Biçim Günü'nde Gün Doğumu

Drusilla, isyanın cezası olarak resmi vedaları iptal ediyor. Plutarch pazarlık yapıyor: Anne kameralar için tepki çekimleri yaparsa aileyle iki dakika. Kadın kabul ediyor, istenildiği gibi nefes nefese kalırken kafası karışmış ve ağlayan on yaşındaki Sid, ağabeyinin adını haykırması için yönlendiriliyor. Haymitch ceplerini boşaltıyor — parayı annesine, yeni bıçağını ve Lenore Dove'a götürmek istediği bir torba şekerlemeyi Sid'e veriyor. Annesi, ölen babasının mahkûm bir haraç hakkındaki sözlerini fısıldıyor: kanınla posterlerini boyamalarına izin verme. Barışkoruyucular onları ayırıyor. Elektroşokla bayıltılıp trene atılan Haymitch yüzünü parmaklıklı pencereye bastırıyor. 12. Bölge fırtınanın içinde kayboluyor — bir sırttaki Lenore Dove hariç, kırmızı elbisesi vücuduna yapışmış, rüzgâra doğru feryat ediyor. Vedaları yalnızca kendilerine ait.

Trende Haymitch, güvendiği tek kişi olan Louella ile ittifak kuruyor. Maysilee, bir görevlinin küçümseyici tavrına karşı Louella'yı savunarak herkesi şaşırtıyor; bu kadar çok et görmemiş kız için tabak ve çatal bıçak istiyor. Maysilee, Drusilla'nın kıyafetini bir Barışkoruyucu ile kanaryanın çiftleşmesine benzeterek aşağıladığında, sunucu onu binici kırbacıyla dövüyor. Maysilee önce tokat atıyor, yalvarmadan kırbaçlamayı yiyor ve Drusilla'nın yaşı hakkında son bir iğnelemeyle bitiriyor. Daha sonra Plutarch, kameralar hazır, on altı mumlu bir doğum günü pastası sunuyor. Haymitch babasının direktifini hatırlıyor ve pastaya sırtını dönüyor. Tek bir haraç bile bir dilim almıyor. Hırpalanmış ve birbirlerinden şüphelenen 12. Bölge ortak bir şey bulmuştur: Capitol'e minnettarlık gösterisi yapmayı reddediyorlar.

Savaş arabası geçitleri felaketle sona eriyor. Bir havai fişekten ürken 12. Bölge'nin atları şahlanıyor, dingil başka bir arabaya sürtünerek parçalanıyor ve araba caddeye fırlıyor. Haymitch kendine ait olmayan bir kan birikintisine düşüyor. Louella'nın kafatası kaldırımda çatlamış. Cesedini enkazın arasından taşıyor, terk edilmiş 1. Bölge savaş arabasını ele geçiriyor ve onu Başkan Snow'un balkonuna kadar sürüyor. Louella'yı Snow'un görmezden gelemeyeceği yere bırakıyor, sonra alkışlamaya başlıyor — yavaş, alaycı, hak edene hakkını teslim. Snow'un soluk mavi gözleri kısılıyor, ama Haymitch'in yüzüne değil. Boynundaki çakmak taşı çakıcıya takılıyor. Birkaç saat içinde pervasız dağ çocuğu çağrılacak. Başkan ayrıntıları unutmaz.

4. Bölge'den kıdemli galip Mags ve geçen yılın 3. Bölge galibi Wiress akıl hocaları oluyor. Mags, Haymitch sonunda Louella için ağlarken onu tutuyor. Antrenmanlarda, 3. Bölge'den Ampert adında — Haymitch'in küçük kardeşi kadar bile iri olmayan ama son derece zeki — bir çocuk benzeri görülmemiş bir şey öneriyor: avlanmak yerine eğitimli katilleri avlamak için Kariyer olmayan bölgelerin toplu ittifakı. Haymitch katılıyor, Maysilee ve Wyatt'ı da getiriyor. Paylaşılan yemekler ve yılmama kararlılığıyla Acemiler sekiz bölgeye büyüyor. Maysilee mütevazı süs eşyalarını zarif takılara dönüştürerek müttefiklerin bağlılığını kazanıyor. Wyatt kendini bir bahisçi olarak ortaya koyuyor, şanslarını tedirgin edici bir hassasiyetle hesaplıyor. Haymitch ittifaka madencilik argosundan yeni işçiler anlamına gelen ismi verdiğinde, şansı düşük olanlar bir harekete dönüşüyor.

Snow, özel bir hesaplaşma için Haymitch'i Plutarch'ın aile konağına çağırıyor. Binlerce kitaplık rafların arasında başkan, Covey ve Lenore Dove hakkında mahrem bilgiler ortaya koyuyor. Haymitch'in davranışına göre arena ölümünü düzenleyeceğine söz veriyor — temiz ve adil ya da şimdiye kadar yayınlanmış en yavaş işkence. Sonra hediyesini açıyor: cerrahi olarak Louella'ya benzetilmiş, uyuşturulmuş ve programlanmış, yalnızca atanmış adını ve bölgesini tekrarlayabilen bir kız. Ekip ona Lou Lou adını veriyor. Aç bir hayvan gibi yiyor, 11. Bölge'den olduğunu düşündüren tohumlu bir ekmek tutuyor ve kulağından ilaç pompalayan bir cihaz takıyor. Haymitch, kazadan mucizevi bir şekilde kurtulan gerçek Louella'ymış gibi davranmak zorunda. Snow'un aile sloganı ortaya çıkıyor: Snow her zaman üstte kalır.

Wiress'in ayarladığı bir elektrik kesintisi sırasında, Ampert'in babası ve 3. Bölge'den parlak bir galip olan Beetee, patatesle çalışan bir ampul tutarak ortaya çıkıyor. Beetee sabotaj planladığı için cezalandırılmıştı; oğlunu hasat ettiler. Arenanın yeraltı mimarisini açıklıyor: yüzeyin altında ekosistemi besleyen devasa bir su tankı var. Haymitch bir mutt portalından girerse, bir patlayıcı yerleştirip fitili yakarsa, sel Sub-A'yı — Oyunları yöneten gömülü bilgisayarı — boğacak. Malzemeler çoktan kaçırılmış: Ampert'in örgülü nişanı fitil ve bir kapsül içeriyor, 9. Bölge'nin ayçiçeği nişanları artık patlayıcıdan yapılmış. Haymitch göğsündeki çakmak taşı çakıcıyı kaldırıyor. Bir kaçakçının imbikini yakan aynı kıvılcım taşı bir devrimi de yakabilir.

Hazırlık ekibinin bir üyesinin kız kardeşi Effie Trinket, gözden düşmüş bir büyük haladan kalma eski gardıropla gelerek 12. Bölge'yi ihmalci stilistlerinden kurtarıyor. Haymitch televizyondaki röportajda içindeki kaçakçıyı kanalize ediyor: berbat antrenman puanı olan biri onur nişanı olarak sunuyor, Barışkoruyucular için kaçak içki yaptığıyla övünüyor ve Kariyerlere aptal diyor. Seyirciler ayağa kalkıyor. Ardından Plutarch'ın konağında Plutarch, Adalet Binası önünde yasaklı şarkılar çaldığı için tutuklanan Lenore Dove ile bir telefon bağlantısı kuruyor. Vedalaşıyorlar, her biri diğerine hayatta kalma sözü veriyor. Plutarch ardından kritik bir istihbarat açıklıyor: arenanın güneşi gerçek yönleri takip ediyor ve mutt portalları çiçeklerle kaplı höyüklerin altında gizleniyor. Haymitch'i su tankını havaya uçurmaya teşvik ediyor.

Arena bir baştan çıkarma şaheseri — ötücü kuşlar, bahar çiçekleri, kumru renkli tavşanlar. Haymitch Boynuz'dan bir çanta, mızrak ve bıçak kapıp kuzeye koşarken arkasındaki kan banyosunda on sekiz haraç ölüyor. Kristal bir dere onu saatler içinde zehirliyor; bir tavşan gözlerinin önünde aynı sudan ölüyor. Çantasındaki acımasız bir şaka olarak görülen kömür tabletleri hayatını kurtarıyor. Arenadaki her elmanın, meyvenin ve derenin öldürücü olduğunu fark ediyor — yalnızca Boynuz malzemeleri güvenli. Lou Lou ertesi gün kulak implantı aracılığıyla gönderilerek onu buluyor. Yüzünü arı otu çiçekleriyle kaplı bir höyüğe gömdüğünde, polen kanını zehirliyor. Haymitch acısına son vermek için ilaç pompasını söküyor ve Oyun Yapımcılarına onun oyuncakları olmadığını haykırıyor.

Ampert iki çalıntı ayçiçeği patlayıcısı ve fitil yüklü nişanıyla geliyor. O gece Haymitch mızrağıyla kelebek mutt portalını açıyor, merdivenden Sub-A'nın hizmet koridoruna iniyor ve tavana kadar yirmi fit uzanan devasa nervürlü su tankı duvarını buluyor. Patlayıcıyı metale yapıştırıyor, kapsülü yerleştiriyor ve altı fitlik fitili açıyor. Çakmak taşı çakıcısı karanlıkta kuvarsla buluşuyor. Kıvılcımlar uçuşuyor. Alev fitili yakıyor. Koşuyor. Patlama onu neredeyse merdivenden koparıyor. Buz gibi su koridoru doldurup onu yutuyor. Basamaklara tutunuyor, kemeri korkuluğa bağlı, ciğerleri yanıyor. Yüzü su yüzeyini yarıp çıktığında yarasalar boğulmuş ve arenanın beyni boğuluyor.

Höyükten yüzeye çıkan Haymitch, Ampert'in gittiğini keşfediyor — özellikle onun için programlanmış sincap muttları tarafından yutulmuş, geriye yalnızca beyaz bir iskelet ve baltası kalmış. Arena gökyüzü titreşiyor, sonra bir perde gibi açılıyor. Gerçek ay ışığı ve temiz hava içeri akıyor. Bir anlığına coşkuyla makine kırılmış. Haymitch yıldızlara Lenore Dove'un yasaklı şarkısını haykırıyor. Ama yerden alçak bir uğultu yükseliyor: arena duvarının hemen dışındaki yedek jeneratör sistemi tekrar çalıştırıyor. Sahte gökyüzü geri dönüyor. Dağ, öldürücü altın lav fıskiyesiyle patlıyor ve diğer taraftaki haraçları gömüyor. Bombalama Oyunları hasara uğrattı ama yok etmedi. On iki kişi daha ölüyor. Yirmi sekizden yalnızca on kişi kalıyor.

Maysilee, en büyük Kariyer olan Panache'ı boğazından ok atarak Haymitch'i buluyor — onu infaz edilmekten kurtarıyor. Son şişe üzüm suyunu paylaşıyorlar, sardalya ve patates takas ediyorlar ve kardeşler gibi işlev görüyorlar. Maysilee yaralarını dikiyor. Haymitch ona ateş yakıyor. Birlikte çit labirentindeki uğur böceği muttlarından ve zehirli dikenleriyle üç Acemiyi öldüren altın bir kirpiyi atlatıyorlar. Yaprakların arkasına sığınmış Maysilee serçe parmağını uzatıyor: birinin kazanıp tarihin en kötü galibi olması, Capitol'ün oyununu oynamayı sonsuza dek reddetmesi gerekiyor. Haymitch parmağını onunkine kilitliyor. Uçurumun kenarında ayrıldıklarında, pembe kuş muttları gagalarını Maysilee'nin boğazına geçiriyor. Haymitch giderken elini tutuyor, serçe parmakları hâlâ bir sözün etrafında kenetli.

Haymitch umutsuz bir yakın dövüşte iki 4. Bölge Kariyerini öldürüyor, sonra son Kariyer Silka ile vahşi bir balta düellosuna giriyor. Silka bıçağıyla karnını yarıyor. Haymitch, daha önce nesneleri yukarı geri sektiren görünmez bir kuvvet alanı keşfettiği arenanın kenarındaki uçuruma kaçıyor. Silka peşinden gelip baltasını kafasına fırlatıyor. Haymitch toprağa yatıyor. Balta uçurumun üzerinden geçiyor, kuvvet alanına çarpıyor, yörüngesini tersine çeviriyor ve Silka'nın kafatasına gömülüyor. Yarasından ölmek üzere olan Haymitch, Maysilee'nin yedek fitilinden ve kalan ayçiçeği nişanından son bir patlayıcı monte ediyor. Çakmak taşı çakıcısıyla yakıp kanyona fırlatıyor. Patlama kuvvet alanıyla buluşuyor. Yer sarsılıyor. Eli kalbinin üzerindeki çakıcıyı buluyor.

Haymitch Capitol laboratuvarında zincirlenmiş, Dilsizler ve muttlarla çevrili, göğsüne dikilen bir ilaç pompasıyla hayatta tutularak uyanıyor. Haraç dairesine dönmeden önce haftalarca yalnız işkence sürüyor. Galip Töreni özeti Oyunlarının ne kadar kapsamlı bir şekilde yeniden yazıldığını ortaya koyuyor: tank bombalaması silinmiş, Ampert'in ittifakı dağıtılmış, Acemilerin birliği yok edilmiş. Müttefiklerini terk edip şansla zafere ulaşan bencil bir yaramaz olarak görünüyor. Snow altın tacı başına koyuyor ve dört kelime sunuyor: eve dönüşünün tadını çıkar. Sonraki partide Haymitch gerçek bir altın kuş kafesinde sergileniyor, bir evcil hayvan gibi elle besleniyor. Ailesinin hayatta kalmasının buna bağlı olduğunu bilerek tam bir boyun eğme sergiliyor.

Tren Haymitch'i şafakta üç tabutla 12. Bölge'ye getiriyor. Boş sokaklarda Dikiş Mahallesi'ne yürüyor ve evini alevler içinde buluyor — annesi ve Sid içeride diri diri yanıyor. Çatı çökerken komşular onu yere bastırıyor. Günler sonra uyku şurubundan kurtularak şafakta Çayır'da Lenore Dove ile buluşuyor. Kız gülerek ve ağlayarak koşuyor. Şekerleme torbasını fark ediyor — Donnerların dükkânındaki gökkuşağı renkliler değil, hepsi kan kırmızısı. Onu durduramadan kız birini yutmuş. Zehir saniyeler içinde dudaklarından köpürüyor. Son sözleri bir emirdir: güneşin hasat gününde doğmasına izin verme. Söz ver. Dudaklarını onunkilere bastırıyor. Zehrin tadı onun gittiğini doğruluyor.