoby ze skazą przed wojnami wysoko urodzonych. Proponuje zrobić to ponownie z Nyxarisem, argumentując, że bez żywego smoka plan wiązania dusz umiera, a ciało Medry pozostaje jej własne. Blake jest zdruzgotany — zdrada zaufania Medry kontra ocalenie jej przed opętaniem. Kage zgadza się pomóc w obezwładnieniu jej podczas rytuału. Blake zgadza się zwabić Nyxarisa, wiedząc, że Medra może mu nigdy nie wybaczyć. Osobno Kage ostrzega Blake'a, że jego pogarszające się objawy — łuski wyrastające na skórze — są groźniejsze, niż sądzi. Każe Blake'owi zapytać Viktora, jak naprawdę zginął jego ojciec. Implikacja jest druzgocąca: ojciec Blake'a przeszedł tę samą transformację i jej nie przeżył.

Na balu przesilenia Blake daje Medrze wisiorek z czarnym smokiem, a Florence srebrny charm w kształcie puszystka. Tańczy z nią, bliżej niż kiedykolwiek, po czym wymyka się, by poprosić ją o przywołanie Nyxarisa o północy. Później Viktor wzywa go i żąda dostarczenia Medry na wiązanie dusz tej nocy. Gdy Blake odmawia, Viktor ujawnia prawdę: transformacja Blake'a — łuski, palenie — została wywołana karmieniem się krwią jeźdźca Medry. Jego ojciec przeszedł ten sam los i zginął. Viktor zaplanował to połączenie, hodując Blake'a, by stał się bronią. W przypływie niekontrolowanej furii Blake w pełni się przemienia — szkarłatne łuski pochłaniają jego ciało, szkieletowe skrzydła rozdzierają mu plecy, ogień narasta w gardle. Niszczy strażników, niemal zabija Viktora i ucieka z Czarnej Twierdzy z jednym okiem rozciętym przez spanikowane ostrze.

Medra przybywa na Smoczy Dziedziniec, spodziewając się Blake'a, ale zastaje Rodrigueza i Kage'a z kuszami. Wystrzeliwują bełty pokryte toksyną w Nyxarisa, osłabiając go na rytuał Żarowej Straży. Medra dźga Kage'a, walcząc o uwolnienie swojego smoka, ale nie może ich powstrzymać. Wtedy przybywa Marcus Drakharrow z Catherine Mortis i kontrolowaną umysłowo Lunayą Orphos. Używając krwi Medry skradzionej podczas zasadzki na powozie, Catherine przeprowadza nekromantyczną magię krwi na złotym posągu, wskrzeszając skażoną Molindrę — pociemniałą, wykrzywioną, ledwo świadomą. Marcus strzela z kuszy, raniąc Rodrigueza i trafiając Florence w pierś. Kage ujawnia swój sekret, przemieniając się w srebrnego wilka, by walczyć z Marcusem. Blake przybywa oszpecony, niosąc ciało Aeni. Matka Medry, Orcades, wchodzi w Molindrę przez sztylet, ale skażony smok odlatuje — zabierając Marcusa, Catherine, Lunayę i Orcades w ciemność.

Florence umiera, z bełtem kuszy w piersi. Rodriguez mówi Medrze, że smocza krew zmieszana z krwią jeźdźca mogłaby ją uratować — ale wykułoby to więź między Florence a Nyxarisem. Smok odmawia, rozwścieczony zdradami tej nocy. Blake występuje naprzód i oferuje własne życie w zamian, mówiąc Nyxarisowi, by go zabił, jeśli to wyrówna dług. Medra osłania Blake'a swoim ciałem, oświadczając, że jest jej — słusznie czy nie. Wtedy Neville przechodzi po zakrwawionych kamieniach i wspina się na ogromny pazur Nyxarisa. Puszystek wyśpiewuje żałobną melodię. Starożytny smok nieruchomieje, rozpoznając gatunek towarzyszący, który niegdyś leczył jego ród i opiekował się ich jajami. Jego ostatni jeździec miał takiego. Bezgłośna nagana rani głębiej niż jakikolwiek argument. Nyxaris się zgadza. Rodriguez przygotowuje krew. Historia kończy się zawieszona między śmiercią a zmartwychwstaniem.